эй фалак ар ҷой фиришта шудӣ

ای فلک ار جای فرشته شدی

Чанд аз ин одати аҳрӣманӣ

چند از این عادت اهریمنی

Ҳар чаҳ хурӣ аз нафаси ман хурӣ

هر چه خوری از نفس من خوری

Вончаҳи занӣ бар ҷигари ман занӣ

وآنچه زنی بر جگر من زنی

Хӯн равад аз дидаи ман рӯзу шаб

خون رود از دیده من روز و شب

То ки ба сӯзанаши ҳамеи ожнӣ

تا که به سوزنش همی آژنی

эй дил сӯзанда магари оташӣ

ای دل سوزنده مگر آتشی

Ваии тани тобдидаҳи магари оҳанӣ

وی تن تابدیده مگر آهنی

Аз ту бдрдм ки ҳамеи нФсрӣ

از تو بدردم که همی نفسری

Вази ту биринҷам ки ҳаме нашиканӣ

وز تو برنجم که همی نشکنی

То накунад соҳиби ёрии маро

تا نکند صاحب یاری مرا

Кам накунад чархи фалаки римнӣ

کم نکند چرخ فلک ریمنی

Садри ҳамаи олами абдулҳамид

صدر همه عالم عبدالحمید

Он ба маҳали олӣу давлати суннӣ

آن به محل عالی و دولت سنی

Нест ҷудои хотир ӯ аз ҳунар

نیست جدا خاطر او از هنر

Нест зи хуршеди ҷудои равшанӣ

نیست ز خورشید جدا روشنی

Аз ҳамаи кофӣу ннозд ба фахр

از همه کافی و ننازد به فخر

Вази ҳама бе мисли ва наёрад манӣ

وز همه بی مثل و نیارد منی

Гетӣ бе ӯ надиҳади хуррамӣ

گیتی بی او ندهد خرمی

Гардун бо ӯ накунад тавсанӣ

گردون با او نکند توسنی

эй ба ҳунари чарх ва ба рои офтоб

ای به هنر چرخ و به رای آفتاب

Сояи ҳаме бар сари халқи афканӣ

سایه همی بر سر خلق افکنی

Фикрати асрори фалакро дилӣ

فکرت اسرار فلک را دلی

Қӯти иқболи ҷаҳонро танӣ

قوت اقبال جهان را تنی

Роят маҷдаст ки ме баркашӣ

رایت مجدست که می برکشی

Бех ниёзаст ки май бркнӣ

بیخ نیازست که می برکنی

Ҳар чаҳ ҷаҳон кард ҳамаи як замон

هر چه جهان کرد همه یک زمان

Мумкин бошад ки ту бипароканӣ

ممکن باشد که تو بپراکنی

Аз пас яздони ҷаҳони офарин

از پس یزدان جهان آفرین

Дар ҳамаи аҳволи умеди манӣ

در همه احوال امید منی

То чу далерӣ набӯд бади дилӣ

تا چو دلیری نبود بد دلی

То чу фасеҳӣ набӯд алкнӣ

تا چو فصیحی نبود الکنی

Маъдан ҳар давлати садри ту бод

معدن هر دولت صدر تو باد

Зонкаҳи ту ҳар донишро маъданӣ

زآنکه تو هر دانش را معدنی

Ҳишмати ту боқӣу давлати баланд

حشمت تو باقی و دولت بلند

Давлати ту софӣу неъмати ҳнӣ

دولت تو صافی و نعمت هنی