Ин оташи мубориз ва ин боди комгор
این آتش مبارز و این باد کامگار
Венаи оби тези қӯт ва ин хоки мояи дор
وین آب تیز قوت و این خاک مایه دار
Зиданд ва мумкинаст ки бо табъи икдгр
ضدند و ممکنست که با طبع یکدگر
Аз адли шоҳ сохта гирданд ҳар чаҳор
از عدل شاه ساخته گردند هر چهار
Хусрави ълоءи давлати масъӯди тоҷўр
خسرو علاء دولت مسعود تاجور
Хуршеди подшоҳони султони рӯзгор
خورشید پادشاهان سلطان روزگار
Он шоҳи додгустар кандар мазолимаш
آن شاه دادگستر کاندر مظالمش
Аз ҳайбаташи наёбади бедод зинҳор
از هیبتش نیابد بیداد زینهار
Он шоҳи ҷўдпрўр каз фазли базл ӯ
آن شاه جودپرور کز فضل بذل او
Андари гудоз ҳамлон бигурезад аз айёр
اندر گداز حملان بگریزد از عیار
Девори басти амнаши андари сарои малик
دیوار بست امنش اندر سرای ملک
Пояндатар зи сади Сикандари ҳазор бор
پاینده تر ز سد سکندر هزار بار
Бар зад ба мағзи куфр ва бурун шуд зи чашми ширк
بر زد به مغز کفر و برون شد ز چشم شرک
Зад дар замонаи захмашу бأси қазои савор
زد در زمانه زخمش و بأس قضا سوار
Аз фаръи азми нофиз ӯ хост осмон
از فرع عزم نافذ او خاست آسمان
Вази асли ҳзми собит ӯ раст кӯҳсор
وز اصل حزم ثابت او رست کوهسار
Аз ҳаламу илм ӯ ду нишонааст рӯзу шаб
از حلم و علم او دو نشانه است روز و شب
Вази лутфу унф ӯ ду намӯнааст нуру нор
وز لطف و عنف او دو نمونه است نور و نار
Хашмаши ҳаме бар оби равони афканди гирд
خشمش همی بر آب روان افکند گرد
Афваши ҳамеи бротш сӯзон кунад нигор
عفوش همی برآتش سوزان کند نگار
эй дидаи садри шоҳи зи малики ту эҳтишом
ای دیده صدر شاه ز ملک تو احتشام
Вай карда ҷоҳи малик ба садри ту ифтихор
وی کرده جاه ملک به صدر تو افتخار
Баҳри сипеҳри даврӣу кӯҳи ситораи сайр
بحر سپهر دوری و کوه ستاره سیر
Хуршеди кӣнатузӣу гардуни ҳқгзор
خورشید کینه توزی و گردون حقگزار
Бо давлати ту бар назанад ҳеҷ подшоҳ
با دولت تو بر نزند هیچ پادشاه
Вази тоъати ту срнкшди ҳеҷ шаҳриёр
وز طاعت تو سرنکشد هیچ شهریار
Дар адли давлат ту бихандед адли хуш
در عدل دولت تو بخندید عدل خوش
Дар ҳабси интиқом ту бигирист зулми зор
در حبس انتقام تو بگریست ظلم زار
Бо табъу дасту қадари ту бе майли зӯру зар
با طبع و دست و قدر تو بی میل زور و زر
Ҷайҳуни саробу абри бухору фалаки ғубор
جیحون سراب و ابر بخار و فلک غبار
Бо шарбату ғизои зкоءу дҳоءи ту
با شربت و غذای ذکاء و دهاء تو
Беақл нотавон шавад ва беҳунар назор
بی عقل ناتوان شود و بی هنر نزار
Дарё ба неъмат аз оби сахои ту як ҳубоб
دریا به نعمت از آب سخای تو یک حباب
Дӯзах ба васф аз оташи саҳми ту як шарор
دوزخ به وصف از آتش سهم تو یک شرار
На кӯҳи бесутунро бо захми ту тавон
نه کوه بیستون را با زخم تو توان
На ганҷи шоягонро бо базли ту ясор
نه گنج شایگان را با بذل تو یسار
Дар бӯстони зи ҳирси атоҳои базми тест
در بوستان ز حرص عطاهای بزم تست
Бар шохҳо ки боз кунад панҷаҳо чанор
بر شاخ ها که باز کند پنجه ها چنار
Вази орзӯии базми дили афрӯзи ҳзми тест
وز آرزوی بزم دل افروز حزم تست
Наргис ки чашми равшани равед ба марғзор
نرگس که چشم روشن روید به مرغزار
Шамшеру найзаи ту ки аз об ва хок раст
شمشیر و نیزه تو که از آب و خاک رست
Бо даст ва оташаст зи тезӣ ба корзор
با دست و آتشست ز تیزی به کارزار
Аз гӯнаи зумуррад ва аз ранги каҳрабо
از گونه زمرد و از رنگ کهربا
Бекоргаҳ ҷблтшон ёфта шиор
بی کارگه جبلتشان یافته شعار
Аз одати табиати ҳангоми ному нанг
از عادت طبیعت هنگام نام و ننگ
Ин чашм мӯр ёфта ва он забони мор
این چشم مور یافته و آن زبان مار
эй рустам набард барон сӯии разми Рахш
ای رستم نبرد بران سوی رزم رخش
Ваии ҳайдари замона бар оҳнҷи зулфиқор
وی حیدر زمانه بر آهنج ذوالفقار
Хӯнҳо фишон ба теғ ки ташнаи сети неки дашт
خونها فشان به تیغ که تشنه ست نیک دشت
Сарҳо фикан ба гурз ки баси гуруснаи сети ғор
سرها فکن به گرز که بس گرسنه ست غار
Зеро ки рӯзии ҳамаи ҷинси офаридагон
زیرا که روزی همه جنس آفریدگان
Андари атийяти ту ниҳоди офаридагор
اندر عطیت تو نهاد آفریدگار
То ҳашар бар ниҳоди ту мқсўр кард боз
تا حشر بر نهاد تو مقصور کرد باز
Ҳар навъи маслиҳат ки ниҳонасту ошкор
هر نوع مصلحت که نهانست و آشکار
Афканд ва сохт ахтари гардун ба тўъу табъ
افکند و ساخت اختر گردون به طوع و طبع
Бар ҳукми ту масир ва ба фармони ту мадор
بر حکم تو مسیر و به فرمان تو مدار
Бо наҳй ҳайбатат назанад ҳеҷ сару шох
با نهی هیبتت نزند هیچ سر و شاخ
Бе абри нҳмтти надиҳади ҳеҷ шохи бор
بی ابر نهمتت ندهد هیچ شاخ بار
Ҷисмӣ ки ком дил нагузорад ба коми ту
جسمی که کام دل نگذارد به کام تو
Дар сӯхтаи ҷигари хулдаши дасти марги хор
در سوخته جگر خلدش دست مرگ خار
Чашмӣ ки дар ҷаҳон нигарад бар хилофи ту
چشمی که در جهان نگرد بر خلاف تو
Дар дидаи ҷоаш мех занад кӯрии устувор
در دیده جاش میخ زند کوری استوار
Он каз ту шуд ғамӣ нашавад то ба ҳашари шод
آن کز تو شد غمی نشود تا به حشر شاد
Ваон каз ту шуд азиз нагардад ба умри хор
وان کز تو شد عزیز نگردد به عمر خوار
Паймӯдау супурдаи савобу уқоби ту
پیموده و سپرده ثواب و عقاب تو
Паҳноӣ ҳар билоду дарозӣ ҳар диёр
پهنای هر بلاد و درازی هر دیار
БФрохти никхўоаҳи туро роҳати вусӯл
بفراخت نیکخواه تو را راحت وصول
Бгдохти бадсиголи туро ранҷи интизор
بگداخت بدسگال تو را رنج انتظار
Инро зи неъмати ту тъомисти хуши маза
این را ز نعمت تو طعامیست خوش مزه
Ваонро зи стўти ту шробисти бдгўор
وان را ز سطوت تو شرابیست بدگوار
Зон теғ офтоб кашида дарози впҳн
زان تیغ آفتاب کشیده دراز وپهن
Ҷузи ҷони душман ту нагардад ҳамеи фигор
جز جان دشمن تو نگردد همی فگار
Зон риштаи ду ранги сипеду сиёҳи субҳ
زان رشته دو رنگ سپید و سیاه صبح
Ҷузи асби давлати ту наёбади ҳамеи чдор
جز اسب دولت تو نیابد همی چدار
Бар ъзу малики ту рақам ҷовдонӣ аст
بر عز و ملک تو رقم جاودانی است
зи осори ҳамлаҳои ту дар дашти шобҳор
ز آثار حمله های تو در دشت شابهار
Он рӯз кандар оташи пайкор гоҳ шуд
آن روز کاندر آتش پیکار گاه شد
Симоби ранги теғ чу симоб бе қарор
سیماب رنگ تیغ چو سیماب بی قرار
Чун меғи меғи тохти сипаҳ дар пас сипаҳ
چون میغ میغ تاخت سپه در پس سپه
Чун дӯд дӯд хост ғубор аз пас ғубор
چون دود دود خاست غبار از پس غبار
Олуд ҳади ханҷар ваандӯд мади гирд
آلود حد خنجر و اندود مد گرد
Пушти замин ба рӯин рӯй ҳаво ба қор
پشت زمین به روین روی هوا به قار
Гирён чу абри найзаи кинтуз умри сӯз
گریان چو ابر نیزه کین توز عمر سوز
Хандон чу барқи ҳарбаи длдўзи ҷонгдоз
خندان چو برق حربه دلدوز جانگداز
Аз ҳамлаҳо нафасҳо дар ҳалқҳо хуба
از حمله ها نفس ها در حلق ها خبه
Вази гирдҳо назарҳо дар дидаҳо Башшор
وز گردها نظرها در دیده ها بشار
То дайри дайри гашти ҳамеи теғи даври давр
تا دیر دیر گشت همی تیغ دور دور
То зуд зуд хост ҳамеи бонги дори дор
تا زود زود خاست همی بانگ دار دار
Дасти яке супурди ҳамеи пои интиқом
دست یکی سپرد همی پای انتقام
Пой яке гирифт ҳамеи дасти изтирор
پای یکی گرفت همی دست اضطرار
Ин аз нишоти Фўзи ҳамеи тохти сӯии баҳр
این از نشاط فوز همی تاخت سوی بحر
Ваон аз наҳифи марги ҳамеи гашти гирди ғор
وان از نهیب مرگ همی گشت گرد غار
Рафтаи раҳи азимати ин бахти муътамад
رفته ره عزیمت این بخت معتمد
Баста дар ҳазимати он умри мустаъор
بسته در هزیمت آن عمر مستعار
Оби умеди шасти ҳамеи ранги эҳтироз
آب امید شست همی رنگ احتراز
Дасти қазои нигошти ҳамеи нақши эътибор
دست قضا نگاشت همی نقش اعتبار
Кӯашони амл ба фатҳи тан осӯда шуд зи ранҷ
کوشان امل به فتح تن آسوده شد ز رنج
Ҷӯшони аҷал ба разм саросема шуд ба кор
جوشان اجل به رزم سراسیمه شد به کار
Диданди ҷанги дидаи далерони туро ба ҷанг
دیدند جنگ دیده دلیران تو را به جنگ
Дар оҳанӣни либос чу рўӣини сФндёр
در آهنین لباس چو روئین سفندیار
Бар боркаши ҳужабрии тунду балои шукр
بر بارکش هژبری تند و بلا شکر
Бо срзни аждаҳоеи пирӯзу ҷони шикор
با سرزن اژدهایی پیروز و جان شکار
Шуд сабзи хинги бораи ту баҳри фатҳи мавҷ
شد سبز خنگ باره تو بحر فتح موج
Гашти оби ранги ханҷари ту абри маргбор
گشت آب رنگ خنجر تو ابر مرگبار
Ногуҳ ба саҳни майдон дар тохтӣ чу бод
ناگه به صحن میدان در تاختی چو باد
То мағзҳои шерон бшикофтӣ чу нор
تا مغزهای شیران بشکافتی چو نار
Дар ҷумла бегазанд ба тавфиқи эзадӣ
در جمله بی گزند به توفیق ایزدی
Гаштӣ бар ончии коми дилат буд комгор
گشتی بر آنچه کام دلت بود کامگار
Дасти зафари гирифтаи Аннан аз миёни шӯр
دست ظفر گرفته عنان از میان شور
Оварда боргири туро то ба тахти ёр
آورده بارگیر تو را تا به تخت یار
Кафи алхзиби гардун аз ганҷи муштарӣ
کف الخضیب گردون از گنج مشتری
Карда ҳамаи саодат бар тоҷи ту нисор
کرده همه سعادت بر تاج تو نثار
Ин малики олам эзад кардаст бар ту вақф
این ملک عالم ایزد کردست بر تو وقف
Бар хотир аз масолеҳаши андеша кам гумор
بر خاطر از مصالحش اندیشه کم گمار
Эзад чу вақф кард кунад ончӣ воҷибаст
ایزد چو وقف کرد کند آنچه واجبست
Ту рӯзгори хуррам дар хуррамии гузор
تو روزگار خرم در خرمی گذار
Нусрат ба номи теғ ту гирад ҳамеи ҷаҳон
نصرت به نام تیغ تو گیرد همی جهان
Тозад ҳамеи сипоҳу кушояди ҳамеи ҳисор
تازد همی سپاه و گشاید همی حصار
То ин замонаи мтлўн ба саъии чарх
تا این زمانه متلون به سعی چرخ
Ойини дигари орад ҳар сол чанд бор
آیین دیگر آرد هر سال چند بار
Гуҳ дар хазони чунон ки дроФгнд баркашад
گه در خزان چنان که درافگند برکشد
Аз гардан батон чамани халъати баҳор
از گردن بتان چمن خلعت بهار
Дар сафҳаи сафҳаи зар наад атрофи бӯстон
در صفحه صفحه زر نهد اطراف بوستان
То таҳтаи таҳта сим кунад рӯй ҷӯйбор
تا تخته تخته سیم کند روی جویبار
Гуҳ дар баҳор боз кашад бар замини бисот
گه در بهار باز کشد بر زمین بساط
Аз лаъли пуди буқаламунҳои сабзи тор
از لعل پود بوقلمون های سبز تار
Гесуӣ глрхонш нагорд ба машки бед
گیسوی گلرخانش نگارد به مشک بید
Гӯш смнбронш фурӯзад ба гӯшвор
گوش سمنبرانش فروزد به گوشوار
Сӯсан ба кибр арза кунад рӯй бо ҷамол
سوسن به کبر عرضه کند روی با جمال
Наргис ба ноз боз кунад чашми пари хумор
نرگس به ناز باز کند چشم پر خمار
Гуҳ чун хазони ту зару дирами рез бе қиёс
گه چون خزان تو زر و درم ریز بی قیاس
Гуҳ чун баҳор дару гҳрпош бе шумор
گه چون بهار در و گهرپاش بی شمار
Дар ҷӯйҳои бахти ҳамаи оби коми рон
در جوی های بخت همه آب کام ران
Дар боғҳои малики ҳамаи тухми адли кор
در باغ های ملک همه تخم عدل کار
Давлат фурӯз ва нусрат ёбу тараби Фзо
دولت فروز و نصرت یاب و طرب فزا
Гетии гушойу малики ситону замонаи дор
گیتی گشای و ملک ستان و زمانه دار
Ту шодмон нишастау иқболи пеши ту
تو شادمان نشسته و اقبال پیش تو
Рӯзу шаби истодаи миёни бастаи бандаи вор
روز و شب ایستاده میان بسته بنده وار
Қадари туро нишонда ба сад ноз бар китф
قدر تو را نشانده به صد ناز بر کتف
Ҷоҳи туро гирифта ба сад меҳр дар канор
جاه تو را گرفته به صد مهر در کنار