Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднди кутуби алайкум набишта омад бар шумо алсёми рӯзаи доштани комаи кутуб ҳамчунонк набиштаи омада буд алии аллазӣнаи ман қблкми барояшон ки пеш аз шумо буданд лълкми ттқўн то магари шумо бози прҳизидаҳи оӣид .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند کُتِبَ عَلَیْکُمُ نبشته آمد بر شما الصِّیامُ روزه داشتن کَما کُتِبَ همچنانک نبشته آمده بود عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ برایشان که پیش از شما بودند لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ تا مگر شما باز پرهیزیده آئید.

أёмои маъдӯдоти рӯзӣ чанд шимурда , Фмни кони мнкми мризо ҳар кас ки аз шумо бемор буд أўи алии сафар ё дар сафарии Фъдаҳи ман أёми أхрҳоам шумори он дар рӯзгории дигари рӯза боз дорад ,у алии аллазӣнаи итиқўнаҳу бришонст ки тавонанд ки рӯза доранд ва хоҳанд ки надоранд фидяи боз харидан он таоми мискини бтъом додани дарвешӣ ҳар рӯзро мадии Фмни ттўъи хиро ҳар ки бар мади биафзояди бтўъи дил , Фҳўи хайри ?лаи он вайро баасту أни тсўмўои хайри лакам ва агар рӯза доред шуморо худ ба إни кантами тълмўн агар донед

أَیَّاماً مَعْدُوداتٍ روزی چند شمرده، فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً هر کس که از شما بیمار بود أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ یا در سفری فَعِدَّةٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ هام شمار آن در روزگاری دیگر روزه باز دارد، وَ عَلَی الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ و بریشانست که توانند که روزه دارند و خواهند که ندارند فِدْیَةٌ باز خریدن آن طَعامُ مِسْکِینٍ بطعام دادن درویشی هر روز را مدّی فَمَنْ تَطَوَّعَ خَیْراً هر که بر مدّ بیفزاید بطوع دل، فَهُوَ خَیْرٌ لَهُ آن وی را به است وَ أَنْ تَصُومُوا خَیْرٌ لَکُمْ و اگر روزه دارید شما را خود به إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ اگر دانید

Шаҳри рамазони моҳи рамазони алзии أнзли фӣаи алқуръони он моҳ ки қуръон дар он фурӯ фиристоданд ҳудои ллноси роҳи нмўнии мардумонроу байнот ва нишонҳо намӯдани эшонро ман алҳдӣ аз роҳи нмўнии ҳақ ,у алФрқону ҷудои намӯдани миёни ҳақу ботили Фмни шаҳди мнкми алшҳр ҳар ки ҳозиру муқӣм буд аз шумо дар моҳи рамазон , Флисмаҳи гӯй рӯза дорад , ва ман кони мризои أўи алии сафар ва ҳар ки бемор буд ё дар сафарии Фъдаҳи ман أёми أхр гӯй мехур ваҳоам шумори он дар рӯзгории дигари рӯзаи бози дори ириди аллоҳи бкми алисри аллоҳи бшмо осонӣ мехоҳаду лои ириди бкми алъсру душвории нмихўоҳд ,у лткмлўои алъдаҳ ва фармуд то шумор тамом кунеду лткбрўои аллоҳу худованди хешро ба бузургии бстоӣиди алии мо ҳдокми бонкаҳи шуморо роҳ намӯду лълкми тшкрўну магар то аз вай озодӣ кунед .

شَهْرُ رَمَضانَ ماه رمضان الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ آن ماه که قرآن در آن فرو فرستادند هُدیً لِلنَّاسِ راه نمونی مردمان را وَ بَیِّناتٍ و نشانها نمودن ایشان را مِنَ الْهُدی‌ از راه نمونی حق، وَ الْفُرْقانِ و جدای نمودن میان حق و باطل فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ هر که حاضر و مقیم بود از شما در ماه رمضان، فَلْیَصُمْهُ گوی روزه دارد، وَ مَنْ کانَ مَرِیضاً أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ و هر که بیمار بود یا در سفری فَعِدَّةٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ گوی میخور و هام شمار آن در روزگاری دیگر روزه باز دار یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ اللَّه بشما آسانی میخواهد وَ لا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ و دشواری نمیخواهد، وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ و فرمود تا شمار تمام کنید وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ و خداوند خویش را به بزرگی بستائید عَلی‌ ما هَداکُمْ بآنکه شما را راه نمود وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ و مگر تا از وی آزادی کنید.