Гаштанд бо нишоти ҳамаи дӯстони гул

گشتند با نشاط همه دوستان گل

Бас нодир омад эй аҷабии достони гул

بس نادر آمد ای عجبی داستان گل

Беабр гул нахандад ва бе боди ншкФд

بی ابر گل نخندد و بی باد نشکفد

Абрасту боди гӯйии ҷону равони гул

ابرست و باد گویی جان و روان گل

Гули ошиқ шаҳаст ва чу дидор ӯ бидид

گل عاشق شه است و چو دیدار او بدید

Гашти ошкора аз дили рози ниҳони гул

گشت آشکاره از دل راز نهان گل

Бингар ки ҳар сипедаи дам аз ҳирси базми шоҳ

بنگر که هر سپیده دم از حرص بزم شاه

Тоза расад ҳаме ба чамани корвони гул

تازه رسد همی به چمن کاروان گل

Гӯйӣ ки ҳаст модҳи султони зарфишон

گویی که هست مادح سلطان زرفشان

Гул дар миёни боғу зари андари миёни гул

گل در میان باغ و زر اندر میان گل

Соқӣ набед пирдаҳ акнӯн ки шуд ҷавон

ساقی نبید پیرده اکنون که شد جوان

Ин боғ пер гашта ба умри ҷавони гул

این باغ پیر گشته به عمر جوان گل

Гули мадҳ шоҳ хонду пар дар ҳаме кунад

گل مدح شاه خواند و پر در همی کند

Ин абри дирафшон ба саҳаргаҳи даҳони гул

این ابر درفشان به سحرگه دهان گل

Боғи малики зи гул чу биҳишт барин шудаст

باغ ملک ز گل چو بهشت برین شدست

Гулбуни дарав ба хӯбӣ чун ҳўръин шудаст

گلبن درو به خوبی چون حورعین شدست

Шодӣу лаҳву ромиши шоҳи замона ро

شادی و لهو و رامش شاه زمانه را

Сӯсани нигар ки ҷуфти гул ва ёсамин шудаст

سوسن نگر که جفت گل و یاسمین شدست

Соҳибқирони олами ҳаргизи қирон ба ҳукм

صاحبقران عالم هرگز قران به حکم

Бо толеъи саодати гулӣ қарин шудаст

با طالع سعادت گلی قرین شدست

Монои ҳазор фатҳ нишастаасту ъзу ноз

مانا هزار فتح نشسته است و عز و ناز

Бо ҳамнишин ӯ ба ҷаҳон ҳамнишин шудаст

با همنشین او به جهان همنشین شدست

ӯро зи ҳафт кавкаби тобони ҳафт чарх

او را ز هفت کوکب تابان هفت چرخ

Аз малики ҳафт кишвари зин нигин шудаст

از ملک هفت کشور زین نگین شدست

Шодон шудаи замонау хуррам шудаи замин

شادان شده زمانه و خرم شده زمین

Кӯи хусрави замонау шоҳ замин шудаст

کو خسرو زمانه و شاه زمین شدست

Донам яқин ки ӯро дар дил гумон намонад

دانم یقین که او را در دل گمان نماند

Кандар ҷаҳони гумонаши айн алиқин шудаст

کاندر جهان گمانش عین الیقین شدست

Шоҳи ҷаҳон ба теғ чу малик ҷаҳон гирифт

شاه جهان به تیغ چو ملک جهان گرفت

Давлат рикоб додашу нусрат Аннан гирифт

دولت رکاب دادش و نصرت عنان گرفت

Фолӣ гирифт чарх ва ҳаме гирифт мамлакат

فالی گرفت چرخ و همی گرفت مملکت

Султони Абуалмулуки малик Арсалон гирифт

سلطان ابوالملوک ملک ارسلان گرفت

Шоҳӣ ки малики ҳаргиз чун ӯ малик надид

شاهی که ملک هرگز چون او ملک ندید

Хасмаш чу дид мамлакат ӯро ҷаҳон гирифт

خصمش چو دید مملکت او را جهان گرفت

Бахташ чу рӯй дод ба некии ҳамон замон

بختش چو روی داد به نیکی همان زمان

Давлат ба корҳои бузургаш змон гирифт

دولت به کارهای بزرگش ضمان گرفت

Таъсири ҳалу ақдаш дар қабзу басти малик

تأثیر حل و عقدش در قبض و بسط ملک

Бар оби нақши гашт ва бар оташ нишон гирифт

بر آب نقش گشت و بر آتش نشان گرفت

Ин саъии бандаи вор ки бахт ҷавон намӯд

این سعی بنده وار که بخت جوان نمود

Имрӯзи малики олами шоҳ ҷавон гирифт

امروز ملک عالم شاه جوان گرفت

Соқӣ биор бодае чун гул ба рангу буи

ساقی بیار باده ای چون گل به رنگ و بوی

Комрўзи боғу роғи ҳама гулистон гирифт

کامروز باغ و راغ همه گلستان گرفت

Шоҳо ба шодкомӣ гулшан кунӣ ҳаме

شاها به شادکامی گلشن کنی همی

Чун осмони заминро равшан кунӣ ҳаме

چون آسمان زمین را روشن کنی همی

Чун халқи ту муаттар гаштаст баҳр ва бар

چون خلق تو معطر گشتست بحر و بر

Комрўз дар саодат гулшан кунӣ ҳаме

کامروز در سعادت گلشن کنی همی

Ромаст бахти ту ки ба ҳар вақт ҳосиласт

رام است بخت تو که به هر وقت حاصلست

Ҳукмӣ ки бар замона тавсан кунӣ ҳаме

حکمی که بر زمانه توسن کنی همی

Ҳар ҷои ҳамеи зи бахшиши тухмии пароканӣ

هر جا همی ز بخشش تخمی پراکنی

Вази шукру мадҳ ҳар ҷо хирман кунӣ ҳаме

وز شکر و مدح هر جا خرمن کنی همی

Дар ду ҷаҳон ҳаме диҳадат эзади Карим

در دو جهان همی دهدت ایزد کریم

Подоши мкрмот ки бар ман кунӣ ҳаме

پاداش مکرمات که بر من کنی همی

Дар сури малики бодӣ бо дӯстон ки ту

در سور ملک بادی با دوستان که تو

Мари сури душманамро шеван кунӣ ҳаме

مر سور دشمنم را شیون کنی همی

То рӯзгори малики туро ошкора кард

تا روزگار ملک تو را آشکاره کرد

Чашми малик дар ӯ ба таъаҷҷуб назора кард

چشم ملک در او به تعجب نظاره کرد

Рӯзӣ ки малики ҷустии чархи фалаки ту ро

روزی که ملک جستی چرخ فلک تو را

Аз фатҳ теғ кард вази иқбол бора кард

از فتح تیغ کرد وز اقبال باره کرد

Чун рӯзи базм хорӣ зад дид пеши ту

چون روز بزم خواری زد دید پیش تو

Ёқӯти сурхи маъдан дар санг хора кард

یاقوت سرخ معدن در سنگ خاره کرد

Дар боғи малик то гули бахтат шукуфта шуд

در باغ ملک تا گل بختت شکفته شد

Бар тани мухолифи ту гули ҷома пора кард

بر تن مخالف تو گل جامه پاره کرد

Малики туро фалак чу бузургӣ ту бидид

ملک تو را فلک چو بزرگی تو بدید

Аз иззат ва ҷалолат дияем ва ёра кард

از عزت و جلالت دیهیم و یاره کرد

Хуршеди хусравонеу базм чу чархи ту

خورشید خسروانی و بزم چو چرخ تو

Ин гулшани ту аз гул зераст пора кард

این گلشن تو از گل زیر است پاره کرد

Гӯйӣ ки маст шуд гули лаъл аз нишоти ту

گویی که مست شد گل لعل از نشاط تو

Розӣ ки дошт дар дил аз он ошкора кард

رازی که داشت در دل از آن آشکاره کرد

Шоҳои баҳонаи ҷӯӣ то зарфишон кунӣ

شاها بهانه جویی تا زرفشان کنی

Вази симу зари замин чу раҳ каҳкашон кунӣ

وز سیم و زر زمین چو ره کهکشان کنی

Аз дӯстии бахшиш гулшан кунӣ ҳаме

از دوستی بخشش گلشن کنی همی

Каз зару гули заминро чун гулистон кунӣ

کز زر و گل زمین را چون گلستان کنی

Зини симу зар ки бахшеи шоҳо шигифт нест

زین سیم و زر که بخشی شاها شگفت نیست

Каз симу зар ба гетии Ҷайҳун равон кунӣ

کز سیم و زر به گیتی جیحون روان کنی

То бӯстон чунинаст аз гул сазад ки ту

تا بوستان چنین است از گل سزد که تو

Гар ъшртӣ кунӣ ҳама дар бӯстон кунӣ

گر عشرتی کنی همه در بوستان کنی

Бахтати ҷавон ва малик ҷавонаст ва ту ҷавон

بختت جوان و ملک جوانست و تو جوان

Мумкин буд ки пери ҷаҳонро ҷавон кунӣ

ممکن بود که پیر جهان را جوان کنی

эй шоҳи гул ба таҳнияти маликати омадаи сет

ای شاه گل به تهنیت ملکت آمده ست

Зебад ки ту кунун ҳамаи ромиш бар он кунӣ

زیبد که تو کنون همه رامش بر آن کنی

Ҷонроу мағзро зи гул ва бода қӯтаст

جان را و مغز را ز گل و باده قوتست

Шояд кунун ки тақвияти мағз ва ҷон кунӣ

شاید کنون که تقویت مغز و جان کنی

Шоҳо ҳамеша фасли хазонати баҳори бод

شاها همیشه فصل خزانت بهار باد

Бар рӯй он баҳори зи давлатнигор бод

بر روی آن بهار ز دولت نگار باد

То даври чарх бар ту саодат кунад ҳаме

تا دور چرخ بر تو سعادت کند همی

Аз даври чарх бар ту саодати нисори бод

از دور چرخ بر تو سعادت نثار باد

То шох ва бор бошад ва то боғу бӯстон

تا شاخ و بار باشد و تا باغ و بوستان

Бар шохи давлати ту зи иқболи бори бод

بر شاخ دولت تو ز اقبال بار باد

Ҳар тозаи гул ки бшкФдт дар баҳори малик

هر تازه گل که بشکفدت در بهار ملک

Дар дидаи мухолифи ту тези хори бод

در دیده مخالف تو تیز خار باد

То ҳаст шаҳриёрӣу шоҳии туро ба ъз

تا هست شهریاری و شاهی تو را به عز

Бар тахти шаҳриёрӣу шоҳии қарори бод

بر تخت شهریاری و شاهی قرار باد

То чарх ва кӯҳ бошад малику бақои ту

تا چرخ و کوه باشد ملک و بقای تو

Чун чархи пойдор ва чу кӯҳи устувори бод

چون چرخ پایدار و چو کوه استوار باد

Аз рӯзгор туаст ҳамаи фахри рӯзгор

از روزگار توست همه فخر روزگار

То ҳаст рӯзгори ҳамин рӯзгори бод

تا هست روزگار همین روزگار باد