Гуфтам ки чанд сабр кунам эйнигор ? гуфт :

گفتم که چند صبر کنم ای نگار؟ گفت:

То ҳаст умр , гуфтам : ранҷаи мадор , гуфт :

تا هست عمر، گفتم: رنجه مدار، گفت:

Беранҷ ишқ набӯд , гуфтам : ним ба ранҷ ,

بی رنجْ عشق نبوَد، گفتم: نیم به رنج،

Фарсӯда чанд бошад азин эйнигор ? гуфт :

فرسوده چند باشد ازین ای نگار؟ گفت:

Ҷузи интизор рӯй надорад туро ҳаме

جز انتظار روی ندارد تو را همی

Гуфтам : шудам ҳалоки ман аз интизор , гуфт :

گفتم: شدم هلاک من از انتظار، گفت:

Ин рӯзгор бо ту бадаст , ин азуи шинос

این روزگار با تو بد است، این ازو شناس

Гуфтам ки нек кӣ шавадам рӯзгор ? гуфт :

گفتم که نیک کِی شودم روزگار؟ گفت:

Чун гашти зоили ин схти шаҳриёри род

چون گشت زایل این سَخَطِ شهریار راد

Гуфтам ки кӣ шавад схти шаҳриёр ? гуфт :

گفتم که کِی شود سَخَطِ شهریار؟ گفت:

Чун бахт ром гардад то ту рисӣ ба ком

چون بخت رام گردد تا تو رسی به کام

Гуфтам ки бахт кӣ шавадам ҷуфту ёр ? гуфт :

گفتم که بخت کِی شودم جفت و یار؟ گفت:

Омурзишӣ бихоҳ шавад афви ҷурми ту

آمرزشی بخواه شود عفوْ جرمِ تو

Ин гуфт дар Карими набӣ кирдигор гуфт

این گفت در کریمِ نبی کردگار گفت