Дилами зи андӯҳ беҳад ҳаме наёсоед

دلم ز اندوه بی حد همی نیاساید

Танами зи ранҷи фаровони ҳамеи бФрсоид

تنم ز رنج فراوان همی بفرساید

Бухори ҳасрат чун бар шавад зи дил ба серум

بخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم

зи дидагонами борони ғам фурӯд ояд

ز دیدگانم باران غم فرود آید

зи баси ғамон ки бидидам чунон шудам ки маро

ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا

Азин пас инчи ғамии пеши чашми нгроид

ازین پس ایچ غمی پیش چشم نگراید

Ду чашми ман рухи ман зард дид натавонист

دو چشم من رخ من زرد دید نتوانست

Аз он ба хӯни дили онро ҳамеи бёлоид

از آن به خون دل آن را همی بیالاید

Ки гар бибинад бадхоҳ рӯй ман борӣ

که گر ببیند بدخواه روی من باری

Ба чашм ӯ рухи ман зард ранг нанамояд

به چشم او رخ من زرد رنگ ننماید

Замонаи бад ҳар ҷо ки фитна Эй бошад

زمانه بد هر جا که فتنه ای باشد

Чу нави арӯсаш дар чашм ман биорояд

چو نو عروسش در چشم من بیاراید

Чу ман ба меҳри дили хештани дарави бандам

چو من به مهر دل خویشتن درو بندم

Ҳиҷоб давр кунад фитнае падед ояд

حجاب دور کند فتنه ای پدید آید

Фиғон кунам ман азин ҳимматӣ ки ҳар соъат

فغان کنم من ازین همتی که هر ساعت

зи қадару ртбти сар бар ситорагон сояд

ز قدر و رتبت سر بر ستارگان ساید

Замонаи брбўд аз ман ҳар ончӣ буд маро

زمانه بربود از من هر آنچه بود مرا

Ба ҷуз ки меҳнати ман назд ман ҳаме поед

به جز که محنت من نزد من همی پاید

Лақаби ниҳодам аз ин рӯй фазлро меҳнат

لقب نهادم از این روی فضل را محنت

Магар ки фазли ман аз ман замона бирабоед

مگر که فضل من از من زمانه برباید

Фалак чу шодӣ медод мар маро башмурд

فلک چو شادی می داد مر مرا بشمرد

Кунун ки медиҳадам ғами ҳамеи нпимоид

کنون که می دهدم غم همی نپیماید

Чу зоди сарви маро рост дид дар ҳамаи кор

چو زاد سرو مرا راست دید در همه کار

Чу зоди сарвам аз он ҳар замони бпироид

چو زاد سروم از آن هر زمان بپیراید

Тани зи бори бало зон ҳамеша тарсонаст

تنم ز بار بلا زان همیشه ترسانست

Ки гоҳ-гоҳе чун андалеби бсроид

که گاهگاهی چون عندلیب بسراید

Чаро нигаред чашм ва чаро нанолад тан

چرا نگرید چشم و چرا ننالد تن

Чигуна кам нашавад сабру ғами ниФзоид

چگونه کم نشود صبر و غم نیفزاید

Ки дӯстдори ман аз ман гирифт безорӣ

که دوستدار من از من گرفت بیزاری

Балӣу душман бар ман ҳаме бибахшоед

بلی و دشمن بر من همی ببخشاید

Агар нанолам гӯйанд нест ҳоҷатманд

اگر ننالم گویند نیست حاجتمند

Ва гар бинолам гӯйанд жож ме хоед

و گر بنالم گویند ژاژ می خاید

Ғамин набошам аз аирои худои ъзўҷл

غمین نباشم از ایرا خدای عزوجل

Дарӣ набандад то дайгарии нбгшоид

دری نبندد تا دیگری نبگشاید