Қавлаи таъолӣ : аллоҳи лои إлаҳи إлои ҳўи алоиаҳ . . . Аллоҳи ман ?лаи алолҳиаҳу алрбўбиаҳ , аллоҳи ман ?лаи алоҳдиаҳу алсмдиаҳ , субутаи аҳадӣ ,у кунаи самадӣ , бқоؤаҳи азалӣу сноؤаҳи сармадӣ . Аллоҳи номи худовандӣ ки зот ӯ самадӣу сифот ӯ сармадӣ , бқоء ӯ азалӣу бҳоء ӯ абадӣ , ҷамол ӯ қиўмӣ ,у ҷалол ӯ димўмӣ , номадории бузургвор , дар қадари бузург ва дар кирдор , дар номи бузург ва дар гуфтор , бартар аз хираду пеш аз кӣ ,у ма аз миқдор , ҷлилои худоё ки кард корасту хубнигор , оламро офаридагору халқро нигаҳдор , душманро дорандау дӯстро ёр , умедҳоро нақду змонҳоро басанда ,у кор ҳар хасмро пазирнда ва ҳар ҷурмро омрзгор , мурӣдро қиблау дили орифро ёдгор .

قوله تعالی: اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الآیة... اللَّه من له الالهیة و الربوبیة، اللَّه من له الاحدیة و الصمدیة، ثبوته احدی، و کونه صمدی، بقاؤه ازلی و سناؤه سرمدی. اللَّه نام خداوندی که ذات او صمدی و صفات او سرمدی، بقاء او ازلی و بهاء او ابدی، جمال او قیومی، و جلال او دیمومی، نامداری بزرگوار، در قدر بزرگ و در کردار، در نام بزرگ و در گفتار، برتر از خرد و پیش از کی، و مه از مقدار، جلیلا خدایا که کرد کارست و خوب نگار، عالم را آفریدگار و خلق را نگهدار، دشمن را دارنده و دوست را یار، امیدها را نقد و ضمانها را بسنده، و کار هر خصم را پذیرنده و هر جرم را آمرزگار، مرید را قبله و دل عارف را یادگار.

Аллоҳи ёдгор дил дӯстонаст , аллоҳи шоҳиди ҷони ъорФонст , аллоҳи сури сари волҳонст , аллоҳи шФоء дил беморонаст , аллоҳи чароғи синаи мўҳдонст , аллоҳи нури дили ошноёнсту марҳам дард сӯхтагонаст .

اللَّه یادگار دل دوستانست، اللَّه شاهد جان عارفانست، اللَّه سور سرّ والهانست، اللَّه شفاء دل بیمارانست، اللَّه چراغ سینه موحدانست، اللَّه نور دل آشنایانست و مرهم درد سوختگانست.

Пери тариқати ҷунайди қудси аллоҳ рӯҳа гуфт ман қоли блсонаҳ , аллоҳу фии қалбаи ғайри аллоҳ , Фхсмаҳи фии алдорини аллоҳ . Касе ки бар забони ёд аллоҳ дораду баном вай нозад , он гуҳи дили хеш бо меҳр ғайриӣ брдозди бҷлолу ъзи бори худо ки фардо дар мақоми сиёсати тозӣонаи итоб бадв расаду хасм ӯ аллоҳ буд . Шаби миъроҷ бо Сайид гуфт « ё Муҳамад аҷабо лмни омн бе Киеви иткли алӣ ғайриӣ ?

پیر طریقت جنید قدس اللَّه روحه گفت من قال بلسانه، اللَّه و فی قلبه غیر اللَّه، فخصمه فی الدارین اللَّه. کسی که بر زبان یاد اللَّه دارد و بنام وی نازد، آن گه دل خویش با مهر غیری بردازد بجلال و عز بار خدا که فردا در مقام سیاست تازیانه عتاب بدو رسد و خصم او اللَّه بود. شب معراج با سید گفت «یا محمد عجبا لمن آمن بی کیف یتّکل علی غیری؟

Бо Муҳамади луи анҳми нзрўои илои лтоӣФи барӣу ъҷоӣби сунъии мо ъбдўо ғайриӣ »

با محمد لو انهم نظروا الی لطائف برّی و عجائب صنعی ما عبدوا غیری»

ё аҷабо касе ки маро ёфт дайгариро чаҳ ҷӯяд , ва ӯро ки маро бишнохт бғири мо чун пардозад !

یا عجبا کسی که مرا یافت دیگری را چه جوید، و او را که مرا بشناخت بغیر ما چون پردازد!

Пер тариқат гуфт : « эй сазои караму навозандаи олам , на бо васл ту андӯҳаст на бо ёди ту ғам , хасмӣу шафиъӣу гувоҳӣу ҳукм , ҳаргизи бинмои нафасӣ бо меҳри ту баҳам , озод шуда аз банди вуҷӯду адам , дар маҷлиси инси қадаҳи шодӣ бар дасти ниҳодаи дамодам » .

پیر طریقت گفت: «ای سزای کرم و نوازنده عالم، نه با وصل تو اندوهست نه با یاد تو غم، خصمی و شفیعی و گواهی و حکم، هرگز بینما نفسی با مهر تو بهم، آزاد شده از بند وجود و عدم، در مجلس انس قدح شادی بر دست نهاده دمادم».

Лои إлаҳи إлои ҳўи худоӣ ки нест маъбуди бсзои ҷуз ӯ , дар ҳар ду ҷаҳони сазоӣ худовандӣ кист магар ӯ ? дасти гир хастагон нест ҷузи тўқиъи ҷамолу лутф ӯ , навозанда ятемон нест ҷузи маншури карам ӯ . Бори худоӣ ки дилҳои дӯстони бастаи банди вФоء ӯ , ҷонҳои муштоқон дар орзӯии лқоء ӯ , арвоҳи ошиқони масти меҳр аз ҷоми блоء ӯ , ороми хастагон аз ному нишон ӯ , сарвари орифон аз зикру пайғом ӯ . Накӯ гуфт он шӯридаи рӯзгор ки гуфт :

لا إِلهَ إِلَّا هُوَ خدایی که نیست معبود بسزا جز او، در هر دو جهان سزای خداوندی کیست مگر او؟ دست گیر خستگان نیست جز توقیع جمال و لطف او، نوازنده یتیمان نیست جز منشور کرم او. بار خدایی که دلهای دوستان بسته بند وفاء او، جانهای مشتاقان در آرزوی لقاء او، ارواح عاشقان مست مهر از جام بلاء او، آرام خستگان از نام و نشان او، سرور عارفان از ذکر و پیغام او. نکو گفت آن شوریده روزگار که گفت:

Алҳии алқиўми худовандии зиндаи пояндаи доранда навозанда бахшанда пўшндаҳ , баҳри суст ва бӯдании донанда , битавону бдрёФт ҳар чизи рсндаҳ , ҳар касро худованд ва ҳар бӯданиро пеши барандау ошноёни меҳри пайванди нури ному нури пайғом , дилҳоро рӯҳу райҳон ва сарҳоро ором , офарини бод бар он ҷавонмардон ки аз ин ҳадис бӯе доранду басари ин хўончаҳи лутф расидаанд , то чунон дигарон бтъому шароб зиндаанд , эшон баному нишони он дӯст зиндаанду биёади ваии осӯда .

الْحَیُّ الْقَیُّومُ خداوندی زنده پاینده دارنده نوازنده بخشنده پوشنده، بهر سست و بودنی داننده، بتوان و بدریافت هر چیز رسنده، هر کس را خداوند و هر بودنی را پیش برنده و آشنایان مهر پیوند نور نام و نور پیغام، دلها را روح و ریحان و سرها را آرام، آفرین باد بر آن جوانمردان که از این حدیث بویی دارند و بسر این خوانچه لطف رسیده‌اند، تا چنان دیگران بطعام و شراب زنده‌اند، ایشان بنام و نشان آن دوست زنده‌اند و بیاد وی آسوده.

Шблиро гуфтанд таому шаробат аз куҷост ? гуфт зикри рабии таоми нафасӣу сноء бе либоси нафасӣу алҳёءи ман рабии шароби нафасӣ . Нафасии Фдоءи қалбии Фдоءи рӯҳӣ , рӯҳӣ .

شبلی را گفتند طعام و شرابت از کجاست؟ گفت ذکر ربی طعام نفسی و ثناء بی لباس نفسی و الحیاء من ربی شراب نفسی. نفسی فداء قلبی فداء روحی، روحی.

Лои тأхзаҳи санау лои навами тақдису тнзиаҳ зотаст , ки ваии ҷли ҷалолаи барӣ аз ълотаст ,у муқаддас аз офотаст . Хоби ҳол гаштанасту аллоҳи таъолии пок аз ҳоли гаштану ҳоли гардидан , давр аз костан ва афзудан , хоб айбасту худоӣ аз айбҳо барӣ , хоб ғифлатасту худоӣ аз офоту ғФлоти мутаъолӣ , хоби гардидан ҳоласту худоӣ на ҳоли гарданаи гардишпазир , хоби шабаҳ маргасту худои зиндаи пояндаи боқӣ .

لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ تقدیس و تنزیه ذات است، که وی جل جلاله بری از علات است، و مقدس از آفات است. خواب حال گشتن است و اللَّه تعالی پاک از حال گشتن و حال گردیدن، دور از کاستن و افزودن، خواب عیب است و خدای از عیبها بری، خواب غفلت است و خدای از آفات و غفلات متعالی، خواب گردیدن حال است و خدای نه حال گردنه گردش پذیر، خواب شبه مرگ است و خدای زنده پاینده باقی.

Худовандӣ ки дар зот бешарикаст ва дар сифот бешабиҳ ва дар қадар бе назир

خداوندی که در ذات بی شریک است و در صفات بی شبیه و در قدر بی نظیر

?лаи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрзи мкўноту муҳаддисот дар замин ва дар самовоти ҳамаи сунъи вайу ҳамаи малики вай , на касе мнозъ бо вай , на дайгарии ғолиб бар вай , ғолиб бар он амри вай , нофиз дар он дониши вай , тавон он бъўни вай , дошт он бҳФзи вай . Аз ибни аббос ривоятаст ки гуфт « алорзўни алии алсўру алсўри фии силсилау алслслаҳи фии изни алҳўту алҳўти беди арраҳмони ъзу ҷл » .

لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ مکوّنات و محدثات در زمین و در سماوات همه صنع وی و همه ملک وی، نه کسی منازع با وی، نه دیگری غالب بر وی، غالب بر آن امر وی، نافذ در آن دانش وی، توان آن بعون وی، داشت آن بحفظ وی. از ابن عباس روایت است که گفت «الارضون علی الثور و الثور فی سلسلة و السلسلة فی اذن الحوت و الحوت بید الرحمن عز و جل».

Ман зои алзии ишФъи ъндаҳи إлои бإзнаҳ он кист ки пиндорад ки бехост ӯ худро корӣ бар созад , ё бедониш ӯ нафасӣ бар орад , ё бе ӯ бова расад , Фқди хоби заннау зли саъйа .

مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ آن کیست که پندارد که بی خواست او خود را کاری بر سازد، یا بی دانش او نفسی بر آرد، یا بی او باو رسد، فقد خاب ظنه و ضلّ سعیه.

Пер тариқат гуфт : илоҳии писандидагони турои бтўи ҷустанди бпиўстнд , нопсндидгони турои бахуд ҷустанд бигусастанд , на ӯ ки пайваст бшкр расед , на ӯ ки гусаст бъзр расед ! Эй бирасонанда дар худу расонандаи бахуд ! бирасонам ки кас нарасед бахуд .

پیر طریقت گفت: الهی پسندیدگان ترا بتو جستند بپیوستند، ناپسندیدگان ترا بخود جستند بگسستند، نه او که پیوست بشکر رسید، نه او که گسست بعذر رسید! ای برساننده در خود و رساننده بخود! برسانم که کس نرسید بخود.

Иълми мо байни أидиҳм ва мо хлФҳм ҳар чаҳ дар осмон ва замин касасту чизи ҳамаи онам ки ҳаракату сукӯни эшон андешау хотири эшон холиқ медонад , равишу ҷунбиш эшон мебинаду бҳқиқт он мерасад , ки ҳама аз қудрати вай май даройад ва бо ҳукм вай мегардад вай медонад ки вай меронад , вай мебинад ки вай мекунад , вай май бандад ки вай мекушояд .

یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ هر چه در آسمان و زمین کسست و چیز همه آنم که حرکت و سکون ایشان اندیشه و خاطر ایشان خالق میداند، روش و جنبش ایشان می‌بیند و بحقیقت آن میرسد، که همه از قدرت وی می‌درآید و با حکم وی میگردد وی میداند که وی میراند، وی می‌بیند که وی میکند، وی می‌بندد که وی میگشاید.

Пас ӯ худоиро шояд ки на воманд , на дармонд , на форуманд . Пӯшида ҳо донаду кор бар вай дар ншўрд , ҳамаи чизи пардохтау ҳамаи кори сохта , ҷуз зонк одамӣ андохта , хирадҳо дар кор вай кунад , ваҳмҳо аз ваии дарбанд , илмҳо ва ақлҳо дар қадари ваии гум .

پس او خدایی را شاید که نه واماند، نه درماند، نه فروماند. پوشیده‌ها داند و کار بر وی در نشورد، همه چیز پرداخته و همه کار ساخته، جز زانک آدمی انداخته، خردها در کار وی کند، وهمها از وی دربند، علمها و عقلها در قدر وی گم.

Лои иҳитўни бшии ءи ман илмаи إлои бмои шоءи вусъи курсӣаи алсмоўоту алأрзи нас қуръонаст ,у ишорати бҷҳт ва маконаст , курсӣ на илмаст ки он роҳ бироҳонаст , таъвили ҷоҳлонст , курсии қадам гоҳ донем ва ин мазҳаб синёнаст , ва бетаъвилу тасарруфи бҷони бози гирифтау пазируфта эшонаст . Он гуҳи ояти меҳр бар ниҳод , бзкри ҷалолу бузургворӣу азимату бартарӣ худ гуфт :у ҳўи алълии алъзим

لا یُحِیطُونَ بِشَیْ‌ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ نص قرآن است، و اشارت بجهت و مکان است، کرسی نه علم است که آن راه بیراهان است، تأویل جاهلانست، کرسی قدم گاه دانیم و این مذهب سنّیان است، و بی تأویل و تصرف بجان باز گرفته و پذیرفته ایشان است. آن گه آیت مهر بر نهاد، بذکر جلال و بزرگواری و عظمت و برتری خود گفت: وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ

Рӯй ан алнабӣ слии аллоҳи алайҳу ?алау силам « фии тасбеҳи алмлоӣкаҳ , сбҳти алсмоўоти алълии ман зии алмҳобаҳу зии алълӣ , субҳони алълии алоълӣ , субҳонау таъолӣ »

روی عن النبی صلّی اللَّه علیه و آله و سلم «فی تسبیح الملائکة، سبحت السماوات العلی من ذی المهابة و ذی العلی، سبحان العلی الاعلی، سبحانه و تعالی»

Улуввау бартарии аллоҳи ду рӯй дорад : яке улуввау бартарии сифат , яке улуввау бартарии феъл , ончӣ сифатаст аз листи лами изли кони ъорёи улё , ҳамеша ҳаст ва бӯданӣ , аз ҳамаи чизҳо бартари бкбрёءи худ , вази ҳамаи нишонҳо бартар бақадр худ , вази ҳамаи андозаҳо бартари бъзи худ ,у ончӣ феъласт бартарӣ зотаст ва улувва маконаст , худ кард ва аз худ нишон дод , баъд аз офариниши осмону замин , бородти худ на бҳоҷт , ки аллоҳи кор ки кунад бхўост кунад на бҳоҷт , ки ӯро бксу бчизи ҳоҷату ниёз на , ва ӯро шарику анбоз на . Худовандо дилҳои мо аз бидъату залолати маъсӯми дор ! ва аз шӯру ҳайрати рустаи дор ! бмнку Фзлк .

علو و برتری اللَّه دو روی دارد: یکی علو و برتری صفت، یکی علو و برتری فعل، آنچه صفت است از لیست لم یزل کان عاریا علیّا، همیشه هست و بودنی، از همه چیزها برتر بکبریاء خود، وز همه نشانها برتر بقدر خود، وز همه اندازه‌ها برتر بعز خود، و آنچه فعل است برتری ذات است و علو مکانست، خود کرد و از خود نشان داد، بعد از آفرینش آسمان و زمین، بارادت خود نه بحاجت، که اللَّه کار که کند بخواست کند نه بحاجت، که او را بکس و بچیز حاجت و نیاز نه، و او را شریک و انباز نه. خداوندا دلهای ما از بدعت و ضلالت معصوم دار! و از شور و حیرت رسته‌دار! بمنّک و فضلک.