эй лаъибату буту санаму ҳуру шоҳи ман

ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه من

Ваии сӯсану гулу саману меҳру моҳи ман

وی سوسن و گل و سمن و مهر و ماه من

эй ҷони дили азизтар аз ҳар дуе ва ҳаст

ای جان دل عزیزتر از هر دویی و هست

Эзад бар ин ки даъвӣ кардам гувоҳи ман

ایزد بر این که دعوی کردم گواه من

эй дӯст бе гуноҳи маро муттаҳам кунӣ

ای دوست بی گناه مرا متهم کنی

Ҷузи дӯстии хеш чаҳ донеи гуноҳи ман

جز دوستی خویش چه دانی گناه من

Гуфтӣ чаро гирифтӣ ҷаъди дарози ман

گفتی چرا گرفتی جعد دراز من

Вони гуҳ чаро кашидӣ зулфи ду тоа ман

وآن گه چرا کشیدی زلف دو تاه من

эй меҳру моҳ чанд кашам дар ғами ту оҳ

ای مهر و ماه چند کشم در غم تو آه

Тарсам ки меҳр ва моҳ бисӯзад зи оҳи ман

ترسم که مهر و ماه بسوزد ز آه من

Мо ҳар ду подшоҳем ар нек бингарем

ما هر دو پادشاهیم ار نیک بنگریم

Ман подшоҳи гетии ту подшоҳи ман

من پادشاه گیتی تو پادشاه من

Султони Абуалмулуки малики Арсалони манам

سلطان ابوالملوک ملک ارسلان منم

Комрўзи адлу мардӣ ва раъйаст роҳи ман

کامروز عدل و مردی و رأیست راه من

Пари кулоҳи ман ки бурун ояд аз ҳиҷоб

پر کلاه من که برون آید از حجاب

Наҷм пурН бисӯзад пари кулоҳи ман

نجم پرن بسوزد پر کلاه من

Обод шуд замонаи зи ҷоҳи ман ва ки дид

آباد شد زمانه ز جاه من و که دید

Андари замонаи ҳаргизи ҷоҳӣ чу ҷоҳи ман

اندر زمانه هرگز جاهی چو جاه من

Бок аз сипоҳи душман кӣ бошудам чу ҳаст

باک از سپاه دشمن کی باشدم چو هست

Гардуну меҳру моҳу ситораи сипоҳи ман

گردون و مهر و ماه و ستاره سپاه من

Афканда гашта душману афтодаи дӯсти маст

افکنده گشته دشمن و افتاده دوست مست

Дар размгоҳи ман буду базмгоҳи ман

در رزمگاه من بود و بزمگاه من

Ҳақи дастёр ман шуд ва ман дастёри адл

حق دستیار من شد و من دستیار عدل

Ман дар паноҳи эзаду дайн дар паноҳи ман

من در پناه ایزد و دین در پناه من

Ман шодмони зи бахту зи ман малики шодмон

من شادمان ز بخت و ز من ملک شادمان

Ман никхўоаҳи халқу фалаки никхўоаҳи ман

من نیکخواه خلق و فلک نیکخواه من