Ҳавои дӯсти маро дар ҷаҳон смр дорад

هوای دوست مرا در جهان سمر دارد

Ба ҳар диёри змни қисса дигар дорад

به هر دیار زمن قصه دیگر دارد

зи бута дил рӯем ҳаме кунад чун зар

ز بوته دل رویم همی کند چون زر

зи абри чашми канорам ҳамеша тар дорад

ز ابر چشم کنارم همیشه تر دارد

з боранда ҳиҷрони заъифи қади ту ро

ز بار انده هجران ضعیف قد تو را

Ду тови ларзон чун шох борвар дорад

دو تاو لرزان چون شاخ بارور دارد

Чу хоку обами хору забуни зи фурқат ӯ

چو خاک و آبم خوار و زبون ز فرقت او

Чу хоку обу лабами хушку дида тар дорад

چو خاک و آب و لبم خشک و دیده تر دارد

Зҳоби ашки маро аз ҷигар кушода шудаст

ذهاب اشک مرا از جگر گشاده شدست

Аҷаб набошад агар гӯна ҷигар дорад

عجب نباشد اگر گونه جگر دارد

Аз онкии ҳамчу ҳаҷар дорад он нигорин дил

از آنکه همچو حجر دارد آن نگارین دل

Дилами пари оташ ҳамчун дил ҳаҷар дорад

دلم پر آتش همچون دل حجر دارد

Ба сарв монад аз он боғу бӯстони талабад

به سرو ماند از آن باغ و بوستان طلبد

Ба моҳ монад аз он наҳиммат сафар дорад

به ماه ماند از آن نهمت سفر دارد

Ба ғамзагар бикашад аз лабонаш зинда кунад

به غمزه گر بکشد از لبانش زنده کند

Ки ғамзау лаби ширин ӯ гузар дорад

که غمزه و لب شیرین او گذر دارد

Буд чу нӯшам агар посух чу заҳр диҳад

بود چو نوشم اگر پاسخ چو زهر دهد

Аз онкӣ бар лаби ширин ӯ гузар дорад

از آنکه بر لب شیرین او گذر دارد

Бтар бинолам ҳар шаби ҳаме ва ҳар рӯзӣ

بتر بنالم هر شب همی و هر روزی

Накӯтарасту маро ҳар замон бтар дорад

نکوتر است و مرا هر زمان بتر دارد

Аҷаб ки сатрии меҳр ва вафо надонад хонд

عجب که سطری مهر و وفا نداند خواند

Ҳазор номаи ҷангу ҷафо зибр дорад

هزار نامه جنگ و جفا زبر دارد

Марои ду дида чу ҷӯйаст ва он ду ҷӯям ро

مرا دو دیده چو جویست و آن دو جویم را

Хаёли қадаши пари сарв ғотФр дорад

خیال قدش پر سرو غاتفر دارد

Ба чашми андари гӯйии хаёл ӯ мулкӣ аст

به چشم اندر گویی خیال او ملکی است

Каз оби дидаи ман лашкар ва ҳашар дорад

کز آب دیده من لشکر و حشر دارد

Агар на тарсон мебошад аз талиъаи ҳиҷр

اگر نه ترسان می باشد از طلیعه هجر

Чаро ҳашар ба шаби тира бештар дорад

چرا حشر به شب تیره بیشتر دارد

Бетаи нигоро бар ҳиҷр дастёр мабош

بتا نگارا بر هجر دستیار مباش

Аз онкии ҳиҷри сари шӯру рой шар дорад

از آنکه هجر سر شور و رای شر دارد

Накард ёради ҳиҷри ту бар танами бедод

نکرد یارد هجر تو بر تنم بیداد

Ки ёд кард шаҳаншоҳ додгар дорад

که یاد کرد شهنشاه دادگر دارد

Амири ғозии Маҳмӯди сайфи давлати кӯ

امیر غازی محمود سیف دولت کو

Шуҷоати алӣу сират умр дорад

شجاعت علی و سیرت عمر دارد

Хуҷастаи давлат ӯро яке дарахти шинос

خجسته دولت او را یکی درخت شناس

Ки адли шоху ҳунари барги вуҷӯд бар дорад

که عدل شاخ و هنر برگ وجود بر دارد

Қазои зи рӯйиш ҳамвора пешрав гирад

قضا ز رویش همواره پیشرو گیرد

Қадари зи райши пайваста роҳбар дорад

قدر ز رایش پیوسته راهبر دارد

з рой ӯст нФозӣ ки дар қазо бошад

ز رای اوست نفاذی که در قضا باشد

з ваҳм ӯст мзоӣӣ ки ин қадар дорад

ز وهم اوست مضائی که این قدر دارد

Хдоигонои онӣ ки малику адлу сахо

خدایگانا آنی که ملک و عدل و سخا

зи ройу табъу кафати зину зеб ва фар дорад

ز رای و طبع و کفت زین و زیب و فر دارد

зи адли тест ки наргис ба тираи шаб дар дашт

ز عدل تست که نرگس به تیره شب در دشت

Ниҳода бар сари пайвастаи ташт зар дорад

نهاده بر سر پیوسته طشت زر دارد

Туро табиат ҷӯадаст ба зи ҷӯади басӣ

تو را طبیعت جود است به ز جود بسی

Ки ҷӯади ном дар офоқ мштҳр дорад

که جود نام در آفاق مشتهر دارد

Агар чаҳ баҳр ба неъмати з абр ҳаст фузун

اگر چه بحر به نعمت ز ابر هست فزون

Каминаи чизи садафҳо пар дрр дорад

کمینه چیز صدفها پر درر دارد

Басӣ баландтар омад зи баҳри риққати абр

بسی بلندتر آمد ز بحر رقت ابر

Ки баҳри надиҳад ва ӯ бидиҳад ончӣ бар дорад

که بحر ندهد و او بدهد آنچه بر دارد

Чу он хамидаи камон аз гавазн дорад шох

چو آن خمیده کمان از گوزن دارد شاخ

Чу он хаданг назор аз уқоб пар дорад

چو آن خدنگ نزار از عقاب پر دارد

Ҳамеи уқобу гавазн аз наҳифи тиру камонат

همی عقاب و گوزن از نهیب تیر و کمانت

Ба кӯҳу беша дар ором ва мустақар дорад

به کوه و بیشه در آرام و مستقر دارد

Адуат бар сари хеш аз ҳисомат эмин нест

عدوت بر سر خویش از حسامت ایمن نیست

Аз он ду дасти ҳаме бар миён сар дорад

از آن دو دست همی بر میان سر دارد

На самъ дорад дар разми душманат на басар

نه سمع دارد در رزم دشمنت نه بصر

На вақт тохтан аз азми ту хабар дорад

نه وقت تاختن از عزم تو خبر دارد

Аз онкии оташи теғу сҳили мураккаби ту

از آنکه آتش تیغ و صهیل مرکب تو

Ду чашми ҳосиди кӯр ва ду гӯш кар дорад

دو چشم حاسد کور و دو گوش کر دارد

Бисоз разми адуро ки аз барои ту ро

بساز رزم عدو را که از برای تو را

Қазои гирифта ба кафи нома зафар дорад

قضا گرفته به کف نامه ظفر دارد

Шҳо мулӯки ҷаҳони тоқати ту кӣ доранд

شها ملوک جهان طاقت تو کی دارند

Шағоли модаи куҷои зӯри шер нар дорад

شغال ماده کجا زور شیر نر دارد

На ҳар ки шоҳаш хонанд шоҳӣ ояд азу

نه هر که شاهش خوانند شاهی آید ازو

На ҳар ки абр буд дар ҳаво мтр дорад

نه هر که ابر بود در هوا مطر دارد

На дасти сарв чу ҳар даст коргар бошад

نه دست سرو چو هر دست کارگر باشد

На чашми ъбҳр чун чашмҳо басар дорад

نه چشم عبهر چون چشم ها بصر دارد

На ҳар ки басти камари роҳи сарварии варзад

نه هر که بست کمر راه سروری ورزد

На ҳар ки дошт зира наҳиммат хатар дорад

نه هر که داشت زره نهمت خطر دارد

На оби ҳамчуи далерони ҳамеи зираи пӯшад

نه آب همچو دلیران همی زره پوشد

На калак ҳамчун номи оварон камар дорад

نه کلک همچون نام آوران کمر دارد

Ҳамеша то ба замин бар насим роҳ диҳад

همیشه تا به زمین بر نسیم راه دهد

Ҳамеша то ба фалак бар қамар ммр дорад

همیشه تا به فلک بر قمر ممر دارد

зи бахту давлат дар лаҳв ва дар тараби бодӣ

ز بخت و دولت در لهو و در طرب بادی

Ки ҳар валеро ҷӯади ту дар бтр дорад

که هر ولی را جود تو در بطر دارد