Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднди лои тбтлўои сдқоткм табоҳ макунед садақаҳои хеши болмну алأзии бспос бар ниҳодану ранҷи намӯдани колзии инФқи мола чун касе ки нФқт мекунад моли хеши рӣоءи аннос бар дидори мардумону лои иؤмни биллоҳу алиўми алохри ногиравидаи бхдоӣу бурузи растохези Фмслаҳи кмсли Сафавони нмўни вай ҳамчун нмўни сангии хораи нарми алайҳи туроб ки бар он санги хоки хушк буд Фأсобаҳи вобл бон расед боронии сахти Фтркаҳи слдои онро гузошт тиҳии поки лои иқдрўни алии шайъи ءи ммои ксбўо ки ҳичиз натавонанд ки аз он бо дасти оранду аллоҳи лои иҳдии алқўми алкоФрин ( 264 )у аллоҳи ёрии даҳ гуруҳ ногрўидгон нест .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ تباه مکنید صدقه‌های خویش بِالْمَنِّ وَ الْأَذی‌ بسپاس بر نهادن و رنج نمودن کَالَّذِی یُنْفِقُ مالَهُ چون کسی که نفقت میکند مال خویش رِئاءَ النَّاسِ بر دیدار مردمان وَ لا یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ناگرویده بخدای و بروز رستاخیز فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ نمون وی همچون نمون سنگی خاره نرم عَلَیْهِ تُرابٌ که بر آن سنگ خاک خشک بود فَأَصابَهُ وابِلٌ بآن رسید بارانی سخت فَتَرَکَهُ صَلْداً آن را گذاشت تهی پاک لا یَقْدِرُونَ عَلی‌ شَیْ‌ءٍ مِمَّا کَسَبُوا که هیچیز نتوانند که از آن با دست آرند وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ (۲۶۴) و اللَّه یاری ده گروه ناگرویدگان نیست.

Ва мисли аллазӣнаи инФқўни أмўолҳму нмўни эшон ки нФқт мекунанд молҳои хеши абтғоءи маразоти аллоҳ дар ҷустани хушнӯдии худоу тсбитои ман أнФсҳму дрўох кардани нияти хеш дар ихлосу эҳтисоби кмсли ҷина рост бирасон бастонеи брбўаҳ бар болои أсобҳои вобл бон расед боронии қавии тамоми Фотти أклҳо заъфин бидод бар хеши ду чандон ки пиўсиднд аз он Фإни лами исбҳои вобл ар пас бон нарасед борони қавии тез Фтл расед бони боронии миёнаи ҳамвору аллоҳи бмои тъмлўни басир ( 265 )у аллоҳи бончаҳ шумо мекунед бино ва доност .

وَ مَثَلُ الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ و نمون ایشان که نفقت میکنند مالهای خویش ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ در جستن خشنودی خدا وَ تَثْبِیتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ و درواخ کردن نیت خویش در اخلاص و احتساب کَمَثَلِ جَنَّةٍ راست برسان بستانی بِرَبْوَةٍ بر بالایی أَصابَها وابِلٌ بآن رسید بارانی قوی تمام فَآتَتْ أُکُلَها ضِعْفَیْنِ بداد بر خویش دو چندان که پیوسیدند از آن فَإِنْ لَمْ یُصِبْها وابِلٌ ار پس بآن نرسید باران قوی تیز فَطَلٌّ رسید بآن بارانی میانه هموار وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (۲۶۵) و اللَّه بآنچه شما میکنید بینا و داناست.

أи юади أҳдкм дӯст дорад яке аз шумо أни ткўни ?лаи ҷина ки вайро рузӣ буд ман нахайлу أъноби азин хурмои устон ва ангурҳо тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо ?лаи фӣҳо ман кули алсмроти вайро дар он аз ҳамаи миваҳоу أсобаҳи алкбр ва буи расед перӣу ?лаи зуррияи зъФоء ва ӯро фарзандони хиради оҷизи Фأсобҳои إъсор ногоҳ бони руз вай расад боди гарми фӣаи нор сумумӣ сӯзанда дар он Фоҳтрқт ва бисӯзад кзлки ибини аллоҳи лаками алоёти чунин ҳн пайдо мекунад аллоҳи шуморо нишонҳо ва мислҳо дар суханони хеши лълкми ттФкрўн ( 266 ) то магар дар андешед .

أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ دوست دارد یکی از شما أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ که وی را رزی بود مِنْ نَخِیلٍ وَ أَعْنابٍ ازین خرما استان و انگورها تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ میرود زیر درختان آن جویها لَهُ فِیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وی را در آن از همه میوه‌ها وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ و بوی رسید پیری وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ و او را فرزندان خرد عاجز فَأَصابَها إِعْصارٌ ناگاه بآن رز وی رسد باد گرم فِیهِ نارٌ سمومی سوزنده در آن فَاحْتَرَقَتْ و بسوزد کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ چنین هن پیدا میکند اللَّه شما را نشانها و مثلها در سخنان خویش لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ (۲۶۶) تا مگر در اندیشید.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднди أнФқўо нафақа кунед ман таййиботи мо ксбтм аз поки онк касб кардеду бадасти овардеду ммои أхрҷнои лаками ман алأрз ва нафақа кунед аз ончии шуморо берун оварадем аз замину лои тиммўо алхбис манеҳ тнФқўну оҳанг бтринаҳ макунед дар зкоаҳу садақа ки медиҳед ,у лстми бохзиаҳ ва он бтринаҳ ки дар ситад ва дод худ наситонид إлои أни тғмзўои фӣаи магари бтсоҳлу муҳобо дар қимат ки чашм бар чизе фаро кунеду аълмўои أни аллоҳи ғании ҳамид ( 267 ) ва бидонед ки аллоҳ бе ниёзаст ба бе ниёзии вуҷӯди сутӯда .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند أَنْفِقُوا نفقه کنید مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ از پاک آنک کسب کردید و بدست آوردید وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ و نفقه کنید از آنچه شما را بیرون آوردیم از زمین وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ و آهنگ بترینه مکنید در زکاة و صدقه که میدهید، وَ لَسْتُمْ بِآخِذِیهِ و آن بترینه که در ستد و داد خود نستانید إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِیهِ مگر بتساهل و محابا در قیمت که چشم بر چیزی فرا کنید وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ (۲۶۷) و بدانید که اللَّه بی نیازست به بی نیازی وجود ستوده.

Алшитони иъдкми алФқри деви шуморо дарвешӣ ваъда медиҳаду иأмркми болФҳшоء ва шуморо ббхли миФрмоиду аллоҳи иъдкм мғФраҳ манеҳу аллоҳи шуморо ваъда омурзиш медиҳад аз худу фузалоу афзӯнӣ дар мол ва дар рӯзӣу аллоҳи восеъи алӣам ( 268 ) аллоҳи фарохи тавон фарохи дори фарох бахшаст доно .

الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ دیو شما را درویشی وعده می‌دهد وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ و شما را ببخل میفرماید وَ اللَّهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ و اللَّه شما را وعده آمرزش میدهد از خود وَ فَضْلًا و افزونی در مال و در روزی وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِیمٌ (۲۶۸) اللَّه فراخ توان فراخ دار فراخ بخش است دانا.

Иؤтии алҳкмаҳи ман ишоء дониш медиҳад ӯро ки худ хоҳад ва ман иؤти алҳкмаҳ ва ҳар ки ӯро дониш доданд Фқди أўтии хирои ксиро ӯро хайрӣ фаровон доданд , ва мо изкри إлои أўлўои алأлбоб ( 269 ) ва дар наёбад ва панд нагирад магари худовандони хирад .

یُؤْتِی الْحِکْمَةَ مَنْ یَشاءُ دانش میدهد او را که خود خواهد وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ و هر که او را دانش دادند فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثِیراً او را خیری فراوان دادند، وَ ما یَذَّکَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ (۲۶۹) و در نیابد و پند نگیرد مگر خداوندان خرد.

Ва мо أнФқтми ман нафақа ва ҳар чаҳ диҳед аз нафақаи أўи нзртми ман назр ё пазиред аз назрии Фإни аллоҳи иълмаҳ аллоҳ медонад он ва мо ллзолмини ман أнсор ( 370 )у бедодгаронро ёрӣ даҳ нест .

وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ و هر چه دهید از نفقه أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ یا پذیرید از نذری فَإِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُهُ اللَّه میداند آن وَ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنْصارٍ (۳۷۰) و بیدادگران را یاری ده نیست.

إни тбдўои алсдқот агар садақа ошкоро диҳед Фнъмои ҳай некаст ону إни тхФўҳоу тؤтўҳои алФқроء ва агар пинҳон доред он садақа ки диҳед бдрўишони Фҳўи хайри лаками он шуморо баасту икФри ънкми ман сиӣоткму гуноҳи шумо аз шумо бистарему аллоҳи бмои тъмлўни хабир ( 271 )у аллоҳи бончаҳ шумо мекунед доност ва аз он огаҳ .

إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ اگر صدقه آشکارا دهید فَنِعِمَّا هِیَ نیک است آن وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ و اگر پنهان دارید آن صدقه که دهید بدرویشان فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ آن شما را به است وَ یُکَفِّرُ عَنْکُمْ مِنْ سَیِّئاتِکُمْ و گناه شما از شما بستریم وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ (۲۷۱) و اللَّه بآنچه شما میکنید داناست و از آن آگه.