Моҳ дай омад ки ҳаво ҳар замон

ماه دی آمد که هوا هر زمان

Боради кофури ҳаме бар ҷаҳон

بارد کافور همی بر جهان

Аз фалаки имрӯз мؤнс кунад

از فلک امروز مؤنث کند

Лашкари сарморо боди хазон

لشکر سرما را باد خزان

Бода чун озар брзин биор

باده چون آذر برزین بیار

Чораи сармо ба ҷузи онро мадон

چاره سرما به جز آن را مدان

Бингар каз даст батон бодаи хост

بنگر کز دست بتان باده خواست

Шоҳи ҷаҳондори малики Арсалон

شاه جهاندار ملک ارسلان

Онкӣ ба даии маи назари адл ӯ

آنکه به دی مه نظر عدل او

Карда ҷаҳонро ҳама чун бӯстон

کرده جهان را همه چون بوستان

эй малик аз малики туу адли ту

ای ملک از ملک تو و عدل تو

Зинда шуд Искандару Нӯшервон

زنده شد اسکندر و نوشیروان

То ҳамеи афлоки бпоид ба пой

تا همی افلاک بپاید به پای

То ҳаме айём бимонад бимон

تا همی ایام بماند بمان