Ба нави баҳорони ғаввоси гашти абри ҳаво

به نو بهاران غواص گشت ابر هوا

Ки май براردи носуфтаи лؤлؤ аз дарё

که می برآرد ناسفته لؤلؤ از دریا

Ба лؤлؤ абр биёрост рӯй саҳро ро

به لؤلؤ ابر بیاراست روی صحرا را

Магар нишот кунад шаҳриёри зии саҳро

مگر نشاط کند شهریار زی صحرا

Магар ки роғ сипеҳрасту наргисони анҷум

مگر که راغ سپهر است و نرگسان انجم

Магар ки боғ биҳиштасту гулбунони ҳўро

مگر که باغ بهشت است و گلبنان حورا

Замин ба хӯбӣ чун рӯй дилбари глрх

زمین به خوبی چون روی دلبر گلرخ

Ҳаво ба хушӣ чун табъи мардуми доно

هوا به خوشی چون طبع مردم دانا

зи сабзаи гӯйии дарёии сабзи гашти замин

ز سبزه گویی دریای سبز گشت زمین

Дарави падед шудаи шгли гунбади хзро

درو پدید شده شگل گنبد خضرا

Шукуфаҳо ҳамаи анвор боғ гардунаст

شکوفه ها همه انوار باغ گردونست

Ки чун падед шуданд ифтитоҳ кард само

که چون پدید شدند افتتاح کرد سما

Замини зи гиря абраст чун биҳишти барин

زمین ز گریه ابر است چون بهشت برین

Ҳавои зи ханда барқаст чун ки сино

هوا ز خنده برق است چون کُهِ سینا

Яке бгрид бар биҳдаҳ чу мардуми маст

یکی بگرید بر بیهده چو مردم مست

Яке бихандади хира чу мардуми шайдо

یکی بخندد خیره چو مردم شیدا

Канори ҷӯии пар аз ҷомҳои ёқӯт аст

کنار جوی پر از جام های یاقوت است

Ки шуд ба ҷӯии даруни ранги об чун саҳбо

که شد به جوی درون رنگ آب چون صهبا

зи бас ки хӯрд аз он оби ҳамчуи саҳбои боғ

ز بس که خورد از آن آب همچو صهبا باغ

Шудааст рози дили боғи сар ба сари пайдо

شده است راز دل باغ سر به سر پیدا

зи бас ки дибаҳ ва хаз дод шоҳи шарқи ҳаме

ز بس که دیبه و خز داد شاه شرق همی

Ҳаво шуда ҳама хазу замин шудаи дебо

هوا شده همه خز و زمین شده دیبا

з баҳр чист ки дебо ва хаз ҳаме пӯшанд

ز بهر چیست که دیبا و خز همی پوشند

Кунун ки омад гармои фароз ва шуд сармо

کنون که آمد گرما فراز و شد سرما

Ҷаҳони бурногар пер шуд набӯд аҷаб

جهان برنا گر پیر شد نبود عجب

Аҷабтар он ки кунун пер бӯда шуд бурно

عجب تر آن که کنون پیر بوده شد برنا

Шуда чу маҷлиси сайфии зи хуррамии бустон

شده چو مجلس سیفی ز خرمی بستان

Ғазали сароён бар шохи гули ҳазор ово

غزل سرایان بر شاخ گل هزار آوا

Магар ки шеър сарояд ҳаме ба маҷлиси шоҳ

مگر که شعر سراید همی به مجلس شاه

Амири ғозии Маҳмӯди хусрави дунё

امیر غازی محمود خسرو دنیا

Хдоигонии шоҳии Музаффарии мулкӣ

خدایگانی شاهی مظفری ملکی

Ки абр рӯз наволу шери рӯзи вғо

که ابر روز نوال و شیر روز وغا

На ҳукм ӯ ба таҳаввур на адл ӯ ба нифоқ

نه حکم او به تهور نه عدل او به نفاق

На ҳалам ӯ ба такаллуф на ҷӯад ӯ ба риё

نه حلم او به تکلف نه جود او به ریا

Ба ҳар диёр ки бигузашт мураккаби маймунаш

به هر دیار که بگذشت مرکب میمونش

Дар он диёри ҷуз анбо наёяд аз абно

در آن دیار جز انبا نیاید از ابنا

Ба ҳар диёр ки осори ҷӯад ӯ барисед

به هر دیار که آثار جود او برسید

Гузар наёрад кардан дар он диёри вабо

گذر نیارد کردن در آن دیار وبا

Ту офтобии шоҳои ҷаҳони шоҳӣ ро

تو آفتابی شاها جهان شاهی را

Сипеҳри давлату дайн аз ту ёфт нуру зё

سپهر دولت و دین از تو یافت نور و ضیا

Ту кӯҳи ҳлмӣ чун бар ту мадҳ хонам ман

تو کوه حلمی چون بر تو مدح خوانم من

Ба гӯшам аз ту бишорат расед ба ҷои садо

به گوشم از تو بشارت رسید به جای صدا

Бидонча ҳукм ту бошад сипеҳр гашта мутӣъ

بدانچه حکم تو باشد سپهر گشته مطیع

Бидонча раъй ту бинад дода ризо

بدانچه رأی تو بیند داده رضا

Яқин бидон ки агар баҳр чун дилат будӣ

یقین بدان که اگر بحر چون دلت بودی

Нхостиш ҳамеша бухори ҷуз ки сахо

نخاستیش همیشه بخار جز که سخا

Вагар ба ҳиммату қудрати бадии сипеҳри баланд

وگر به همت و قدرت بدی سپهر بلند

Азу намӯдӣ ҳамвора офтоби сҳо

ازو نمودی همواره آفتاب سها

Ҳамеша ҷавзо дар осмони камар баста аст

همیشه جوزا در آسمان کمر بسته است

Аз онкии хизмати ту рой мекунад ҷавзо

از آنکه خدمت تو رای می کند جوزا

Магар ки парвин бар осмони сипоҳ ту шуд

مگر که پروین بر آسمان سپاه تو شد

Ки ҳеҷ ҳодисаи онро з ҳам накард ҷудо

که هیچ حادثه آن را ز هم نکرد جدا

Синон туаст қадаргар муҷассамаст қадар

سنان توست قدر گر مجسم است قدر

Ҳисом туаст қазогар мусаввираст қазо

حسام توست قضا گر مصور است قضا

Агар қадар нашуд ин чун натарсад аз фитна

اگر قدر نشد این چون نترسد از فتنه

Вагар қазо нашуд он чун расад ба ҳар мأўо

وگر قضا نشد آن چون رسد به هر مأوا

Хдоигонои фархунда навбаҳор омад

خدایگانا فرخنده نوبهار آمد

Ваз омаданаши ҷаҳонро фузуд фару баҳо

وز آمدنش جهان را فزود فر و بها

зи шодмонӣ ҳар соъатӣ кунун бузанд

ز شادمانی هر ساعتی کنون بزند

Ҳазордастон бар ҳар гулии ҳазор наво

هزاردستان بر هر گلی هزار نوا

зи лолаи роғи ҳамаи пари зи зрмаҳи ҳала

ز لاله راغ همه پر ز زرمه حله

зи сабзаи боғи ҳамаи пари зи тӯдаи мино

ز سبزه باغ همه پر ز توده مینا

Хуҷастаи бодати наврӯз ва навбаҳор гузин

خجسته بادت نوروز و نوبهار گزین

Ҳазор солати бодо ба ъзу нози бақо

هزار سالت بادا به عز و ناز بقا

Ҷаҳон ба пеши муроди ту даст карда ба каш

جهان به پیش مراد تو دست کرده به کش

Фалак ба пеши ризои ту пушт карда дўто

فلک به پیش رضای تو پشت کرده دوتا