Шоҳӣ ки пер гашта ҷаҳонро ҷавон кунад

شاهی که پیر گشته جهان را جوان کند

Султони Абуалмулуки малик Арсалон кунад

سلطان ابوالملوک ملک ارسلان کند

Ваон номаи кон ба номи малики Арсалон буд

وان نامه کان به نام ملک ارسلان بود

Дасти шараф аз он ба тафохур нишон кунад

دست شرف از آن به تفاخر نشان کند

Он шаҳриёри адли консоФ ӯ ҳаме

آن شهریار عدل کانصاف او همی

Авни равони равшан Нӯшервон кунад

عون روان روشن نوشیروان کند

Он шоҳи ганҷи бахш ки аз бими ҷӯад ӯ

آن شاه گنج بخش که از بیم جود او

Дар кӯҳи зару сими табиат ниҳон кунад

در کوه زر و سیم طبیعت نهان کند

Аз ҳавли захм ӯ дили гетӣ сабк шавад

از هول زخم او دل گیتی سبک شود

Гар дар масофи даст ба гурз гарон кунад

گر در مصاف دست به گرز گران کند

Камтари з зарра ояд дар пеши қӯташ

کمتر ز ذره آید در پیش قوتش

Гар кӯҳро ба бозуии зӯр имтиҳон кунад

گر کوه را به بازوی زور امتحان کند

Рӯзӣ ки осмон шавад аз гирд чун замин

روزی که آسمان شود از گرد چون زمین

Аз бас ки гирди қасди сӯй осмон кунад

از بس که گرد قصد سوی آسمان کند

Ваон пораи заъфаронро дар лолаи зори хеш

وان پاره زعفران را در لاله زار خویش

Нилӯфари ҳисомаш чун арғавон кунад

نیلوفر حسامش چون ارغوان کند

Ҳар тирдори кӯи ҷаҳд аз ҷони хасми рост

هر تیردار کو جهد از جان خصم راست

Он шаст ӯ ба тири дилаш тирдон кунад

آن شست او به تیر دلش تیردان کند

Шбдизўори мураккаб ӯро ба кару фар

شبدیزوار مرکب او را به کر و فر

Давлат рикоб созаду нусрат Аннан кунад

دولت رکاب سازد و نصرت عنان کند

Бар боди пешии орад ва бар чархи барзанад

بر باد پیشی آرد و بر چرخ برزند

Ҳар борае ки рӯзи шағаби зер рон кунад

هر باره ای که روز شغب زیر ران کند

Вақти диранг бӯдану гоҳи нишоти таг

وقت درنگ بودن و گاه نشاط تگ

Нисбат ба кӯҳ бинаду бод бузон кунад

نسبت به کوه بیند و باد بزان کند

Ваон бораро табиати гӯйӣ дар он замон

وان باره را طبیعت گویی در آن زمان

Чармаш чу курк бар тан бргстўон кунад

چرمش چو کرک بر تن برگستوان کند

Сарҳо гарон шавад чу анонаш шавад сабк

سرها گران شود چو عنانش شود سبک

Дилҳо сабк шавад чу рикобаш гарон кунад

دل ها سبک شود چو رکابش گران کند

Ҳар тарк ӯ ба рӯзи набард он кунад ба разм

هر ترک او به روز نبرد آن کند به رزم

Кон на ҳажири тунд ва на пел жён кунад

کان نه هژیر تند و نه پیل ژیان کند

Тира кунад ба тири ҷаҳонгири чашми рӯз

تیره کند به تیر جهانگیر چشم روز

Чун гоҳи захми даст ба тир ва камон кунад

چون گاه زخم دست به تیر و کمان کند

Чун аз барои разми камари баст бар миён

چون از برای رزم کمر بست بر میان

Фарсангҳо мухолиф ӯ дар миён кунад

فرسنگ ها مخالف او در میان کند

Дар наҳравон ба теғ кунад наҳрҳо равон

در نهروان به تیغ کند نهرها روان

Гар ҷангро равонаи сӯй наҳравон кунад

گر جنگ را روانه سوی نهروان کند

Гардад зи гирди Рахшаш чу қӣри қирвон

گردد ز گرد رخشش چو قیر قیروان

Гар ҳеҷ гӯнаи қасди сӯй қирвон кунад

گر هیچ گونه قصد سوی قیروان کند

эй карда рӯзгори дасти ту ҳукми малик

ای کرده روزگار دست تو حکم ملک

Ин кард ва ӯ бар ин на ҳамоно зиён кунад

این کرد و او بر این نه همانا زیان کند

Бар малики ту зи меҳри сипеҳр он кунад ҳаме

بر ملک تو ز مهر سپهر آن کند همی

Каз меҳр бо писари падар меҳрбон кунад

کز مهر با پسر پدر مهربان کند

Рой ту одиласт ва кунад ҷаври дасти ту

رای تو عادلست و کند جور دست تو

Ваон ҷаври дасти ту ҳама бо ганҷ ва кон кунад

وان جور دست تو همه با گنج و کان کند

Сӯии ту саракашонро чандон кашад умед

سوی تو سرکشان را چندان کشد امید

То роҳи саракашон чу раҳ каҳкашон кунад

تا راه سرکشان چو ره کهکشان کند

Ҳар шоҳро зи афви ту бар ҷой монад ҷон

هر شاه را ز عفو تو بر جای ماند جان

Вокнўни ҳамеи фидои ту эй шоҳ ҷон кунад

واکنون همی فدای تو ای شاه جان کند

эй шоҳи фазли фазли вазири муборакат

ای شاه فضل فضل وزیر مبارکت

Сад муъҷизаи ҳаме ба кифоят аён кунад

صد معجزه همی به کفایت عیان کند

Мушкил шавад ҳамеи сифати калак ӯ ки он

مشکل شود همی صفت کلک او که آن

Ҳар мушкилӣ ки дорад гетӣ баён кунад

هر مشکلی که دارد گیتی بیان کند

Душманатро бурӣдаи забону бурӣдаи сар

دشمنت را بریده زبان و بریده سر

Зон хомаи бурӣдаи сари ду забон кунад

زان خامه بریده سر دو زبان کند

эй шоҳ май ситон ба нишоту тараб ки табъ

ای شاه می ستان به نشاط و طرب که طبع

Ҳар хорсон ки ҳаст ҳаме гулистон кунад

هر خارسان که هست همی گلستان کند

Наврӯзу навбаҳори ҳамеи боғу роғ ро

نوروز و نوبهار همی باغ و راغ را

Аз баҳри базми ту салб баҳрмон кунад

از بهر بزم تو سلب بهرمان کند

Чун рои тести боғу тараби андалеби он

چون رای تست باغ و طرب عندلیب آن

Бар гул чу мадҳ хонат ҳаме мадҳ хон кунад

بر گل چو مدح خوانت همی مدح خوان کند

Акнӯн чу булбуласт хатиб эй аҷаби маро

اکنون چو بلبلست خطیب ای عجب مرا

Гулбуни зи гули ҳамеи ҳамаи шаб тилсон кунад

گلبن ز گل همی همه شب طیلسان کند

То ҳашар кард даҳр ба маликати змон аз онк

تا حشر کرد دهر به ملکت ضمان از آنک

Ҷавдати ҳаме ба рӯзии халқон змон кунад

جودت همی به روزی خلقان ضمان کند

Муждаи туро зи чарх ки чарх эй малики ҳаме

مژده تو را ز چرخ که چرخ ای ملک همی

Бар малику умри ту рақам ҷовдон кунад

بر ملک و عمر تو رقم جاودان کند

Соҳиб қирон шудӣ ва туе то бар осмон

صاحب قران شدی و تویی تا بر آسمان

Аз ҳукми кирдигори ду ахтар қирон кунад

از حکم کردگار دو اختر قران کند

Гар наҳимматӣ сголӣу андеша Эй кунӣ

گر نهمتی سگالی و اندیشه ای کنی

Гетии ҳамон сголдўи гардун ҳамон кунад

گیتی همان سگالدو گردون همان کند

Ҷашнӣ хуҷаста кардӣ ва ин таҳнияти ту ро

جشنی خجسته کردی و این تهنیت تو را

Хуршеди нўргстру чарх каён кунад

خورشید نورگستر و چرخ کیان کند

Ваон ҷашнро бидон ба ҳақиқат ки рӯзгор

وان جشن را بدان به حقیقت که روزگار

Дар достони фахри сар достон кунад

در داستان فخر سر داستان کند