Қавлаи таъолӣ : тлки алрсли онки пайғомбарону фиристодагон , Фзлнои бъзҳми алии баъзи фазли додему афзӯнии баъзеро азишон вари баъзе , манеҳам ман кулам аллоҳ ҳаст азишон он кас ки аллоҳ бо ӯ сухан гуфту рафъи бъзҳми дараҷот ва баъзеро азишон бардошти зибри дигарон бдрҷҳо ,у отинои исои ибни Марями албиноту додеми исои Марямро равшанӣҳо ва мӯъҷизҳои дуруст ,у أидноаҳи брўҳи алқудсу неруи додеми вайро бҷони пок ,у луи шоءи аллоҳ ва агар хостии худои мо ақттли аллазӣнаи ман бъдҳм мухталиф нагаштанд мардумон дар дайни хеши пас пайғомбарони хеш , ман баъди мо ҷоءтҳми албиноти пас онк боишон омад нишонҳои равшан ва мӯъҷизҳои дуруст ,у локини ахтлФўои локин мухталиф шуданд , Фмнҳми ман омн азишон буд ки бар имони бпоӣид ва манеҳам ман куфр ва буд ки кофар шуду луи шоءи аллоҳи мо ақттлўо ва агар хостии аллоҳи парокандау мухталифу бастаи роҳи нгштндӣ ,у локини аллоҳи иФъли мо ирид ( 253 ) локини аллоҳ он кунад ки худ хоҳад .

قوله تعالی: تِلْکَ الرُّسُلُ آنک پیغامبران و فرستادگان، فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ فضل دادیم و افزونی بعضی را ازیشان ور بعضی، مِنْهُمْ مَنْ کَلَّمَ اللَّهُ هست ازیشان آن کس که اللَّه با او سخن گفت وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ و بعضی را ازیشان برداشت زبر دیگران بدرجها، وَ آتَیْنا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ و دادیم عیسی مریم را روشنیها و معجزهای درست، وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ و نیرو دادیم وی را بجان پاک، وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ و اگر خواستی خدای مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ مختلف نگشتند مردمان در دین خویش پس پیغامبران خویش، مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ پس آنک بایشان آمد نشانهای روشن و معجزهای درست، وَ لکِنِ اخْتَلَفُوا لکن مختلف شدند، فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ ازیشان بود که بر ایمان بپائید وَ مِنْهُمْ مَنْ کَفَرَ و بود که کافر شد وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا و اگر خواستی اللَّه پراکنده و مختلف و بسته راه نگشتندی، وَ لکِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ (۲۵۳) لکن اللَّه آن کند که خود خواهد.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднди أнФқўо нФқт кунед , ммои рзқнокм аз он чиз ки шуморо рӯзии додем , ман қабл أни иأтии явми пеш аз онкӣ ояд рӯзии лои байъи фӣа ки дар он рӯзи харид ва фурухт набӯд ,у лои хулау лои шФоъаҳ ва на дӯстӣ ва на хоҳишгарӣ магари бадастӯрӣу алкоФрўни ҳам алзолмўн ( 254 )у золимони фардо эшон бошанд ки имрӯзи коФроннд .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند أَنْفِقُوا نفقت کنید، مِمَّا رَزَقْناکُمْ از آن چیز که شما را روزی دادیم، مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ پیش از آنکه آید روزی لا بَیْعٌ فِیهِ که در آن روز خرید و فروخت نبود، وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شَفاعَةٌ و نه دوستی و نه خواهش گری مگر بدستوری وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ (۲۵۴) و ظالمان فردا ایشان باشند که امروز کافرانند.