Рўзгористи сахт бе фарёд

روزگاریست سخت بی فریاد

Каси гирифтор рӯзгор мабод

کس گرفتار روزگار مباد

Шери байнам шудаи мтобъи ранг

شیر بینم شده متابع رنگ

Бози байнам шудаи мусаххари хоад

باز بینم شده مسخر خاد

На ба ҷузи сӯсан инч озодаст

نه به جز سوسن ایچ آزادست

На ба ҷуз абр ҳаст як тани род

نه به جز ابر هست یک تن راد

На бигуфтам накӯи мъозоллаҳ

نه بگفتم نکو معاذالله

Ин суханро қавӣ наомад лоад

این سخن را قوی نیامد لاد

Мҳтроннди мФзл ва ҳар як

مهترانند مفضل و هر یک

Андари аФзоли ҷовдонаи зиёд

اندر افضال جاودانه زیاد

Нест гетӣ ба ҷузи шигифтӣ ва низ

نیست گیتی به جز شگفتی و نیز

Кори ман байн ки чун шигифт афтод

کار من بین که چون شگفت افتاد

Сад дар афзӯн задам ба дасти ҳунар

صد در افزون زدم به دست هنر

Ки ба ман бар фалак яке накушод

که به من بر فلک یکی نگشاد

Дар замон гардад оташу ангушт

در زمان گردد آتش و انگشت

Гар бигирам ба кафи гулу шамшод

گر بگیرم به کف گل و شمشاد

Бори андӯҳи пушт ман бишикаст

بار اندوه پشت من بشکست

Бишиканад чун ду то кунӣ пӯлод

بشکند چون دو تا کنی پولاد

Нашунӯд дил агар буми хомӯш

نشنود دل اگر بوم خاموش

Накунад суд агар кунам фарёд

نکند سود اگر کنم فریاد

Гарчи аслоф ман бузургонанд

گرچه اسلاف من بزرگانند

Ҳар як андари ҳунари ҳамаи устод

هر یک اندر هنر همه استاد

Нисбат аз хештан кунам чу гуҳар

نسبت از خویشتن کنم چو گهر

На чу хокистарам каз оташи зод

نه چو خاکسترم کز آتش زاد

Чун баду неки рӯзгори ҳаме

چون بد و نیک روزگار همی

Бугзарад ин чу хок ва он чун бод

بگذرد این چو خاک و آن چون باد

Наз бад ӯ ба дил шавам ғамгин

نز بد او به دل شوم غمگین

На зи некаш ба табъ бошам шод

نه ز نیکش به طبع باشم شاد

Ин ҷаҳон пойдор нест бидон

این جهان پایدار نیست بدان

Ки бар обаш ниҳода шуд бунёд

که بر آبش نهاده شد بنیاد