Омад оҳиста бо киришмау ноз

آمد آهسته با کرشمه و ناز

Дӯш назд ман оннигор тароз

دوش نزد من آن نگار طراز

Зулфи пурпеч бар шикаст ба гул

زلف پرپیچ بر شکست به گل

Чашми пари хоб серума карда ба ноз

چشم پر خواب سرمه کرده به ناز

Бар ниҳода бар абрувони чавгон

بر نهاده بر ابروان چوگان

Тири ғамза ба чашм тир андоз

تیر غمزه به چشم تیر انداز

Гуфтамаш чун рӯй ба навмидӣ

گفتمش چون روی به نومیدی

Чанг монанди ноз кард оғоз

چنگ مانند ناز کرد آغاز

эй ниёзии марои ниёз ба туаст

ای نیازی مرا نیاز به توست

Врчаҳ дорад ба ман замонаи ниёз

ورچه دارد به من زمانه نیاز

Ман чу пардохтам ба меҳри ту дил

من چو پرداختم به مهر تو دل

Ту замонӣ ба васли ман пардоз

تو زمانی به وصل من پرداز