Ин чунин рӯзи мари ҳарифон ро
این چنین روز مر حریفان را
Пой бояд кашид дар доман
پای باید کشید در دامن
Мизбон низ къбтини хазон
میزبان نیز کعبتین خزان
Сими осои зи хонаи равшан
سیم آسا ز خانه روشن
Ин чаҳ гуяд ки ҳафт бахшида
این چه گوید که هفت بخشیده
Вон дигар гуядаш бизан бар ман
وآن دگر گویدش بزن بر من
Гуядаш мизи насри озода
گویدش میز نصر آزاده
наменабинӣ сабк матарс ва бизан
می نبینی سبک مترس و بزن
Бози сарҳанг Абулҳасан гуяд
باز سرهنگ ابوالحسن گوید
Бизан вагарна къбтин бификан
بزن وگرنه کعبتین بفکن
Ин ва онро ба дами алии ноиист
این و آن را به دم علی ناییست
Кунад инкори даҳ ва ба зарқ ва ба фан
کند انکار ده و به زرق و به فن
Сусуи андар миён нишаста чу шер
سوسو اندر میان نشسته چو شیر
Бо яке дӯст бо яке душман
با یکی دوست با یکی دشمن
Дастҳоро бараҳна карда тамом
دستها را برهنه کرده تمام
Рост чун дастҳои бобизн
راست چون دست های بابیزن
Сухан аз ҳафтум осмон гуяд
سخن از هفتم آسمان گوید
Панҷ шаш ҷои пораи пероҳан
پنج شش جای پاره پیراهن
Даъвӣ даҳ кунад ки дар хонаш
دعوی ده کند که در خانش
Ба худоӣ ар алаф буд як ман
به خدای ار علف بود یک من
Захмҳои бараҳна карда барра
زخم های برهنه کرده بره
Даст аз даст бошадаш башикан
دست از دست باشدش بشکن
Зон ҳалолу ҳароми боғу заръ
زان حلال و حرام باغ و زرع
намехӯрд ҳамчуи шукру равған
می خورد همچو شکر و روغن
Бози нури зиёда қамара зада
باز نور زیاده قمره زده
Монда бар бастаи ҳамчуи чӯби даҳан
مانده بر بسته همچو چوب دهن
Гоҳ гуяд зи дарди дил ёрб
گاه گوید ز درد دل یارب
Гоҳи хоради зи захми бади гардан
گاه خارد ز زخم بد گردن
Писарони наҷиби эзади ёр
پسران نجیب ایزد یار
Кард беруни ниҳода бо ду се тан
کرد بیرون نهاده با دو سه تن
Гар ббрднди брҷҳнд ки беш
گر ببردند برجهند که بیش
Натавон басти поишон ба расан
نتوان بست پایشان به رسن
Вар намонанд ҳеҷ он гӯйанд
ور نمانند هیچ آن گویند
Ки буд рости бобати гулхан
که بود راست بابت گلخن
Донеи онгоҳ то чигуна равад
دانی آنگاه تا چگونه رود
Аз саноҳои хубу модару зан
از ثناهای خوب و مادر و زن
Вони мҷоҳзи шумораҳои ҷҳиз
وآن مجاهز شماره های جهیز
Карда ва тоза гашта ҳамчуи саман
کرده و تازه گشته همچو سمن
эй бародар ба гирди сими броӣ
ای برادر به گرد سیم برآی
Бар наёяд ҷҳизи ту ба сухан
بر نیاید جهیز تو به سخن
Гар бихоҳӣ ки тухм ҷамъ шавад
گر بخواهی که تخم جمع شود
Беш хешаши триз чун хирман
بیش خویشش تریز چون خرمن
Моя бояд ки суд барбандӣ
مایه باید که سود بربندی
Варна бархезу хира риш макун
ورنه برخیز و خیره ریش مکن