эй Музаффар фироқ ёфт зафар

ای مظفر فراق یافت ظفر

Бар тан ман накарда ҳеҷ набард

بر تن من نکرده هیچ نبرد

Ханҷарӣ нокашида дар ҳамла

خنجری ناکشیده در حمله

Бора Эй нофиканда дар новирд

باره ای نافکنده در ناورد

Фурқати хира рӯй рўбо рӯй

فرقت خیره روی روبا روی

Аз миннат дар рабӯди мрдои мард

از منت در ربود مردا مرد

Фалаки ҳиҷри хуии сифлаи маро

فلک هجر خوی سفله مرا

Фард кард аз ман эй бадонаши фард

فرد کرد از من ای بدانش فرد

Васли тобандаро фурӯ шуд рӯз

وصل تابنده را فرو شد روز

Ҳиҷри торикро бар омад гирд

هجر تاریک را بر آمد گرد

Дил бар туаст ва бо ту хоҳад буд

دل بر توست و با تو خواهد بود

Ман бедил чигуна хоҳам кард

من بی دل چگونه خواهم کرد

Буд хоҳам валек сахт ба ранҷ

بود خواهم ولیک سخت به رنج

Зист хоҳам ва лек нек ба дард

زیست خواهم و لیک نیک به درد

Бар тани сусти кӯфтаи ғами сахт

بر تن سست کوفته غم سخت

Вази дили гарми хостаҳи дами сард

وز دل گرم خاسته دم سرد

Чашми ман об рӯй хоҳад барад

چشم من آب روی خواهد برد

Рӯй ман об чашм хоҳад хӯрд

روی من آب چشم خواهد خورد

Нақши кори фироқ пайдо шуд

نقش کار فراق پیدا شد

Инак аз ашки лаълу чеҳраи зард

اینک از اشک لعل و چهره زرد

Даҳр бешарм чун бхўост навишт

دهر بی شرم چون بخواست نوشت

Фарши шодии мо чаро густард

فرش شادی ما چرا گسترد

Чарх бераҳм чун бхўост бурид

چرخ بی رحم چون بخواست برید

Шохи умеди ман чаро пурвирд

شاخ امید من چرا پرورد

эй ҳунари санҷи меҳтарӣ ки фалак

ای هنر سنج مهتری که فلک

Дар фунуни фалак чу ту новирд

در فنون فلک چو تو ناورد

Дили супурдами туро ба ғазнӣн бар

دل سپردم تو را به غزنین بر

Бар он дӯстон ба роҳ оварад

بر آن دوستان به راه آورد