Қавлаи таъолӣ :у أтмўои алҳҷу улумраи ллаҳ тамом кунед ҳаҷу умраи худоиро Фإни أҳсртм агар шуморо боз доранд ба бимӣ ё бемореи Фмои астисри барин боз доштааст чизеи осони ман алҳдӣ аз қурбону лои тҳлқўои рؤскму мӯии сари хеши бмстрид ҳатто иблғи алҳдӣ то он вақт ки қурбон расад маҳаллаи биҷои куштани он Фмни кони мнкми мризо ҳар ки аз шумо бемор буд أў ба أзии ман раъса ё дар сари ваии ҷмндаҳ ё дарди сар буд ва хоҳад ки мӯии стрд , ФФдиаҳи ман сиёми хештан аз ҳараҷи бози хиради басаи рӯзи рӯзаи أўи садақа ё фарқӣ аз таом ки бдрўишон диҳад , أўи наск ё рехтани хӯни гўспндӣ , Фإзои أмнтм ва чун эмин шавед Фмни таматтуъи болъмраҳ ҳар ки эҳроми гирифта буд умраро إлии алҳҷ ва хоҳад ки ҳаҷро бъмраҳ дар оради Фмои астисри ман алҳдӣ то гўспндии бикашади Фмни лами иҷд ҳар ки гўспндии наёбади Фсёми салосаи أём то се рӯз рӯза дорад фии алҳҷ дар он рӯзҳо ки ҳаҷ мекунаду сабъаи إзои раҷъатам ва ҳафт рӯзи пас онки бози оӣид . Тлки ъушраи комилаи он даҳ бошад тамом , злки ин шаръи лмни лами икни أҳлаҳи ҳозирии алмсҷдулҳаром на макёни аҳли ҳарами росту атқўои аллоҳ ва аз хашм худоӣ бипарҳезеду аълмўои أни аллоҳи шадиди алъқоб ва бидонед ки аллоҳ дар уқубат сахт гираст .

قوله تعالی: وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ تمام کنید حج و عمره خدای را فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ اگر شما را باز دارند به بیمی یا بیماریی فَمَا اسْتَیْسَرَ برین باز داشته است چیزی آسان مِنَ الْهَدْیِ از قربان وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَکُمْ و موی سر خویش بمسترید حَتَّی یَبْلُغَ الْهَدْیُ تا آن وقت که قربان رسد مَحِلَّهُ بجای کشتن آن فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً هر که از شما بیمار بود أَوْ بِهِ أَذیً مِنْ رَأْسِهِ یا در سر وی جمنده یا درد سر بود و خواهد که موی سترد، فَفِدْیَةٌ مِنْ صِیامٍ خویشتن از حرج باز خرد بسه روز روزه أَوْ صَدَقَةٍ یا فرقی از طعام که بدرویشان دهد، أَوْ نُسُکٍ یا ریختن خون گوسپندی، فَإِذا أَمِنْتُمْ و چون ایمن شوید فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ هر که احرام گرفته بود عمره را إِلَی الْحَجِّ و خواهد که حج را بعمره در آرد فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ تا گوسپندی بکشد فَمَنْ لَمْ یَجِدْ هر که گوسپندی نیابد فَصِیامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ تا سه روز روزه دارد فِی الْحَجِّ در آن روزها که حج میکند وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ و هفت روز پس آنک باز آئید. تِلْکَ عَشَرَةٌ کامِلَةٌ آن ده باشد تمام، ذلِکَ این شرع لِمَنْ لَمْ یَکُنْ أَهْلُهُ حاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرامِ نه مکّیان اهل حرم راست وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم خدای بپرهیزید وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ و بدانید که اللَّه در عقوبت سخت گیرست.

Алҳҷи сохтани ҳаҷро ва бар худ фариза карданро أшҳри моҳҳоисти маълӯмоти шинохтау дониста , Фмни фарзи Фиҳни алҳҷ ҳар ки дар он моҳҳо боҳаром гирифтан бар хештани ҳаҷ фариза кард Флои рФс на мубошират кардан шояд ва на аз он гуфтану лои Фсўқ ва на аз ношоисти ҳичизу лои ҷидол ва на бо мусулмонон ва бо зинҳорён ҷанг шояд , фии алҳҷ дар ҳаҷ кардан ва мо тФълўои ман хайр ва ҳар чаҳ кунед аз некии иълмаҳ аллоҳ медонад худои онро ,у тзўдўо ва зод баргиред Фإни хайри алзоди алтқўӣу беҳтари зоди озарм доштанаст аз ману прҳизидн аз хашми ман ,у атқўн ва ба парҳезед аз хашми ман ё أўлии алأлбоб ( 197 ) эй худовандони хирадҳо .

الْحَجُّ ساختن حج را و بر خود فریضه کردن را أَشْهُرٌ ماههایست مَعْلُوماتٌ شناخته و دانسته، فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ هر که در آن ماهها باحرام گرفتن بر خویشتن حج فریضه کرد فَلا رَفَثَ نه مباشرت کردن شاید و نه از آن گفتن وَ لا فُسُوقَ و نه از ناشایست هیچیز وَ لا جِدالَ و نه با مسلمانان و با زینهاریان جنگ شاید، فِی الْحَجِّ در حج کردن وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ و هر چه کنید از نیکی یَعْلَمْهُ اللَّهُ میداند خدای آن را، وَ تَزَوَّدُوا و زاد برگیرید فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوی‌ و بهتر زاد آزرم داشتن است از من و پرهیزیدن از خشم من، وَ اتَّقُونِ و به پرهیزید از خشم من یا أُولِی الْأَلْبابِ (۱۹۷) ای خداوندان خردها.

Лӣси алайкуми ҷиноҳ бар шумо танагӣ нест أни тбтғўо ки ҷӯйед фузалои рӯзии ман рбкм аз худованди хеш , Фإзои أФзтми ман Арафот чун боз гардид аз Арафоти Фозкрўои аллоҳ ёд кунед худоиро ъанд алмшърулҳаром наздики машъари ҳарому азкрўаҳи комаи ҳдокм ва ёд кунед вайро чунонк шуморо роҳ намӯд ,у إни кантами ман қиблаи лмни алзолин ( 198 )у пеш аз он набӯдед магар аз гумроҳон .

لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُناحٌ بر شما تنگی نیست أَنْ تَبْتَغُوا که جویید فَضْلًا روزی مِنْ رَبِّکُمْ از خداوند خویش، فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ چون باز گردید از عرفات فَاذْکُرُوا اللَّهَ یاد کنید خدای را عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ نزدیک مشعر حرام وَ اذْکُرُوهُ کَما هَداکُمْ و یاد کنید وی را چنانک شما را راه نمود، وَ إِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّینَ (۱۹۸) و پیش از آن نبودید مگر از گمراهان.

Сами أФизўои ман ҳайси أФози анноси пас боз гардид аз он роҳ ки мардумон мебозгарданду астғФрўои аллоҳ ва омурзиш хоҳед إни аллоҳи ғафури раҳим ( 199 ) ки худои омрзгорсту бахшоянда .

ثُمَّ أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفاضَ النَّاسُ پس باز گردید از آن راه که مردمان می بازگردند وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ و آمرزش خواهید إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۹۹) که خدای آمرزگارست و بخشاینده.