Бузургвори худоё чунон намӯд хирад

بزرگوار خدایا چنان نمود خرد

Ки бар дили ту ғаму дардро асар набӯд

که بر دل تو غم و درد را اثر نبود

Аҷали расида яке шореъаст ва нест касе

اجل رسیده یکی شارعست و نیست کسی

Дар ин ҷаҳон ки барин шореъаш гузар набӯд

در این جهان که برین شارعش گذر نبود

Нишаст халқи ҳамаи мухталиф буд лекин

نشست خلق همه مختلف بود لیکن

Ба бозгашти ҷузи ин роҳи пай сипар набӯд

به بازگشت جز این راه پی سپر نبود

Яке дарахт буд умри одамӣ ба қиёс

یکی درخت بود عمر آدمی به قیاس

Ки дар ҷаҳонаш ба аз номи нек бар набӯд

که در جهانش به از نام نیک بر نبود

Фаност оқибати ҷонвар ки ҷони коҳад

فناست عاقبت جانور که جان کاهد

Ба фӯти ҷон ки бақои шарт ҷонвар набӯд

به فوت جان که بقا شرط جانور نبود

зи роҳи ховари хуршед бар наёрад сар

ز راه خاور خورشید بر نیارد سر

Ки қасд ӯ ба сӯии роҳ бохтар набӯд

که قصد او به سوی راه باختر نبود

Чу хуш буд тан агар қабза қазо нашавад

چو خوش بود تن اگر قبضه قضا نشود

Чаҳ бархӯрди дил агар қудрат қадар набӯд

چه برخورد دل اگر قدرت قدر نبود

Чу буд хоҳад худ бӯданӣ яқин дорам

چو بود خواهد خود بودنی یقین دارم

Ки ҳеҷ фоида аз хуррам ва аз ҳазар набӯд

که هیچ فایده از خرم و از حذر نبود

Бар ончии гашти фалаки ҳеҷ беш ва кам нашавад

بر آنچه گشت فلک هیچ بیش و کم نشود

Бидонча рафт қалами беҳтар ва бтар набӯд

بدانچه رفت قلم بهتر و بتر نبود

Наёфтем чу таслими ҳеҷ дстоўиз

نیافتیم چو تسلیم هیچ دستآویز

Чу кори чархи ҳамеи ҳеҷ муътабар набӯд

چو کار چرخ همی هیچ معتبر نبود

Баннои ниҳоди хирад бар агар фурӯд ояд

بنا نهاد خرد بر اگر فرود آید

Сазад ки такяи мо ҳеҷ бар агар набӯд

سزد که تکیه ما هیچ بر اگر نبود

Умедро чаҳ шавад нотавони магар аз даст

امید را چه شود ناتوان مگر از دست

з хайр кардаш мардум агар магар набӯд

ز خیر کردش مردم اگر مگر نبود

Қазо чу заҳр кунад коми айши мардум ро

قضا چو زهر کند کام عیش مردم را

Агар ба дасти хиради заҳр чун шукр набӯд

اگر به دست خرد زهر چون شکر نبود

Худои ъзўҷлропазир ҳар чаҳ кунад

خدای عزوجل را پذیر هر چه کند

Латифаи ист каз он халқро хабар набӯд

لطیفه ایست کز آن خلق را خبر نبود

Ту он бузургӣ кандар ҷаҳон набӯд чу ту

تو آن بزرگی کاندر جهان نبود چو تو

Ҷаҳон буд пас азин ва чу ту дигар набӯд

جهان بود پس ازین و چو تو دگر نبود

На чун ту ҳар каси дониш ба кор донад баст

نه چون تو هر کس دانش به کار داند بست

Биҷузи ту касро рози фалак зибр набӯд

بجز تو کس را راز فلک زبر نبود

Ба зер ҳар ки будаст тез так нашавад

به زیر هر که بود است تیز تک نشود

Ба даст ҳар ки буд теғ коргар набӯд

به دست هر که بود تیغ کارگر نبود

зи тухми нек буд бехи сахту шохи баланд

ز تخم نیک بود بیخ سخت و شاخ بلند

Вагар чунин набӯд шох борвар набӯд

وگر چنین نبود شاخ بارور نبود

Набӯд касро чунон падар ки буд ту ро

نبود کس را چونان پدر که بود تو را

Шигифт нест ки касро чу ту писар набӯд

شگفت نیست که کس را چو تو پسر نبود

зи покзодгии тести зиндаи номи падар

ز پاکزادگی تست زنده نام پدر

На поки зода буд ҳар ки чун падар набӯд

نه پاک زاده بود هر که چون پدر نبود

Бидон маҳал барисӣ аз ҳунар ки ҳеҷ касе

بدان محل برسی از هنر که هیچ کسی

Бидон маҳал нарасад то бидон ҳунар набӯд

بدان محل نرسد تا بدان هنر نبود