Сазад ки бош шоҳои зи малики хурраму шод

سزد که باش شاها ز ملک خرم و شاد

Ки малики ту дар шодӣ ва хуррамӣ бикшод

که ملک تو در شادی و خرمی بگشاد

Худоӣ додат малику худои ъзўҷл

خدای دادت ملک و خدای عزوجل

Нигоҳ дорад малики ту ҳамчунон ки бидод

نگاه دارد ملک تو همچنان که بداد

Худоӣ буд муайяни соъат гирифтан ту

خدای بود معین ساعت گرفتن تو

Туро наёяд ҳоҷат ба ханҷари пӯлод

تو را نیاید حاجت به خنجر پولاد

Сипоҳ беҳад буду силаҳ бемар буд

سپاه بی حد بود و سلاح بی مر بود

Валек қоидаи малики ту худои ниҳод

ولیک قاعده ملک تو خدای نهاد

Худои қоидаи малики ту ниҳоди чунон

خدای قاعده ملک تو نهاد چنان

Ки ҳар замони зи ҷаҳон давлатяш хоҳад зод

که هر زمان ز جهان دولتیش خواهد زاد

На беардот ӯ бар замини баборади абр

نه بی اردات او بر زمین ببارد ابر

На бемашйат ӯ бар ҳаво биҷунбад бод

نه بی مشیت او بر هوا بجنبد باد

Чунон қавӣ шуд бунёди малики ту гӯйӣ

چنان قوی شد بنیاد ملک تو گویی

зи бехи малики ту рустааст кӯҳро бунёд

ز بیخ ملک تو رسته است کوه را بنیاد

Кадоми давлат пайдо шуд аз кавокиби саъд

کدام دولت پیدا شد از کواکب سعد

Ки он сипеҳр бар ту ба ҳадя нафиристод

که آن سپهر بر تو به هدیه نفرستاد

Ҳамеша теғи ту бенусрат ва зафар набӯд

همیشه تیغ تو بی نصرت و ظفر نبود

Ки ҳаст теғи ту бо нусрату зафари ҳамзод

که هست تیغ تو با نصرت و ظفر همزاد

Хуҷастаи рўзо кандар набарди стўти ту

خجسته روزا کاندر نبرد سطوت تو

Ба оби теғи биФрўхти озари хурдод

به آب تیغ بیفروخت آذر خرداد

Чу абр нусрат борид чархи фасли хазон

چو ابر نصرت بارید چرخ فصل خزان

Баҳори гашти зи малики ту дар такин обод

بهار گشت ز ملک تو در تکین آباد

зи теғи тези ту фарёд кард душмани ту

ز تیغ تیز تو فریاد کرد دشمن تو

Валек онҷо судӣ надошт он фарёд

ولیک آنجا سودی نداشت آن فریاد

Арӯс малик биёрост гӯшу гардан ва бар

عروس ملک بیاراست گوش و گردن و بر

Нахост аз маликони ҷузи ту шоҳро домод

نخواست از ملکان جز تو شاه را داماد

Баннои малики ту чун бар кашид сар ба фалак

بنای ملک تو چون بر کشید سر به فلک

Баннои умри адуии ту бар замин афтод

بنای عمر عدوی تو بر زمین افتاد

Май нишоти замона ба ёди малик ту хӯрд

می نشاط زمانه به یاد ملک تو خورد

Аз он ки мулкӣ чун малик ту надорад ёд

از آن که ملکی چون ملک تو ندارد یاد

Ту табъу дилро ҳам шоду тоза дар ба май

تو طبع و دل را هم شاد و تازه در به می

Ки хусравӣ ба ту тозаи сету мамлакат ба ту шод

که خسروی به تو تازه ست و مملکت به تو شاد

Ба адл ва родӣ монад ба ҷои малики ҷаҳон

به عدل و رادی ماند به جای ملک جهان

Балӣ ва чун ту надидаи сети шоҳи одилу род

بلی و چون تو ندیده ست شاه عادل و راد

з ҳар сӯеи сипаҳии бас гарон фиристодӣ

ز هر سویی سپهی بس گران فرستادی

Ки малику дайни з сипаҳ бошад эмину обод

که ملک و دین ز سپه باشد ایمن و آباد

Ту дод гетӣ додӣу лашкари ту кунун

تو داد گیتی دادی و لشکر تو کنون

Ҷаҳон бигирад кандар набард бидиҳад дод

جهان بگیرد کاندر نبرد بدهد داد

Расад з ҳар сипаҳӣ ҳар ду ҳафтаи фатҳӣ

رسد ز هر سپهی هر دو هفته فتحی

Ки таҳният кунад онро Халифаи Бағдод

که تهنیت کند آن را خلیفه بغداد

Бузурги шоҳо ромиш гузин ва шодӣ кун

بزرگ شاها رامش گزین و شادی کن

Бихоҳ ҷом май аз дасти он бути нўшод

بخواه جام می از دست آن بت نوشاد

Миёни халқи сарафроз ва тоза кард маро

میان خلق سرافراز و تازه کرد مرا

Макорими ту чу сарв ва чу сӯсани озод

مکارم تو چو سرو و چو سوسن آزاد

Маро ба мадҳии шоҳо вилоятӣ додӣ

مرا به مدحی شاها ولایتی دادی

Кадоми шоҳии ҳаргиз ба модҳӣ ин дод

کدام شاهی هرگز به مادحی این داد

Ба боргоҳи ту кон ҳасту боди маркази малик

به بارگاه تو کان هست و باد مرکز ملک

Маҳалу ртбти ман пой бар сипеҳри ниҳод

محل و رتبت من پای بر سپهر نهاد

Марои ҳаме ба санои ту зинда монад тан

مرا همی به ثنای تو زنده ماند تن

Ки то зайди тани ман бе санои ту мзёд

که تا زید تن من بی ثنای تو مزیاد

Хдоигоно ҳар умру ҷон ки дар гетӣ аст

خدایگانا هر عمر و جان که در گیتی است

Азизу ширини пайванди умру ҷони ту бод

عزیز و شیرین پیوند عمر و جان تو باد

Ба шодкомӣ дар маҷлиси биҳишти ойин

به شادکامی در مجلس بهشت آئین

Бихоҳ бода аз он далерони ҳўрнжод

بخواه باده از آن دلیران حورنژاد

Чу слсбил май хур ки ҳазрати ғазнӣн

چو سلسبیل می خور که حضرت غزنین

Биҳишти гашт чун Урдӣбиҳишт дар мурдод

بهشت گشت چون اردیبهشت در مرداد

Ҳамеша бодӣ бар тахти малик чун хусрав

همیشه بادی بر تخت ملک چون خسرو

Мухолифи ту гирифтори меҳнати Фарҳод

مخالف تو گرفتار محنت فرهاد

Ба даври моҳи зи сари тозаи гашти соли араб

به دور ماه ز سر تازه گشت سال عرب

Худоӣ бар ту ва бар малики ту хуҷаста кунод

خدای بر تو و بر ملک تو خجسته کناد