Аз дигар сӯи алӣ ба нағма ноӣ

از دگر سو علی به نغمه نای

Дили барангезад эй шигифти зи ҷой

دل برانگیزد ای شگفت ز جای

Дорад аз ҷинси ҷинси дмдмаҳ ҳо

دارد از جنس جنس دمدمه ها

Орад аз навъи навъи замзама ҳо

آرد از نوع نوع زمزمه ها

намезанад ноӣ ва танг ме ҷӯшад

می زند نای و تنگ می جوشد

Ба ҳаво рӯй ақл май пӯшад

به هوا روی عقل می پوشد

Бо дили хештан ҳаме гуяд

با دل خویشتن همی گوید

Ки ғам аз ҷони ман чаҳ ме ҷӯяд

که غم از جان من چه می جوید

Ишқу ранҷи Муҳамади ное

عشق و رنج محمد نایی

Мари марои гашти инат расвоӣ

مر مرا گشت اینت رسوایی

Чаҳ занад охир ӯро ки ман назанам

چه زند آخر او را که من نزنم

Агар ӯ ҳаст марди ман на занам

اگر او هست مرد من نه زنم

Дил чаро биҳдаҳ дижам дорам

دل چرا بیهده دژم دارم

На зи каси дастгоҳ кам дорам

نه ز کس دستگاه کم دارم

Ман ба хона чаро на биншинам

من به خانه چرا نه بنشینم

Тавба бо салоҳи бгзинм

توبه با صلاح بگزینم

Кор беварз ва бевабол кунам

کار بی ورز و بی وبال کنم

Касби хеш аз раҳ ҳалол кунам

کسب خویش از ره حلال کنم

Ки агар симҳо ба суди даҳум

که اگر سیم ها به سود دهم

Неъматии зини тариқи зуди нуҳум

نعمتی زین طریق زود نهم

Ботин ин гуяд ва ба зоҳири боз

باطن این گوید و به ظاهر باز

Сад тазаррӯъ фузун кунад зи оғоз

صد تضرع فزون کند ز آغاز

Онкӣ дар ҳукм ӯ буд шабу рӯз

آنکه در حکم او بود شب و روز

БрФшонд ба рӯй гунбади гўз

برفشاند به روی گنبد گوز

Об бе рӯй вай наёрад хӯрд

آب بی روی وی نیارد خورد

Пеш ӯ ҳеҷ аз ин наёрад кард

پیش او هیچ از این نیارد کرد