Қавлаи таъолии кони анноси أмаҳи воҳидаи мардумони ҳамаи як гуруҳ буданд бар як миллати Фбъси аллоҳ алнабӣин фиристод худои пайғомбаронро мубашширин мؤмнонрои бишорат диҳандагон ва мунзарину кофаронро бимкунандагон ,у أнзли мъҳми алкитоб ва бо эшон нома фиристод болҳқи баростӣу дурустӣу покии лиҳкми байни аннос то ҳукм кунад худои бктобу расӯли миёни халқи Фимои ахтлФўои фӣа дар ончии эшон бхлоФи афтоданд дар он ва мо ахтлФи фӣа ва дар хилоф науфтоданд ва ду гуруҳ нагаштанд дар он китоби إлои аллазӣнаи أўтўаҳи магари ҳам эшон ки китоб доданд эшонро ман баъди мо ҷоءтҳми албиноти пас аз онки пайғомҳои дурусти некӯии пок боишон омад бғёи бинҳми бҳсд ки дар миёни эшон падед омад Фаҳдии аллоҳ то худоӣ роҳ намӯд аллазӣнаи омнўои эшонро ки дар илми ваии аҳл имон буданд лмои ахтлФўои фӣа то бгрўиднди бончи дигарон мухталиф ва ду гуруҳ буданд дар он ман алҳақ аз пайғоми росту дайни поки бإзнаҳи бтўФиқу хости вайу аллоҳи иҳдии ман ишоءу худои роҳи намояди онро ки хоҳад إлии сироти мустақӣми бароаи рости дуруст .

قوله تعالی کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً مردمان همه یک گروه بودند بر یک ملت فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ فرستاد خدای پیغامبران را مُبَشِّرِینَ مؤمنانرا بشارت دهندگان وَ مُنْذِرِینَ و کافران را بیم کنندگان، وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ و با ایشان نامه فرستاد بِالْحَقِّ براستی و درستی و پاکی لِیَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ تا حکم کند خدای بکتاب و رسول میان خلق فِیمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ در آنچه ایشان بخلاف افتادند در آن وَ مَا اخْتَلَفَ فِیهِ و در خلاف نیفتادند و دو گروه نگشتند در آن کتاب إِلَّا الَّذِینَ أُوتُوهُ مگر هم ایشان که کتاب دادند ایشان را مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ پس از آنک پیغامهای درست نیکوی پاک بایشان آمد بَغْیاً بَیْنَهُمْ بحسد که در میان ایشان پدید آمد فَهَدَی اللَّهُ تا خدای راه نمود الَّذِینَ آمَنُوا ایشان را که در علم وی اهل ایمان بودند لِمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ تا بگرویدند بآنچ دیگران مختلف و دو گروه بودند در آن مِنَ الْحَقِّ از پیغام راست و دین پاک بِإِذْنِهِ بتوفیق و خواست وی وَ اللَّهُ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ و خدای راه نماید آن را که خواهد إِلی‌ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ براه راست درست.

أми ҳсбтми أни тдхлўо алҷнаҳ мепиндоред ки дар биҳишти раведу лмои иأткм ва он низ наомад ва нарасед бшмо мисли аллазӣнаи хлўои ман қблкми сифат ончӣ гузаштанд пеш аз шумо мстҳми албأсоء боишон расед бимнокиҳо ва зӯрҳоу алзроءу тнгиҳо ва ниёзҳоу злзлўо ва эшонро аз ҷои бҷнбониднди бблоҳо ҳатто иқўл алрасул то он гуҳ ки расӯл эшон гуфту аллазӣнаи омнўои маъаа ва эшон ки гиравидагон буданд бо ваии маттии насри аллоҳи ин ёрӣ ки аз аллоҳ ваъдааст ҳангоми он кӣ ? أлои огоҳи беди إни насри аллоҳи қариб ки ҳангоми ёрӣ додани худоӣ наздикаст .

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ می‌پندارید که در بهشت روید وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ و آن نیز نیامد و نرسید بشما مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ صفت آنچه گذشتند پیش از شما مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ بایشان رسید بیمناکیها و زورها وَ الضَّرَّاءُ و تنگیها و نیازها وَ زُلْزِلُوا و ایشان را از جای بجنبانیدند ببلاها حَتَّی یَقُولَ الرَّسُولُ تا آن گه که رسول ایشان گفت وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ و ایشان که گرویدگان بودند با وی مَتی‌ نَصْرُ اللَّهِ این یاری که از اللَّه وعده است هنگام آن کی؟ أَلا آگاه بید إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِیبٌ که هنگام یاری دادن خدای نزدیک است.