Хоҷаи амиди соҳиби девони мўлтон

خواجه عمید صاحب دیوان مولتان

Фарзонаи исти кофӣу озодаи исти род

فرزانه ایست کافی و آزاده ایست راد

Дар олами атийяти мътӣ чу ӯ набӯд

در عالم عطیت معطی چو او نبود

Вази модари кифояти кофӣ чу ӯ назод

وز مادر کفایت کافی چو او نزاد

Чун абр бар бисоти сахои род каф нишаст

چون ابر بر بساط سخا راد کف نشست

Чун кӯҳ дар масофи ҳунари пари дили истод

چون کوه در مصاف هنر پر دل ایستاد

Роҳӣ ки ӯ супурд ба ҳиммати накӯи супурд

راهی که او سپرد به همت نکو سپرد

Расмӣ ки ӯ ниҳод ба ҳишмати накӯи ниҳод

رسمی که او نهاد به حشمت نکو نهاد

Ҳаргиз ба ҳеҷ мкрмт аз худ аҷаб накард

هرگز به هیچ مکرمت از خود عجب نکرد

Рӯзӣ ба ҳеҷ тарбият аз раҳи ниўФтод

روزی به هیچ تربیت از ره نیوفتاد

На чун танги дилон бФзоиш намӯд фахр

نه چون تنگ دلان بفزایش نمود فخر

На чун сбксрон ба ситоиш гирифт бод

نه چون سبکسران به ستایش گرفت باد

То шуд кушодаи моро як дар ба суҳбаташ

تا شد گشاده ما را یک در به صحبتش

Бар мо зи шодмонии сад дар фузуни кушод

بر ما ز شادمانی صد در فزون گشاد

Чунин ки дар фироқаш будем баси ғамин

چونین که در فراقش بودیم بس غمین

Валлоҳ ки аз висолаш ҳастем сахти шод

والله که از وصالش هستیم سخت شاد

Пайвастаи шоди бод ки шодем азуи ҳама

پیوسته شاد باد که شادیم ازو همه

Зу хуррамем сахт ки дар хуррамии зиёд

زو خرمیم سخت که در خرمی زیاد

Ҳаст ӯ чунонкӣ бояд ва чун ӯ з халқ нест

هست او چنانکه باید و چون او ز خلق نیست

Бодои чунонкии хўоҳдўи бадхоҳ ӯ мабод

بادا چنانکه خواهدو بدخواه او مباد