Аз ҷаври замонаро ҷудо кард

از جور زمانه را جدا کرد

Бо адл ба лутфаш ошно кард

با عدل به لطفش آشنا کرد

Он шоҳ ки тахти мамлакат ро

آن شاه که تخت مملکت را

Чун чашмаи меҳр прзё кард

چون چشمه مهر پرضیا کرد

Одили мулкӣ ки эзад ӯ ро

عادل ملکی که ایزد او را

Бар ҷамъи мулӯк пешво кард

بر جمع ملوک پیشوا کرد

Ёрӣ кардаш худоӣ бар малик

یاری کردش خدای بر ملک

Кӯи ёрии дайн Мустафо кард

کو یاری دین مصطفی کرد

Даҳ шер ба разми як замони кишт

ده شیر به رزم یک زمان کشت

Даҳ ганҷ ба базми як ато кард

ده گنج به بزم یک عطا کرد

эй шоҳи туро худо бе чун

ای شاه تو را خدا بی چون

Бар халқи замона подшоҳ кард

بر خلق زمانه پادشاه کرد

Бар лавҳ навишт номи маликат

بر لوح نوشت نام ملکت

Бар малики ту лавҳро гўо кард

بر ملک تو لوح را گوا کرد

Рӯй ҳамаи хусравони туро дид

روی همه خسروان تو را دید

Тоҷи ҳамаи хусравони туро кард

تاج همه خسروان تو را کرد

Хуршеди мулӯкӣу шикваат

خورشید ملوکی و شکوهت

Умри ҳамаи хусравон ҳбо кард

عمر همه خسروان هبا کرد

Таъӣди ту хоки даргаи ту

تأیید تو خاک درگه تو

Дар гетии асл кимиё кард

در گیتی اصل کیمیا کرد

Иқболи ту гирди мавкиби ту

اقبال تو گرد موکب تو

Дар дидаи малик тўтё кард

در دیده ملک توتیا کرد

Кинтуз об оташ афрӯхт

کین توز آب آتش افروخت

Меҳри ту сумумро сабо кард

مهر تو سموم را صبا کرد

Чун гардуни гашт бо ту якто

چون گردون گشت با تو یکتا

Дар пеши ту пуштро дўто кард

در پیش تو پشت را دوتا کرد

Ҳар табъ ки буд кам тавонист

هر طبع که بود کم توانست

Авсофи ту дар хур сазо кард

اوصاف تو در خور سزا کرد

Ҳар ваҳм ки ҳаст кӣ тавонад

هر وهم که هست کی تواند

Дар баҳри мдиҳт ошно кард

در بحر مدیحت آشنا کرد

эй шоҳи ҷаҳон фалак надонист

ای شاه جهان فلک ندانست

Онгоҳ ки бар танам ҷафо кард

آنگاه که بر تنم جفا کرد

Чун дид маро ба хизмати ту

چون دید مرا به خدمت تو

Донист ки он ҷафо хато кард

دانست که آن جفا خطا کرد

Онаст раҳе ки аз дилу ҷон

آنست رهی که از دل و جان

Гоҳяти дуоу гуҳ сано кард

گاهیت دعا و گه ثنا کرد

Ҳамвора саноат бар мулло гуфт

همواره ثنات بر ملا گفت

Ҳамвора дуоат дар хало кард

همواره دعات در خلا کرد

Як маҷлис агар нагуфт мадҳат

یک مجلس اگر نگفت مدحت

Дар маҷлиси дигараш қазо кард

در مجلس دیگرش قضا کرد

Лафзи ту чу номи бандагони барад

لفظ تو چو نام بندگان برد

Номи раҳе аз миён раҳо кард

نام رهی از میان رها کرد

Марҳӯмтар аз ҳама маро дид

مرحوم تر از همه مرا دید

Маҳрӯмтар аз ҳама маро кард

محروم تر از همه مرا کرد

Андешаи маро ба ҳақи эзад

اندیشه مرا به حق ایزد

Каз лиззати хобу хур ҷудо кард

کز لذت خواب و خور جدا کرد

Ҳар банда ки аз ту ҳоҷатии хост

هر بنده که از تو حاجتی خواست

Он ҳоҷати рои ту раво кард

آن حاجت رای تو روا کرد

Пас рои ту бандаро фаромӯш

پس رای تو بنده را فراموش

Аз баҳри худоиро чаро кард

از بهر خدای را چرا کرد

Боқии бодӣ ки адлро чарх

باقی بادی که عدل را چرخ

Дар малики ту соя бақо кард

در ملک تو سایه بقا کرد