Бечораи тани ман ки зи ғами ҷонаши баромад

بیچاره تن من که ز غم جانش برآمد

Аз даст бишуд кораш ва аз пой даромад

از دست بشد کارش و از پای درآمد

Ҳаргиз ба ҷаҳон дид касе ғам чу ғами ман

هرگز به جهان دید کسی غم چو غم من

Каз сар шавадам тоза чу гӯям ба сар омад

کز سر شودم تازه چو گویم به سر آمد

Он дод марои гардиши гардун ки зи сахтӣ

آن داد مرا گردش گردون که ز سختی

Ман заҳр бихӯрадам ба даҳонам шукр омад

من زهر بخوردم به دهانم شکر آمد

Ваон оташ сӯзанда марои гашт ки дӯзах

وان آتش سوزنده مرا گشت که دوزخ

Дар хоб бидидам ба ду чашмам шарар омад

در خواب بدیدم به دو چشمم شرر آمد

Ҷуз бар тан ман нест гузари роҳи бало ро

جز بر تن من نیست گذر راه بلا را

Гӯйӣ ки балоро тани ман раҳгузар омад

گویی که بلا را تن من رهگذر آمد

Бо лашкари тимори ҳашари хостам аз тан

با لشکر تیمار حشر خواستم از تن

Аз оби ду чашмам ба ду рух бар ҳашар омад

از آب دو چشمم به دو رخ بر حشر آمد

Ҷонам бишудӣ гар набадӣ дил ки дили ман

جانم بشدی گر نبدی دل که دل من

Аз тири балои пеши ман андар сипар омад

از تیر بلا پیش من اندر سپر آمد

Ҳар тир ки гардун ба сӯии ҷони ман андохт

هر تیر که گردون به سوی جان من انداخت

Дили гашти сипар бар дили бечораи баромад

دل گشت سپر بر دل بیچاره برآمد

Чун пора шуд аз тири балои ин дили мискин

چون پاره شد از تیر بلا این دل مسکین

Ҳар тир ки омад пас аз он бар ҷигар омад

هر تیر که آمد پس از آن بر جگر آمد

Баси зуди баромади зи фалаки кавкаби саъдам

بس زود برآمد ز فلک کوکب سعدم

Чаҳ суд ки дар вақт фурӯ шуд чу баромад

چه سود که در وقت فرو شد چو برآمد

Он шаб ки дигар рӯзи марои азми сафар буд

آن شب که دگر روز مرا عزم سفر بود

Ногоҳ зи атрофи насим саҳар омад

ناگاه ز اطراف نسیم سحر آمد

Буии таббатии машку гули зард ҳаме зад

بوی تبتی مشک و گل زرد همی زد

Ваон тарки ман аз ҳуҷра чу хуршеди баромад

وان ترک من از حجره چو خورشید برآمد

Зон дида чун наргис чун дидаи наргис

زان دیده چون نرگس چون دیده نرگس

Дар дидаи торики пари обам сҳр омад

در دیده تاریک پر آبم سهر آمد

Як ҳалқаи кӯтоҳи зи зулфаши бкшидм

یک حلقه کوتاه ز زلفش بکشیدم

Зон ҳалқаи мар ӯро ба миён бар камар омад

زان حلقه مر او را به میان بر کمر آمد

Зон зулфаки партоб ва аз он дидаи пари хоб

زان زلفک پرتاب و از آن دیده پر خواب

Як остӣу домани машк ва гуҳар омад

یک آستی و دامن مشک و گهر آمد

Гуфтам ки марои тӯшаи даҳ аз ду лаби нӯшин

گفتم که مرا توشه ده از دو لب نوشین

Коҳнг сафар кардаму вақт сафар омад

کاهنگ سفر کردم و وقت سفر آمد

Аз хати вафои срмкш ва дил мабар аз ман

از خط وفا سرمکش و دل مبر از من

Кин ишқи ҳамаи ранҷу дард сар омад

کاین عشق همه رنج و درد سر آمد

Гуфто чаҳ кунам ман ки азин ишқи ҷҳонсўз

گفتا چه کنم من که ازین عشق جهانسوز

Дил дар сар андӯҳ шуду ҷон дар хатар омад

دل در سر اندوه شد و جان در خطر آمد

Як ҳиҷр ба сари номдаҳи ҳиҷрӣ дигар афтод

یک هجر به سر نامده هجری دگر افتاد

Як ғами сипарӣ ношудаи ғамӣ дигар омад

یک غم سپری ناشده غمی دگر آمد

Чун абри зи ғами дидаи ман борон борид

چون ابر ز غم دیده من باران بارید

То шохи фироқи имрӯзи дигар ба бар омад

تا شاخ فراق امروز دیگر به بر آمد