Ливоу аҳди хитоби Халифаи Бағдод

لوا و عهد خطاب خلیفه بغداد

Худои ъзўҷл бар малик хуҷаста кунод

خدای عزوجل بر ملک خجسته کناد

Абуалмулуки малики Арсалони бен масъӯд

ابوالملوک ملک ارسلان بن مسعود

Ки тахту малику фалак мисли ӯ надорад ёд

که تخت و ملک و فلک مثل او ندارد یاد

Ҷаҳони сетонеи шоҳаншаҳии ҷаҳонгирӣ

جهان ستانی شاهنشهی جهانگیری

Ки кард кори ҷаҳонро ба доду дайни обод

که کرد کار جهان را به داد و دین آباد

Азизи маликаши талқин адл ёфт ҳама

عزیز ملکش تلقین عدل یافت همه

Ки гашти ҳиммати ъолиши маликро бунёд

که گشت همت عالیش ملک را بنیاد

Хдоигонои шоҳои зи адлу ҷӯад ту ҳаст

خدایگانا شاها ز عدل و جود تو هست

Ба моҳи даии ҳамаи гетӣ чу боғ дар хурдод

به ماه دی همه گیتی چو باغ در خرداد

Ҷаҳон ба фари ҷамоли ту равзаи ризвон

جهان به فر جمال تو روضه رضوان

Замини зи шодии малики ту хонаи нўшод

زمین ز شادی ملک تو خانه نوشاد

Ба ёди кини ту аз оби равшан оташ хост

به یاد کین تو از آب روشن آتش خاست

Ба ёди меҳри ту аз хоки тираи гавҳари зод

به یاد مهر تو از خاک تیره گوهر زاد

зи малик ҷустан шуд кунад хасмро дандон

ز ملک جستن شد کند خصم را دندان

Чу дид тезии бозори ханҷару пӯлод

چو دید تیزی بازار خنجر و پولاد

Сипоҳи ҳақро чун давлати ту таъбия кард

سپاه حق را چون دولت تو تعبیه کرد

Камӣни кушоди з ҳар ҷонибӣ талиъа дод

کمین گشاد ز هر جانبی طلیعه داد

Бхостнди ялони сипоҳи ту ҳар як

بخاستند یلان سپاه تو هر یک

Чу Тӯсу навзар ва гургину бежану мелод

چو طوس و نوذر و گرگین و بیژن و میلاد

Чаҳ пайкар омад Рахши дурахши пайкари ту

چه پیکر آمد رخش درخش پیکر تو

Ки кӯҳ бод масирасту боди кӯҳи ниҳод

که کوه باد مسیرست و باد کوه نهاد

зи саҳму ҳайбати он кови нишастани андари зин

ز سهم و هیبت آن کاو نشستن اندر زین

Фсрди озари брзину озари хурдод

فسرد آذر برزین و آذر خرداد

Чу ӯ бихоҳад ҷустан наҷуст ёради барқ

چو او بخواهد جستن نجست یارد برق

Чу ӯ бихоҳад рафтан нарафт ёради бод

چو او بخواهد رفتن نرفت یارد باد

Ҳамеша теғи ту ёрӣ гараст нусрат ро

همیشه تیغ تو یاری گرست نصرت را

Ки ҳаст нусрат бо теғи тези ту ҳамзод

که هست نصرت با تیغ تیز تو همزاد

Ту то мъўнту ёрии малик ва дайн кардӣ

تو تا معونت و یاری ملک و دین کردی

Баланди гашту қавии дайну маликро бунёд

بلند گشت و قوی دین و ملک را بنیاد

Баромадаши зи камоли ту бар сурайёи сар

برآمدش ز کمال تو بر ثریا سر

Чу кӯҳи хораши андари срии фурушади лоад

چو کوه خارش اندر ثری فروشد لاد

Туе зи гавҳари Маҳмӯду гавҳари Довӯд

تویی ز گوهر محمود و گوهر داود

Кадоми шоҳ насаб дорад аз чунин ду нажод

کدام شاه نسب دارد از چنین دو نژاد

Чу шоҳи одилу рои ту дар ҷаҳон монад

چو شاه عادل و رای تو در جهان ماند

Ҳамеша то ба абади малики шоҳи одилу род

همیشه تا به ابد ملک شاه عادل و راد

Бузург ҷашнаст имрӯзи маликро малико

بزرگ جشن است امروز ملک را ملکا

Ки шодмонаст эй шоҳи бандау озод

که شادمان است ای شاه بنده و آزاد

Бад-ӣни ҳумоюни суру бад-ӣни мубораки ҷашн

بدین همایون سور و بدین مبارک جشن

Ту шоду халқи ҷаҳони шоду дайну давлати шод

تو شاد و خلق جهان شاد و دین و دولت شاد

Шигифт нест азин суру ҷашни хурраму хуш

شگفت نیست ازین سور و جشن خرم و خوش

зи чӯбҳо гули раведи зи сангҳо шамшод

ز چوب ها گل روید ز سنگ ها شمشاد

Халифа беҳаду мари ҳадя ҳо фиристодат

خلیفه بی حد و مر هدیه ها فرستادت

Ки ҳеҷ касро зон навъ ҳадя нафиристод

که هیچ کس را زان نوع هدیه نفرستاد

Сипеҳр чун ба ту ин ҳадяҳо музайян шуд

سپهر چون به تو این هدیه ها مزین شد

Миён ба хизмати басту забон ба мадҳи кушод

میان به خدمت بست و زبان به مدح گشاد

Расӯли оламу одил чу бӯса кард замин

رسول عالم و عادل چو بوسه کرد زمین

Шараф гирифт чу пай бар бисоти малики ниҳод

شرف گرفت چو پی بر بساط ملک نهاد

Ба фахри сар ба фалак баркашид ва шодӣ кард

به فخر سر به فلک برکشید و شادی کرد

Ки он ҳадоё бар даст ӯ қабул афтод

که آن هدایا بر دست او قبول افتاد

Чаҳ гуфт , гуфт Халифаи чунон дуо кардат

چه گفت، گفت خلیفه چنان دعا کردت

Ки шоҳи одил дар малики ҷовдонаи зиёд

که شاه عادل در ملک جاودانه زیاد

Бадеъ нест ?герати халқ таҳният гӯйанд

بدیع نیست گرت خلق تهنیت گویند

Ки давлати ту расидааст халқро фарёд

که دولت تو رسیده است خلق را فریاد

Ҳамаи Фриштгон таҳният кунанд ту ро

همه فریشتگان تهنیت کنند تو را

Ҳаме ба аҳду ливои Халифаи Бағдод

همی به عهد و لوای خلیفه بغداد

зи малики ту ба ҷаҳони дайн ва дод боқӣ шуд

ز ملک تو به جهان دین و داد باقی شد

Хуҷаста маликаст ин малики ту ки боқии бод

خجسته ملکست این ملک تو که باقی باد

Ту шукр эзад гуфтӣу халқи шукр ту гуфт

تو شکر ایزد گفتی و خلق شکر تو گفت

Ту дод гетӣ додӣ з чарх дод ту дод

تو داد گیتی دادی ز چرخ داد تو داد

Ҳамеша то ба смрҳои ишқ ёд кунанд

همیشه تا به سمرهای عشق یاد کنند

Ҳадиси қиссаи ширину хусраву Фарҳод

حدیث قصه شیرین و خسرو و فرهاد

Нишотро ҳама дар маҷлиси ту боди мақом

نشاط را همه در مجلس تو باد مقام

Мулӯкро ҳама бар даргаи ту боди млоз

ملوک را همه بر درگه تو باد ملاذ

Ба ҳалу ақду баду неки азми ҷузами ту ро

به حل و عقد و بد و نیک عزم جزم تو را

Чу кӯҳи боди сабот ва чу боди боди нФоз

چو کوه باد ثبات و چو باد باد نفاذ