Мӯем охири ҷуз аз сипед нагашт

مویم آخر جز از سپید نگشت

Гарчи аввали ҷуз аз сиёҳ нараст

گرچه اول جز از سیاه نرست

Ранги он сурх ҳам нашудгар чанд

رنگ آن سرخ هم نشد گر چند

Мардуми онро ба хӯн дида бишуст

مردم آن را به خون دیده بشست

Мардро чун сипед гардад мӯӣ

مرد را چون سپید گردد موی

Тан чу мӯӣ сипед гардад суст

تن چو موی سپید گردد سست

Нодурустӣ будаш ранги дувум

نادرستی بودش رنگ دوم

Чун дурустяш буд ранги нахуст

چون درستیش بود رنگ نخست

Тани бунаи маргро ҳирси хлўд

تن بنه مرگ را حرص خلود

Аз дили хештан бурун кун чуст

از دل خویشتن برون کن چست

Мӯӣ чун нодуруст гашт бидон

موی چون نادرست گشت بدان

Ки намондааст ҷои мӯии дуруст

که نمانده است جای موی درست

Дӯзахи ҷовдонаи ҷусти он кас

دوزخ جاودانه جست آن کس

Каз ҷаҳонии умри ҷовдонии ҷуст

کز جهانی عمر جاودانی جست

Панди ин мустаманд бишинав нек

پند این مستمند بشنو نیک

Дил бар он на ки он саодат туаст

دل بر آن نه که آن سعادت توست