Қавлаи таъолӣ : исӣлўнки туро май пурсанади ани алхмру алмиср аз майу қимор қул бигӯӣ Фиҳмои إсми кабӣр дар майу қимори буза бузургасту манофеи ллносу мардумонро дар он мнФътҳост ,у إсмҳмои أкбри ман нФъҳмо аммо бузаи мандии он меҳтараст аз манфиати он ,у исӣлўнку туро май пурсанади мо зои инФқўн ки чанд нафақа кунем қул алъФў бигӯӣ ончӣ басар ояд аз шумо ва азишон ки дошт эшон воҷибаст бар шумо , кзлки чунин ҳни ибини аллоҳи лаками алоёт пайдо мекунад худои шуморо суханони хеш , ва нишонҳои меҳрбонии хеш .

قوله تعالی: یَسْئَلُونَکَ ترا می‌پرسند عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ از می و قمار قُلْ بگوی فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ در می و قمار بزه بزرگ است وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ و مردمان را در آن منفعتهاست، وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما اما بزه‌مندی آن مهتر است از منفعت آن، وَ یَسْئَلُونَکَ و ترا می‌پرسند ما ذا یُنْفِقُونَ که چند نفقه کنیم قُلِ الْعَفْوَ بگوی آنچه بسر آید از شما و ازیشان که داشت ایشان واجب است بر شما، کَذلِکَ چنین هن یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ پیدا میکند خدای شما را سخنان خویش، و نشانهای مهربانی خویش.

Лълкми ттФкрўн то магар дар андешед дар он мунтаҳо ки вайро бар шумост .

لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ تا مگر در اندیشید در آن منتها که وی را بر شماست.

Фии алднёу алохраҳ дар он никўиҳо ки бо шумо кард дар ин ҷаҳону ваъда додан дар он ҷаҳон ,у исӣлўнку туро май пурсанади ани алитомӣ аз ятемону гирди моли эшон гаштан ? қул бигӯӣ إслоҳи ?лаами хайр агар моли эшонро бслоҳ ореду бҳсбт нигоҳ доред ,у ройгон дар он тиҷорат кунед , ва худро суди мҷўӣиди он бааст . Ва إни тхолтўҳм ва агар дар эшон омезед Фإхўонкми алии ҳол бародарон шумоанд дар дайн ,у аллоҳи иълми алмФсди ман алмслҳу худоӣ боз донад табоҳи кор аз некӯи кор дар кори эшон ,у луи шоءи аллоҳи лأънткм ва агар худоӣ хоҳад кории душвори нотоўсти бони фарои сар шумо нишонед , إни аллоҳи азизи ҳаким ки худоӣ тавоноаст бе ҳамтои доно .

فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ در آن نیکویها که با شما کرد در این جهان و وعده دادن در آن جهان، وَ یَسْئَلُونَکَ و ترا می‌پرسند عَنِ الْیَتامی‌ از یتیمان و گرد مال ایشان گشتن؟ قُلْ بگوی إِصْلاحٌ لَهُمْ خَیْرٌ اگر مال ایشان را بصلاح آرید و بحسبت نگاه دارید، و رایگان در آن تجارت کنید، و خود را سود مجوئید آن به است. وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ و اگر در ایشان آمیزید فَإِخْوانُکُمْ علی حال برادران شمااند در دین، وَ اللَّهُ یَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ و خدای باز داند تباه کار از نیکو کار در کار ایشان، وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَکُمْ و اگر خدای خواهد کاری دشوار ناتاوست بآن فرا سر شما نشانید، إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ که خدای توانا است بی همتای دانا.

Ва лои тнкҳўои алмшркот ва бизанӣ макунед занони мушриконро ҳатто иؤмн то он гуҳ ки бгрўнду лأмаҳи муъминау канизакии гиравидаи хайри ман мушрика ба аз озоди зании ногиравида ,у луи أъҷбткм ва ҳар чанд ки шуморо хуш ояд он зани мушрика басӯрат ё бимол ё ба насаб ,у лои тнкҳўои алмшркину зан мусулмон бамурд мушрики мдҳид ҳатто иؤмнўо то он гуҳ ки бгрўнду лаъибади муъмину бандаи гиравидаи хайри ман мушрик ба аз озоди мардии ногиравида ,у луи أъҷбкм ҳар чанд ки шуморо хуш ояд аз он озоди мушрик басӯрату молу насаб . أўлӣки идъўни إлии алнори ин мушрикон ки бо муъминон дар суҳбат омезанд эшонро бо ширки михўоннд , бо оташ ,у аллоҳи идъўои إлии алҷнаҳу алмғФраҳу аллоҳи рҳикони худро фаро биҳишт мехонд ва бо омурзиш , бإзнаҳи бхўосту тавфиқу фазли хеш ,у ибини оётаи ллнос ва пайдо мекунад суханони хеш ва нишонҳои меҳрбонии хеш , лълҳми итзкрўн то магари эшон панд пазиранд ва ҳақ дарёбанд .

وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکاتِ و بزنی مکنید زنان مشرکان را حَتَّی یُؤْمِنَّ تا آن گه که بگروند وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ و کنیزکی گرویده خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ به از آزاد زنی ناگرویده، وَ لَوْ أَعْجَبَتْکُمْ و هر چند که شما را خوش آید آن زن مشرکه بصورت یا بمال یا به نسب، وَ لا تُنْکِحُوا الْمُشْرِکِینَ و زن مسلمان بمرد مشرک مدهید حَتَّی یُؤْمِنُوا تا آن گه که بگروند وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ و بنده گرویده خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکٍ به از آزاد مردی ناگرویده، وَ لَوْ أَعْجَبَکُمْ هر چند که شما را خوش آید از آن آزاد مشرک بصورت و مال و نسب. أُولئِکَ یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ این مشرکان که با مؤمنان در صحبت آمیزند ایشان را با شرک میخوانند، با آتش، وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلَی الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ و اللَّه رهیکان خود را فرا بهشت می‌خواند و با آمرزش، بِإِذْنِهِ بخواست و توفیق و فضل خویش، وَ یُبَیِّنُ آیاتِهِ لِلنَّاسِ و پیدا میکند سخنان خویش و نشانهای مهربانی خویش، لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ تا مگر ایشان پند پذیرند و حق دریابند.