Хештанро савор бояд кард

خویشتن را سوار باید کرد

Бар сухани комгор бояд кард

بر سخن کامگار باید کرد

Табъи худро ба лафзу маънӣ бар

طبع خود را به لفظ و معنی بر

Тоза чун навбаҳор бояд кард

تازه چون نوبهار باید کرد

Мадҳати шаҳриёр бояд гуфт

مدحت شهریار باید گفت

Хизмати шаҳриёр бояд кард

خدمت شهریار باید کرد

Шоҳи Маҳмӯди сайфи давлату дайн

شاه محمود سیف دولت و دین

Ки забони зулфиқор бояд кард

که زبان ذوالفقار باید کرد

Пас ҳамаи умри худ ба дафтар бар

پس همه عمر خود به دفتر بر

Мадҳат ӯнигор бояд кард

مدحت او نگار باید کرد

Ваон касеро ки мадҳ ӯ гуяд

وان کسی را که مدح او گوید

Бар мулӯки ифтихор бояд кард

بر ملوک افتخار باید کرد

Онкӣ ҳар кас ки талъаташ бинад

آنکه هر کس که طلعتش بیند

Ҷони ширини нисор бояд кард

جان شیرین نثار باید کرد

Маликои хсрўо худовандо

ملکا خسروا خداوندا

Корҳо шоҳвор бояд кард

کارها شاهوار باید کرد

Мамлакат интизор напазирад

مملکت انتظار نپذیرد

То ба кӣ интизор бояд кард

تا به کی انتظار باید کرد

Малики офоқро бибояд ҷуст

ملک آفاق را بباید جست

Кӣ бад-ӣни ихтисор бояд кард

کی بدین اختصار باید کرد

Бади сголон бедиёнат ро

بد سگالان بی دیانت را

Аз ҷаҳони торумор бояд кард

از جهان تارومار باید کرد

Рӯй худро ба пеши шоҳи ҷаҳон

روی خود را به پیش شاه جهان

Чун гули обдор бояд кард

چون گل آبدار باید کرد

Ҷумлаи бунёди дайну давлат ро

جمله بنیاد دین و دولت را

Ба ҳисоми устувор бояд кард

به حسام استوار باید کرد

Маликро чун қарор хоҳӣ дод

ملک را چون قرار خواهی داد

Теғро беқарор бояд кард

تیغ را بی قرار باید کرد

Номдорону сарфарозон ро

نامداران و سرفرازان را

Аз ҷаҳони ихтиёр бояд кард

از جهان اختیار باید کرد

Ҷумлаи бадхоҳро бибояд хаст

جمله بدخواه را بباید خست

Бо адуи корзор бояд кард

با عدو کارزار باید کرد

Маликро аз ҳисорён чу шер

ملک را از حصاریان چو شیر

Ба аду бар ҳисор бояд кард

به عدو بر حصار باید کرد

Ин ҷаҳонро ба адл ва дод шҳо

این جهان را به عدل و داد شها

Ҳамчуи хонаи баҳор бояд кард

همچو خانه بهار باید کرد

Вонгаҳеи андари он ба давлату ъз

وانگهی اندر آن به دولت و عز

То қиёмати мадор бояд кард

تا قیامت مدار باید کرد