Чарх чандямон ба хок андар кашид

چرخ چندیمان به خاک اندر کشید

Чанд нокомӣ ба рӯй мо расед

چند ناکامی به روی ما رسید

Ҳеҷ ҳасрат монад кин дил он нахурд ?

هیچ حسرت ماند کاین دل آن نخورد؟

Ҳеҷ ибрат монад кин чашм он надид ?

هیچ عبرت ماند کاین چشم آن ندید؟

Лаъибати занҷири зулфи ҳалқаи ҷаъд

لعبت زنجیر زلف حلقه جعد

Бар ҷудои дили ниҳод ва орамид

بر جدایی دل نهاد و آرمید

Об рӯем баради оби дидагон

آب رویم برد آب دیدگان

То замонаи бдхўиӣ пеш оваред

تا زمانه بدخویی پیش آورید

Рози ман чун офтоби андари ҷаҳон

راز من چون آفتاب اندر جهان

Рӯзгор номусоид густаред

روزگار نامساعد گسترید

Дӯстон гӯйанд бас кардӣ маро

دوستان گویند بس کردی مرا

Лоҷарам шуд нохўшти айши лазиз

لاجرم شد ناخوشت عیش لذیذ

Ношнидстӣ ки пайғамбар чаҳ гуфт

ناشنیدستی که پیغمبر چه گفت

Ман шнидстми зи ман бояд шунид

من شنیدستم ز من باید شنید

Қоли аёкму хзроءи алдмн

قال ایاکم و خضراء الدمن

Давр аз он покӣ ки асли он палид

دور از آن پاکی که اصل آن پلید

Мушти ҳаргиз кӣ барояд бо дирафш

مشت هرگز کی برآید با درفش

Пунба бо оташи куҷои ёради чхид

پنبه با آتش کجا یارد چخید

Даст чун монад ба зери санги сахт

دست چون ماند به زیر سنگ سخت

Ҷуз ба нармӣ кӣ тавон берун кашид

جز به نرمی کی توان بیرون کشید

Номубин гуфтам ин абёт аз онк

نامبین گفتم این ابیات از آنک

Стар дил якборагӣ натавон дарид

ستر دل یکبارگی نتوان درید