эй худованди рои сомии ту

ای خداوند رای سامی تو

Мамлакатро ҳаме биорояд

مملکت را همی بیاراید

Азми ту малики шоҳро теғ аст

عزم تو ملک شاه را تیغ است

Ки чу теғаши з занг бизадойад

که چو تیغش ز زنگ بزداید

Аз ғаму ранҷ ваандау тимор

از غم و رنج و انده و تیمار

Ин тани ман ҳамеи бФрсоид

این تن من همی بفرساید

Чашми симиҷи сияҳ ҳаме бинад

چشم سمج سیه همی بیند

Пои банди гарон ҳаме сояд

پای بند گران همی ساید

Бастаандам чу шер ва бар тани ман

بسته اندم چو شیر و بر تن من

Чархи дандон чу шер ме хоед

چرخ دندان چو شیر می خاید

Банди ман мори гурзаи гашту фалак

بند من مار گَرزه گشت و فلک

Ҳар замонам чу мори бФсоид

هر زمانم چو مار بفساید

Шуд тани ман чунон ки гар хоҳад

شد تن من چنان که گر خواهد

Магаси осони з ҷой бирабоед

مگس آسان ز جای برباید

Ин ҳама ҳасту меҳнати перӣ

این همه هست و محنت پیری

Ҳар замони сустеи дроФзоид

هر زمان سستیی درافزاید

Кори итлоқи ман чу баста бимонад

کار اطلاق من چو بسته بماند

Ки ҳамеи эзадаш ба накушояд

که همی ایزدش به نگشاید

Мари марои ҳоҷатӣ ҳаме бошад

مر مرا حاجتی همی باشد

Вази дилами хоршӣ ҳаме зояд

وز دلم خارشی همی زاید

Маҳмилӣ бояд аз худовандам

محملی باید از خداوندم

Ки азуи буи лўўҳўр ояд

که ازو بوی لووهور آید

Ки ҳамеи зи орзӯии лўҳоўр

که همی ز آرزوی لوهاور

Ҷону дил дар танам ҳаме поед

جان و دل در تنم همی پاید

Гарчи ӯ мейри маҳмили шоҳӣ

گرچه او میر محمل شاهی

Пари паҳн ва бузург фармоед

پر پهن و بزرگ فرماید

Андарин симиҷи шиддати сармо

اندرین سمج شدت سرما

Ин танамро чу заҳри бгзоид

این تنم را چو زهر بگزاید

Чун умедам бурӣда нест зи ту

چون امیدم بریده نیست ز تو

Ҳамаи ранҷӣ ки боядам шояд

همه رنجی که بایدم شاید

Аҳл бахшоишам сазад ки дилат

اهل بخشایشم سزد که دلت

Бар тану ҷон ман бибахшоед

بر تن و جان من ببخشاید

Ҷузи зи ман ҳеҷ кас буд ки ту ро

جز ز من هیچ کس بود که تو را

Ба сазо дар замона бастоед

به سزا در زمانه بستاید

Бандаи ту ҳазор дстонист

بنده تو هزار دستانیست

Ки ҳамеи ҷуз саноат насарояд

که همی جز ثنات نسراید