Дариғо ҷавонӣ ва он рӯзгор

دریغا جوانی و آن روزگار

Ки аз ранҷи перии тан огаҳ набӯд

که از رنج پیری تن آگه نبود

Нишоти ман аз айш камтар нашуд

نشاط من از عیش کمتر نشد

Умеди ман аз умр кӯтаҳ набӯд

امید من از عمر کوته نبود

зи сустии марои он падеди омадаи сет

ز سستی مرا آن پدید آمده ست

Дарин ма ки ҳаргиз дар он ма набӯд

درین مه که هرگز در آن مه نبود

Сабк хушк шуд чашмаи бахти ман

سبک خشک شد چشمه بخت من

Магари оби он чашмаро раҳ набӯд

مگر آب آن چشمه را ره نبود

Дар он ҷои ҳам афканди гардуни дун

در آن جا هم افکند گردون دون

Ки аз жарфии он чоҳро таҳ набӯд

که از ژرفی آن چاه را ته نبود

Биҳиштами ҳаме арза карду маро

بهشتم همی عرضه کرد و مرا

Ҳақиқат ки дӯзахи ҷузи он чаҳ набӯд

حقیقت که دوزخ جز آن چه نبود

Басои шаб ки дар ҳабс бар ман гузашт

بسا شب که در حبس بر من گذشت

Ки бинои он шаби ҷуз акмаҳ набӯд

که بینای آن شب جز اکمه نبود

Сиёҳии сиёҳу дарозии дароз

سیاهی سیاه و درازی دراز

Ки онро умед саҳаргаҳ набӯд

که آن را امید سحرگه نبود

Яке будам ва донад эзади ҳаме

یکی بودم و داند ایزد همی

Ки бар ман муваккил кам аздаҳ набӯд

که بر من موکل کم ازده نبود

Ба гӯши андарами ҷузи кас ва бас нашуд

به گوش اندرم جز کس و بس نشد

Ба лафзи андарами ҷузи аҳ ва ваа набӯд

به لفظ اندرم جز اه و وه نبود

Бидам ноумеду забони маро

بدم ناامید و زبان مرا

Ҳама гуфта ҷузи ҳасбӣ аллоҳ набӯд

همه گفته جز حسبی الله نبود

Ба шоҳ ар марои душмани андари супурд

به شاه ار مرا دشمن اندر سپرد

Накӯ дид худро ва аблаҳ набӯд

نکو دید خود را و ابله نبود

Ки ӯ обу боди маро дар ҷаҳон

که او آب و باد مرا در جهان

Ҳамаи солаи ҷузи хоку ҷуз ки набӯд

همه ساله جز خاک و جز که نبود

Муваҷҷаҳи шимурд ӯ ҳадиси маро

موجه شمرد او حدیث مرا

Ба эзад ки ҳаргиз муваҷҷаҳ набӯд

به ایزد که هرگز موجه نبود

Чу шатранҷи бозони дағоеи бикрад

چو شطرنج بازان دغایی بکرد

Маро гуфт ҳин шаҳ кун ва шаҳ набӯд

مرا گفت هین شه کن و شه نبود

Грини қисса ӯ сохт маълум шуд

گرین قصه او ساخت معلوم شد

Ки ҷузи қиссаи шер ва рӯбаҳ набӯд

که جز قصه شیر و روبه نبود

Агар ман муназзаҳ набудам зи айб

اگر من منزه نبودم ز عیب

Кас аз айби ҳаргиз муназзаҳ набӯд

کس از عیب هرگز منزه نبود

Гарми неъматӣ буд кокнўн намонад

گرم نعمتی بود کاکنون نماند

Кунун донишӣ ҳаст конгаҳ набӯд

کنون دانشی هست کانگه نبود

Чу ман дстгаҳи доштами ҳеҷ вақт

چو من دستگه داشتم هیچ وقت

Забони марои одат на набӯд

زبان مرا عادت نه نبود

Ба ҳар гуфта аз пари ҳунари оқилон

به هر گفته از پر هنر عاقلان

Ҷавобами ҷузи аҳсанту ҷуз ха набӯд

جوابم جز احسنت و جز خه نبود

Танам шуд мураффаҳи зи ранҷи амал

تنم شد مرفه ز رنج عمل

Ки онгаҳ зи душман мураффаҳ набӯд

که آنگه ز دشمن مرفه نبود

Дарин муддат осоишӣ ёфтам

درین مدت آسایشی یافتم

Ки гуҳ будам осоиш ва гуҳ набӯд

که گه بودم آسایش و گه نبود

Ҷудои гаштам аз даргаи подшоҳ

جدا گشتم از درگه پادشاه

Бидон даргаам беш азин раҳ набӯд

بدان درگهم بیش ازین ره نبود

Гирифтам кунун даргаи эзадӣ

گرفتم کنون درگه ایزدی

Казин ба марои ҳеҷ дарга набӯд

کزین به مرا هیچ درگه نبود