БўолФрҷ эй хоҷаи озодамард

بوالفرج ای خواجه آزادمرد

Ҳиҷру висоли ту маро хира кард

هجر و وصال تو مرا خیره کرد

Дид зи сахтии тану ҷон ончӣ дид

دید ز سختی تن و جان آنچه دید

Хӯрд зи талхии дилу ҷон ончӣ хӯрд

خورد ز تلخی دل و جان آنچه خورد

Сахти бдрдми зи дили сахти гарм

سخت بدردم ز دل سخت گرم

Неки биринҷами зи дами неки сард

نیک برنجم ز دم نیک سرد

Пер шудан дар дами давлати ҳаме

پیر شدن در دم دولت همی

Меҳнат ногоҳ ба ман боз хӯрд

محنت ناگاه به من باز خورد

Гарчи ба сад дида ба Ҷайҳуни дирам

گرچه به صد دیده به جیحون درم

Аз серуми ин чарх баровард гирд

از سرم این چرخ برآورد گرد

Бастаи яке шерами гӯйӣ ба ҷой

بسته یکی شیرم گویی به جای

Дидаи зи хӯни сурху рух аз ҳавли зард

دیده ز خون سرخ و رخ از هول زرد

Гар нкшми теғи забон чун кунам

گر نکشم تیغ زبان چون کنم

Бо фалаки гардон танҳо набард

با فلک گردان تنها نبرد

Рӯзу шаби ӣнҷо ба қимори андарам

روز و شب اینجا به قمار اندرم

Ҳаст ҳарифами фалаки лоҷувард

هست حریفم فلک لاجورد

Муҳра ӯ сӣ сияҳ ва сӣ сипед

مهره او سی سیه و سی سپید

Гардиш ӯ зери яке тахт нарад

گردش او زیر یکی تخت نرد

Умри ҳамеи бозаму бозами ҳаме

عمر همی بازم و بازم همی

Дови зи ман май баради ин гирди гирд

داو ز من می برد این گرد گرد

эй ба баландии сухани шоирон

ای به بلندی سخن شاعران

Ҳаргиз монанди ту нобӯда мард

هرگز مانند تو نابوده مرد

Фаршии гстрдмт аз дӯстӣ

فرشی گستردمت از دوستی

Боз ки фармудат кандар навард

باز که فرمودت کاندر نورد

Рӯй туам аз ҳама чиз орзӯаст

روی توام از همه چیز آرزوست

Хаста ҳаме ҷӯяд дармони дард

خسته همی جوید درمان درد