эй бузургӣ ки ҳимматат гуяд

ای بزرگی که همتت گوید

Ман ба қадари осмони давворам

من به قدر آسمان دوارم

Меҳр монанди бар ҷаҳони тобам

مهر مانند بر جهان تابم

Абри кирдор бар замини боРом

ابر کردار بر زمین بارم

Ман ки масъӯди саъди салмонам

من که مسعود سعد سلمانم

Хешро бандаи ту ангорам

خویش را بنده تو انگارم

Хизмататро ба дидаи кўшонм

خدمتت را به دیده کوشانم

Маҷлисатро ба ҷони харидорам

مجلست را به جان خریدارم

Вар чунин нест инки ме гӯям

ور چنین نیست اینکه می گویم

Аз худоу расӯли безорам

از خدا و رسول بیزارم

Бе ту донад худои ъзўҷл

بی تو داند خدای عزوجل

Каз ҳамаи шоде бар инкорам

کز همه شادیی بر انکارم

Пас чаҳ созам ки баси парешонам

پس چه سازم که بس پریشانم

Чист ҳиялат ки баси гронборм

چیست حیلت که بس گرانبارم

Ман ки дили пари з нуқтаам бисёр

من که دل پر ز نقطه ام بسیار

Гарчи саргаштатар зи паргорам

گرچه سرگشته تر ز پرگارم

Ҳамаи офоқ май бибояд гашт

همه آفاق می بباید گشت

Рости гўӣии сипеҳри сайёрам

راست گوئی سپهر سیارم

Ин ҳама ҳаст ва ҳеҷ ғам нахӯрам

این همه هست و هیچ غم نخورم

Табъи равшан ба деви нспорм

طبع روشن به دیو نسپارم

Ман з бе боки рӯзгори ҳрўн

من ز بی باک روزگار حرون

Бок дорам ки чун туе дорам

باک دارم که چون تویی دارم

Лек имрӯзи ҳам ба неъмати ту

لیک امروز هم به نعمت تو

Ки зи як чизи баси дили аФгорм

که ز یک چیز بس دل افگارم

Ҳама ёданд ва ман фаромӯшам

همه یادند و من فراموشم

Ту чаҳ гӯйӣ набояд озорам

تو چه گویی نباید آزارم

Баси латифӣ ва ҳам бад-ӣни маънӣ

بس لطیفی و هم بدین معنی

Ки кунӣ орзӯии дидорам

که کنی آرزوی دیدارم

Ҳар чаҳ хоҳӣ бикун ки дар ҳамаи умр

هر چه خواهی بکن که در همه عمر

Нест ҷузи мадҳу шукри ту корам

نیست جز مدح و شکر تو کارم