То бақои моя намо бошад

تا بقا مایه نما باشد

Сқти алмаликро бақо бошад

ثقت الملک را بقا باشد

Тоҳири он офтоб каз нураш

طاهر آن آفتاب کز نورش

Офтоби фалак сҳо бошад

آفتاب فلک سها باشد

Ҷустани роҳи хизмати сомяш

جستن راه خدمت سامیش

Ҷуз ба ваҷҳи сано хато бошад

جز به وجه ثنا خطا باشد

Сахтами осон буд санои гуфтан

سختم آسان بود ثنا گفتن

Ҷӯад ӯ моя сано бошад

جود او مایه ثنا باشد

эй карӣмии комидўорон ро

ای کریمی کامیدواران را

Ҳамаи лафзи ту марҳабо бошад

همه لفظ تو مرحبا باشد

зи дукони ниёзи гетӣ ро

ز دکان نیاز گیتی را

Хоки саҳни ту кимиё бошад

خاک صحن تو کیمیا باشد

Чашми иқболи шаҳриёрӣ ро

چشم اقبال شهریاری را

Гирди Рахши ту тўтё бошад

گرد رخش تو توتیا باشد

Бар адуи унфи ту сумум буд

بر عدو عنف تو سموم بود

Бар вале лутфи ту сабо бошад

بر ولی لطف تو صبا باشد

Ҳзму азми ту чун бигирад ҷузам

حزم و عزم تو چون بگیرد جزم

Он замин бошад ин ҳаво бошад

آن زمین باشد این هوا باشد

Соилонро зи дасти ту на аҷаб

سایلان را ز دست تو نه عجب

Гар натиҷаи ҳама ато бошад

گر نتیجه همه عطا باشد

То ҳамеи дасти роди ту гуҳи базм

تا همی دست راد تو گه بزم

Падару модар сахо бошад

پدر و مادر سخا باشد

Рои ту ар шавад чу ваҳмати тез

رای تو ار شود چو وهمت تیز

Бар фалаки хат устуво бошад

بر فلک خط استوا باشد

Мунҳанӣ мешавад фалаки пас аз он

منحنی می شود فلک پس از آن

Каз дар ӯ гардиш рҳо бошад

کز در او گردش رحا باشد

То ҳамеи ҷоҳи гетии афрӯзат

تا همی جاه گیتی افروزت

Ҳамчуи меҳри асл ҳар зё бошад

همچو مهر اصل هر ضیا باشد

Давлатати давлати ълоиӣ ро

دولتت دولت علایی را

Мояу поя ъло бошад

مایه و پایه علا باشد

Ба худоӣ ки бар ҷалолат ӯ

به خدایی که بر جلالت او

Ҳар чаҳ бинии ҳама гўо бошад

هر چه بینی همه گوا باشد

Сифату неъмат ӯ ба назд хирад

صفت و نعمت او به نزد خرد

Ҳамаи олоء ва кибриё бошад

همه آلاء و کبریا باشد

Гар чунин подшо ки ҳаст имрӯз

گر چنین پادشا که هست امروز

Дар ҷаҳони ҳеҷ подшо бошад

در جهان هیچ پادشا باشد

Хизмати боргоҳи маҷлис ӯ

خدمت بارگاه مجلس او

Умрау Марва ва сафо бошад

عمره و مروه و صفا باشد

Вар чу ту марди ҳеҷ давлат ро

ور چو تو مرد هیچ دولت را

Низ дар дониш ва дҳо бошад

نیز در دانش و دها باشد

Пас чаро чун манӣ ки бе мислам

پس چرا چون منی که بی مثلم

Ба чунин ҳабс мубтало бошад

به چنین حبس مبتلا باشد

Гар ҳамеи боғи фазлро аз ман

گر همی باغ فضل را از من

Равнақу зинат ва баҳо бошад

رونق و زینت و بها باشد

Чун гули лолаи ҷои ман з чаҳ рӯй

چون گل لاله جای من ز چه روی

Ҳама дар хор ва дар гё бошад

همه در خار و در گیا باشد

Ин гунаҳи табъро нуҳум ки ҳаме

این گنه طبع را نهم که همی

Мояи Фтнт ва зко бошад

مایه فطنت و ذکا باشد

Ба худоӣ ар маро дар ин зиндон

به خدای ار مرا در این زندان

Ҷузи яке пора бӯрё бошад

جز یکی پاره بوریا باشد

Нони кашкин агар биёбам ҳеҷ

نان کشکین اگر بیابم هیچ

Рости гӯйӣ злибё бошад

راست گویی زلیبیا باشد

Чун сиришк ва чу рӯй ҳаргиз

چون سرشک و چو روی هرگز

На ақиқ ва на каҳрабо бошад

نه عقیق و نه کهربا باشد

Ошнои врзмии зи ашки ду чашм

آشنا ورزمی ز اشک دو چشم

Агарам чашм ошно бошад

اگرم چشم آشنا باشد

Рости гӯйии ҳавои зиндонам

راست گویی هوای زندانم

Деву афъӣ ва аждаҳо бошад

دیو و افعی و اژدها باشد

Ҳамагар сӯратӣ нагорд азу

همه گر صورتی نگارد ازو

Рӯй он сӯрат аз қафо бошад

روی آن صورت از قفا باشد

Вонгҳми сангдили нигаҳбонӣ

وانگهم سنگدل نگهبانی

Ки чуну дар клисё бошад

که چنو در کلیسیا باشد

Аз гаронии баланд чун гирдам

از گرانی بلند چون گردم

Такя бар чӯб ва бар Асо бошад

تکیه بر چوب و بر عصا باشد

Рафтан ман ду пай буд вонгоаҳ

رفتن من دو پی بود وانگاه

Пуштам аз бори он ду то бошад

پشتم از بار آن دو تا باشد

Мари марои гӯйӣ аз гаронии банд

مر مرا گویی از گرانی بند

Пой дар санг Асия бошад

پای در سنگ آسیا باشد

Пеши чашми орҳоли ман чу маро

پیش چشم آرحال من چو مرا

Ҷумлаи ин барг ва ин наво бошад

جمله این برگ و این نوا باشد

Ҳабсро зодааму марои гӯйӣ

حبس را زاده ام و مرا گویی

Ранҷу ғами модар ва ниё бошад

رنج و غم مادر و نیا باشد

Чарх каж мезанад муроду ҳаме

چرخ کژ می زند مراد و همی

Ҳар чаҳ бошад ҳама дағо бошад

هر چه باشد همه دغا باشد

Неки доне ки аз қаробати ман

نیک دانی که از قرابت من

Чанд гирён ва порсо бошад

چند گریان و پارسا باشد

Чун маниро равои мадори имрӯз

چون منی را روا مدار امروز

Ки зи Фрзндгон ҷудо бошад

که ز فرزندگان جدا باشد

Мондаи эшон ба дард ва ман дар ранҷ

مانده ایشان به درد و من در رنج

Ин ҳама ҳар ду аз қазо бошад

این همه هر دو از قضا باشد

Лекин аз дайни пок ту насазад

لیکن از دین پاک تو نسزد

Ки бад-ӣни мари туро ризо бошад

که بدین مر تو را رضا باشد

Гар аноят кунӣ ва ман бар ҳам

گر عنایت کنی و من بر هم

Аз бузургии туро сазо бошад

از بزرگی تو را سزا باشد

На ҳамеи фурсатят бояд ҷуст

نه همی فرصتیت باید جست

Гар хало бошад ар мулло бошад

گر خلا باشد ار ملا باشد

Нуктаегар бароне аз ҳолам

نکته ای گر برانی از حالم

Ҳамаи умеди ман раво бошад

همه امید من روا باشد

Вар кунам шуғли ҳеҷ каси пас аз ин

ور کنم شغل هیچ کس پس از این

Гарданам дар хур қафо бошад

گردنم در خور قفا باشد

Бо фалаки ман ситзаҳ ҳо кардам

با فلک من سیتزه ها کردم

Зон танами хаста ъно бошад

زان تنم خسته عنا باشد

Ҳар ки ӯ бо фалак ситеза кунад

هر که او با فلک ستیزه کند

Ҷузи чунин аз фалак чаро бошад

جز چنین از فلک چرا باشد

Ҳамаи меҳр ва вафост сирати ман

همه مهر و وفاست سیرت من

Рӯзгорам кӣ ошно бошад

روزگارم کی آشنا باشد

эй бузургӣ ки шохи малик аз ту

ای بزرگی که شاخ ملک از تو

Ҳама дар нашав ва дар намо бошад

همه در نشو و در نما باشد

Бандаи модҳии чунин дар банд

بنده مادحی چنین در بند

Неки бандяш то раво бошад

نیک بندیش تا روا باشد

Офтобӣ балӣ сазад ки ту ро

آفتابی بلی سزد که تو را

Баси фаровон чу ман ҳбо бошад

بس فراوان چو من هبا باشد

Ганҷ ҳо дорам аз ҳунар ки бигуфт

گنج ها دارم از هنر که بگفت

Кас казон гӯнаи ганҷ ҳо бошад

کس کزان گونه گنج ها باشد

Зини балогар маро ба ҷони бихарӣ

زین بلا گر مرا به جان بخری

Ин ҳамаи ганҷҳо туро бошад

این همه گنج ها تو را باشد

Вари бад-ӣни ҳоҷатам нъм накунӣ

ور بدین حاجتم نعم نکنی

Нъми ман зи бахт ло бошад

نعم من ز بخت لا باشد

На ҳамаи мардумон чунин гӯйанд

نه همه مردمان چنین گویند

Ки бғоиии тариқ мо бошад

که بغایی طریق ما باشد

Гар чунинаст пас буд дар хур

گر چنین است پس بود در خور

Банди шоир чу ӯ бғо бошад

بند شاعر چو او بغا باشد

Шоири охир чаҳ гуяд ва чаҳ кунад

شاعر آخر چه گوید و چه کند

Ки аз ӯ фитна ва бало бошад

که از او فتنه و بلا باشد

Гар ба Айюқи барфарозади сар

گر به عیوق برفرازد سر

Шоири охир на ҳам гадо бошад

شاعر آخر نه هم گدا باشد

Магараш чу Муҳамади Носир

مگرش چو محمد ناصر

Гавҳар аз пок Мустафо бошад

گوهر از پاک مصطفی باشد

Лоҷарами ҷоҳу ҳақи ҳурмат ӯ

لاجرم جاه و حق حرمت او

Чун шаҳидон Карбало бошад

چون شهیدان کربلا باشد

Гар ҳамеи ҳақ буд чу ту бояд

گر همی حق بود چو تو باید

Шоиронро ки пешво бошад

شاعران را که پیشوا باشد

Ту саноу дуоӣ ман машну

تو ثنا و دعای من مشنو

Кин ва он аз сар ҳаво бошад

کاین و آن از سر هوا باشد

Чун туе роз чун манӣ подош

چون تویی راز چون منی پاداش

На сано бошад ва дуо бошад

نه ثنا باشد و دعا باشد

Мадҳати ман шинав ки мадҳати ман

مدحت من شنو که مدحت من

Ришта дар бебаҳо бошад

رشته در بی بها باشد

Пас аз овоз ӯ чу бишунидӣ

پس از آواز او چو بشنیدی

Ҳамаи овозҳо садо бошад

همه آوازها صدا باشد

Ман ки дар хури саноӣ шоҳ кунам

من که در خور ثنای شاه کنم

Чун ман андари ҷаҳон куҷо бошад

چون من اندر جهان کجا باشد

Вари з ман шуд кушодаи ганҷи сухан

ور ز من شد گشاده گنج سخن

Банд бар пои ман чаро бошад

بند بر پای من چرا باشد

Оби иқболи ту раво бошад

آب اقبال تو روا باشد

Ки ҳар умед аз ӯ вафо бошад

که هر امید از او وفا باشد

Банда будат ба табъ ва хоҳад буд

بنده بودت به طبع و خواهد بود

Дар ҷаҳон ҳар ки буд ё бошад

در جهان هر که بود یا باشد