Бози Абулқосими он хиёраи дабир

باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر

Кӯдакаст ва ба раъйу дониши пер

کودکست و به رأی و دانش پیر

Калак ӯ бар рақам ки пайвандад

کلک او بر رقم که پیوندد

Ҳар дабирӣ ки дид бипасандад

هر دبیری که دید بپسندد

Тозӣу порсӣ накӯ донад

تازی و پارسی نکو داند

Ҳар чаҳ ронад ҳама накӯ ронад

هر چه راند همه نکو راند

Гар зи таййибати дарав кушодагӣ аст

گر ز طیبت درو گشادگی است

Чаҳ шуд онҷои бузург зодагӣ аст

چه شد آنجا بزرگ زادگی است

Ҳеҷ айб дигар ҷуз оташ нест

هیچ عیب دگر جز آتش نیست

Ки тани сангӣ гаронаш нест

که تن سنگی گرانش نیست

Ар заъиф ар қавӣ диҳанд шароб

ار ضعیف ار قوی دهند شراب

Табъ бетоб ӯ надорад тоб

طبع بی تاب او ندارد تاب

Чун кунад пар кам ва надорад ҷой

چون کند پر کم و ندارد جای

Ташт созад зи остини қабоӣ

طشت سازد ز آستین قبای

Мунтазири истодаи даҳ фаррош

منتظر ایستاده ده فراش

То чигуна равад ҳадиси ҳрош

تا چگونه رود حدیث هراش

Ҳар чаҳ хӯрда буд барандозад

هر چه خورده بود براندازد

Меъдаи пар шуда бипардозад

معده پر شده بپردازد

Ончунонаш брндмсту хаҷал

آنچنانش برندمست و خجل

Ки нишоташи фурӯи мард дар дил

که نشاطش فرو مرد در دل

Пас бшстн қабо диҳад ночор

پس بشستن قبا دهد ناچار

Нарасад чанд гуҳ ба хизмати бор

نرسد چند گه به خدمت بار

Чун бидонанд иллати таъхир

چون بدانند علت تأخیر

Инак ояд хиёнату тақсир

اینک آید خیانت و تقصیر

Зуди бинӣ ки аз ҳўолти шоҳ

زود بینی که از حوالت شاه

Сӯй ҳар дастгоҳ ёбад роҳ

سوی هر دستگاه یابد راه