эй ту баҳру фазойили ту дрр

ای تو بحر و فضایل تو درر

Вои ту чарху макорими ту нуҷум

وای تو چرخ و مکارم تو نجوم

эй ба ҳурӣ ба ҳар забони мамдуҳ

ای به حری به هر زبان ممدوح

Вай ба родӣ ба ҳар макони махдум

وی به رادی به هر مکان مخدوم

Лекини ӣнҷо мавонеъӣаст маро

لیکن اینجا موانعی است مرا

Ки дар он ҳаст узри ман маълум

که در آن هست عذر من معلوم

Зӣ ту хоҳам ҳаме ки бифиристам

زی تو خواهم همی که بفرستم

Ҳар ду се рӯзи хидматии манзум

هر دو سه روز خدمتی منظوم

Суханонро чигуна ҷамъ кунад

سخنان را چگونه جمع کند

Хотир бар бало шудаи мақсум

خاطر بر بلا شده مقسوم

Чарх бо саъду наҳс агар гардад

چرخ با سعد و نحس اگر گردد

Ҳамаи Ямани замона бар ман шавам

همه یمن زمانه بر من شوم

Табъи ман мум буд ва кардаш санг

طبع من موم بود و کردش سنگ

Нақш бар санг буд ва кардаш мум

نقش بر سنگ بود و کردش موم

Бахт бад кард ҳар чаҳ кард ба ман

بخت بد کرد هر چه کرد به من

Нестам чун зи бахти бади мазлӯм

نیستم چون ز بخت بد مظلوم

Вар на ҷузи худ ҳаме ки донад кард

ور نه جز خود همی که داند کرد

Чун маниро з чун туе маҳрӯм

چون منی را ز چون تویی محروم

На аҷабгар зи бахти бади гирдам

نه عجب گر ز بخت بد گردم

Баҳри халқ чу машки ту мзи кӯам

بهر خلق چو مشک تو مزکوم

Сайидии ҳақи ман риоят кун

سیدی حق من رعایت کن

Бозхри мари марои зи чархи злўм

بازخر مر مرا ز چرخ ظلوم

Мустафо гуфт ҳар азиз ки ӯ

مصطفی گفت هر عزیز که او

Ба далелӣ фитад буд марҳӯм

به دلیلی فتد بود مرحوم

Донад эзад ки ман ба кдиаҳи табъ

داند ایزد که من به کدیه طبع

Аз зарурат намешавам марсум

از ضرورت نمی شوم مرسوم

То ҳаме аз хирад ба табъи андар

تا همی از خرد به طبع اندر

Мнқсм нест нуқтаи мавҳум

منقسم نیست نقطه موهوم

Боди ҷоҳи туро замонаи раҳе

باد جاه تو را زمانه رهی

Бод рое туро сипеҳри хадум

باد رایی تو را سپهر خدوم

На зи рои ту фаррухии зоил

نه ز رای تو فرخی زایل

На зи табъи ту хуррамии маъдӯм

نه ز طبع تو خرمی معدوم