Ҷоҳам чу бакоҳад хирад фазояд

جاهم چو بکاهد خرد فزاید

Корам чу бибандади сухани кушояд

کارم چو ببندد سخن گشاید

Зингўнаҳи накӯҳидаи бод аз эзад

زینگونه نکوهیده باد از ایزد

Он кас ки маро бар ҳунар ситояд

آن کس که مرا بر هنر ستاید

Онро ки хирадманд буд ҳаргиз

آن را که خردمند بود هرگز

Зингўнаҳ мазаллат кашид бояд

زینگونه مذلت کشید باید

Обам ки маро ҳар хасӣ биёбад

آبم که مرا هر خسی بیابد

Ълкм ки маро ҳар касе бхоид

علکم که مرا هر کسی بخاید

Гӯйии фалак бар ҷаҳон ки айдун

گویی فلک بر جهان که ایدون

Ҳар оташи сзон ба ман гароед

هر آتش سزان به من گراید

Сифлааст басии ҷони ман ки чандин

سفله است بسی جان من که چندین

Дар тани бикашади ранҷу брнёид

در تن بکشد رنج و برنیاید

Мардуми хатари офият чаҳ донад

مردم خطر عافیت چه داند

То банди балоро нёзмоид

تا بند بلا را نیازماید

Тарсам ки шавад табъи тира гарчи

ترسم که شود طبع تیره گرچه

Зу дайри ҳаме равшанӣ фазояд

زو دیر همی روشنی فزاید

эй пухта нагашта аз оташи ақл

ای پخته نگشته از آتش عقل

Умеди ту баси хом май намояд

امید تو بس خام می نماید

Чун дӯстӣ ту накард судам

چون دوستی تو نکرد سودم

Кӣ душмании ту марои гзоид

کی دشمنی تو مرا گزاید

Чун ъзи ману зли ту нпоист

چون عز من و ذل تو نپایست

Ҳам зли ману ъз ту напояд

هم ذل من و عز تو نپاید

Гар дар дили ту хирад май намоям

گر در دل تو خرد می نمایم

Хирадаст дилати ҷуз чунин нишоед

خردست دلت جز چنین نشاید

Дар ойинаи хирад рӯй мардум

در آئینه خرد روی مردم

Ҳам хиради чунон ойӣнаи намояд

هم خرد چنان آیینه نماید

Ҳар ҷой ки масъӯд саъд бошад

هر جای که مسعود سعد باشد

Кас бо ӯ паҳлу чигуна сояд

کس با او پهلو چگونه ساید

Ман донам гуфт ин ва ту ндонӣ

من دانم گفت این و تو ندانی

Булбул донад ончӣ ме сарояд

بلبل داند آنچه می سراید