Аз вафоти амири ёқӯбам

از وفات امیر یعقوبم

Тоза тар шуд вақоҳати олам

تازه تر شد وقاحت عالم

Ончунон шахсро ки ёр надошт

آنچنان شخص را که یار نداشت

Ҷон сетанд чаҳ гӯям инат ситам

جان ستاند چه گویم اینت ستم

Гавҳарӣ буд дар ҳунар ки азу

گوهری بود در هنر که ازو

Фахр мекард гавҳари одам

فخر می کرد گوهر آدم

Гуфт ва аз гуфта брнтоФти Аннан

گفت و از گفته برنتافت عنان

Карда ва аз карда барнадошт қадам

کرده و از کرده برنداشت قدم

Пушти умраш ба хам шуду ҳаргиз

پشت عمرش به خم شد و هرگز

Гардан нихваташ нагашт ба хам

گردن نخوتش نگشت به خم

Бар сухан буд неки чираи савор

بر سخن بود نیک چیره سوار

Дар ҳунар буд баси баланди илм

در هنر بود بس بلند علم

Дар сроўрдши охир эй аҷабӣ

در سرآوردش آخر ای عجبی

Пўиаҳи ашҳбу таги адҳам

پویه اشهب و تگ ادهم

Ки кунад пеши боз дар ки кушод

که کند پیش باز در که گشاد

Гиреҳу банди мушкилу мубҳам

گره و بند مشکل و مبهم

Пас азуи рӯзи фазлу донишу илм

پس ازو روز فضل و دانش و علم

Набӯд ҳеҷ равшану хуррам

نبود هیچ روشن و خرم

Накушояд даҳон ба табъи дуот

نگشاید دهان به طبع دوات

Ба набандад миён ба тўъи қалам

به نبندد میان به طوع قلم

Хушк шуд хушки марғзори адаб

خشک شد خشک مرغزار ادب

Тира шуд тираи ҷӯйбори ҳукм

تیره شد تیره جویبار حکم

Таъзият кард кӣ тавонад сабр

تعزیت کرد کی تواند صبر

Мрсит гуфт кӣ тавонад ғам

مرثیت گفت کی تواند غم

Ки нишаста сети воистодаҳ ба ҷад

که نشسته ست وایستاده به جد

Наср дар сўку назм дар мотам

نثر در سوک و نظم در ماتم

Ҷони моро ҳамеи бполди туф

جان ما را همی بپالد تف

Ҷисми моро ҳаме бикӯбад нам

جسم ما را همی بکوبد نم

Малики аҳли фазл беҷон шуд

ملک اهل فضل بی جان شد

Чаҳ шигифтӣ ки бе диланд ҳашам

چه شگفتی که بی دلند حشم