Қавлаи таъолӣ : лӣси алейк ҳдоҳм бар ту нест роҳи намӯдани эшону локини аллоҳи иҳдии ман ишоءи локини худои роҳи намояд ӯро ки хоҳад ва мо тнФқўои ман хайр ва ҳар чаҳ нФқт кунед аз моли ФлأнФскми он худро мекунед ва мо тнФқўни إлои абтғоءи ваҷҳи аллоҳ ва нФқт макунед магар хостани ваҷҳи худоиро ва мо тнФқўои ман хайри иўФи إликм ва ҳар чаҳ нФқт кунед аз мол , подоши он бтмомӣ бшмо расонанду أнтми лои тзлмўн ( 272 ) ва аз он чизеи костау боз гирифта намонад аз шумо .

قوله تعالی: لَیْسَ عَلَیْکَ هُداهُمْ بر تو نیست راه نمودن ایشان وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ لکن خدای راه نماید او را که خواهد وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ و هر چه نفقت کنید از مال فَلِأَنْفُسِکُمْ آن خود را میکنید وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ و نفقت مکنید مگر خواستن وجه خدای را وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ و هر چه نفقت کنید از مال، پاداش آن بتمامی بشما رسانند وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ (۲۷۲) و از آن چیزی کاسته و باز گرفته نماند از شما.

ЛлФқроءи дрўишонрости он сидқоту зкоаҳи аллазӣнаи أҳсрўои фии сиблати аллоҳи он даравишон ки аз хону мону фарзандони худ боздошта мондаанд дар сиблати худо , лои исттиъўни зрбои фӣ алأрз наметавонанд бозаргонироу рӯзӣ ҷустанро дар замин рафтани иҳсбҳми алҷоҳли أғнёء касе ки эшонро нашносад пиндорад ки эшон бе нёзоннди ман алтъФФ аз онки ниёз пайдо накунанд ва аз мардумон чизе нахоҳанд тарофаами бсимоҳм ки дрнгрӣ боишон бишносӣ эшонро бинишону осои эшон , лои исӣлўни анноси إлҳоФо аз мардумон чизе нахоҳанд болҳоҳ ва мо тнФқўои ман хайру ончӣ нФқт кунед аз моли Фإни аллоҳ ба алӣам ( 273 ) худоӣ бон доност .

لِلْفُقَراءِ درویشانراست آن صدقات و زکاة الَّذِینَ أُحْصِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ آن درویشان که از خان و مان و فرزندان خود بازداشته مانده‌اند در سبیل خدا، لا یَسْتَطِیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ نمی‌توانند بازرگانی را و روزی جستن را در زمین رفتن یَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِیاءَ کسی که ایشان را نشناسد پندارد که ایشان بی‌نیازانند مِنَ التَّعَفُّفِ از آنک نیاز پیدا نکنند و از مردمان چیزی نخواهند تَعْرِفُهُمْ بِسِیماهُمْ که درنگری بایشان بشناسی ایشان را بنشان و آسای ایشان، لا یَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً از مردمان چیزی نخواهند بالحاح وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ و آنچه نفقت کنید از مال فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ (۲۷۳) خدای بآن داناست.

Аллазӣнаи инФқўни أмўолҳми эшон ки нФқт мекунанд молҳои хеши боллилу алнҳори бшбу бурузи сароу ълониаҳи пинҳону ошкорои фалаам أҷрҳм ъанд рбҳми аишонрости музди эшон бнздики худованди эшону лои хавфи алайҳиму лои ҳам иҳзнўн ( 274 ) ва бим нест бар эшон фардо , ва на андўҳгн бошанд .

الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ ایشان که نفقت میکنند مالهای خویش بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ بشب و بروز سِرًّا وَ عَلانِیَةً پنهان و آشکارا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ایشانراست مزد ایشان بنزدیک خداوند ایشان وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (۲۷۴) و بیم نیست بر ایشان فردا، و نه اندوهگن باشند.

Аллазӣнаи иأклўни алрбои эшон ки рбўои михўрнди ло иқўмўн нахезанд аз гӯри хеши إлои комаи иқўми алзии итхбтаҳи алшитони магар чунонк он каси хезад ки дев занад ӯро бадасту пои худ ман алмс аз девонагии злки бأнҳми қолўои эшонро он бонст ки гуфтанд إнмои албиъ мисли алрбои ситад ва дод ҳамчун рбўоасту أҳли аллоҳи албиъ ва на чунонаст ки гуфтанд ки аллоҳи байъ ҳалол карду ҳарами алрбоу рбўо ҳаром кард Фмни ҷоءаҳи мавъизаи ман раба ҳар ки буи ояд пандӣ аз худованди ваии Фонтҳӣ ва аз он кард бад ки мекунад боз шавад фалаи мо салафи верости ончии гузашту рбўо ки хӯрду أмраҳи إлии аллоҳу кори вай бо худост ва ман од ва ҳар ки боз гардад бони Фأўлӣки أсҳоби алнори эшон отшённди ҳам фӣҳо холдўн ( 275 ) эшон дар он ҷовидони имҳқи аллоҳи алрбо нопидо мекунад аллоҳи молро брбўоу ирбии алсдқот ва меафзоед молро бсдқоту аллоҳи лои иҳби кули куффори أсим ( 276 )у аллоҳ дӯст надорад ҳар носипосии бузаи кор .

الَّذِینَ یَأْکُلُونَ الرِّبا ایشان که ربوا میخورند لا یَقُومُونَ نخیزند از گور خویش إِلَّا کَما یَقُومُ الَّذِی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مگر چنانک آن کس خیزد که دیو زند او را بدست و پای خود مِنَ الْمَسِّ از دیوانگی ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا ایشان را آن بآنست که گفتند إِنَّمَا الْبَیْعُ مِثْلُ الرِّبا ستد و داد همچون ربوا است وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیْعَ و نه چنانست که گفتند که اللَّه بیع حلال کرد وَ حَرَّمَ الرِّبا و ربوا حرام کرد فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ هر که بوی آید پندی از خداوند وی فَانْتَهی‌ و از آن کرد بد که میکند باز شود فَلَهُ ما سَلَفَ ویراست آنچه گذشت و ربوا که خورد وَ أَمْرُهُ إِلَی اللَّهِ و کار وی با خداست وَ مَنْ عادَ و هر که باز گردد بآن فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ ایشان آتشیانند هُمْ فِیها خالِدُونَ (۲۷۵) ایشان در آن جاویدان‌ یَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا ناپیدا میکند اللَّه مال را بربوا وَ یُرْبِی الصَّدَقاتِ و می‌افزاید مال را بصدقات وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثِیمٍ (۲۷۶) و اللَّه دوست ندارد هر ناسپاسی بزه کار.

إни аллазӣнаи омнўои эшон ки бгрўиднду ъмлўои алсолҳот ва корҳои нек карданду أқомўои алслоаҳ ва бпоӣ доштанд намозро бҳнгоми хешу отўои алзкоаҳ ва бидоданд зкоаҳ аз моли хеши ?лаам أҷрҳм ъанд рбҳми аишонрости музди эшон бнздики худованди эшону лои хавфи алайҳиму лои ҳам иҳзнўн ( 277 )у фардо бар эшон бим на ва на андўҳгн бошанд .

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا ایشان که بگرویدند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و کارهای نیک کردند وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و بپای داشتند نماز را بهنگام خویش وَ آتَوُا الزَّکاةَ و بدادند زکاة از مال خویش لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ایشانراست مزد ایشان بنزدیک خداوند ایشان وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (۲۷۷) و فردا بر ایشان بیم نه و نه اندوهگن باشند.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднди атқўои аллоҳ ба парҳезед аз хашму азоби худоӣу зрўои мо бқии ман алрбо ва бигзоред ончӣ монад дар дасти шумо аз рбўои إни кантами муъминин ( 278 ) агар грўидгонид .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند اتَّقُوا اللَّهَ به پرهیزید از خشم و عذاب خدای وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا و بگذارید آنچه ماند در دست شما از ربوا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۲۷۸) اگر گرویدگانید.

Фإни лами тФълўо ар бас накунеду боз на истед Фأзнўои бҳрби ман аллоҳу расӯла огоҳ бошед баҷангӣ аз худоӣу расӯлу إни таббатам ва агар тавба кунед фалаками рؤси أмўолкми шумо рости срмоиҳои шумо лои тзлмўн на шумо коҳеду лои тзлмўн ( 279 ) ва на аз шумо коҳанд .

فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا ار بس نکنید و باز نه ایستید فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ آگاه باشید بجنگی از خدای و رسول وَ إِنْ تُبْتُمْ و اگر توبه کنید فَلَکُمْ رُؤُسُ أَمْوالِکُمْ شما راست سرمایهای شما لا تَظْلِمُونَ نه شما کاهید وَ لا تُظْلَمُونَ (۲۷۹) و نه از شما کاهند.

Ва إни кони зўи ъусра ва агар ?уфаами дорӣ буд ё нотавонӣу джўори ҳолеу танги дастии Фнзраҳи إлии майсараи диранг бояд дод вайро , то тавонад ки осон боз диҳад ?уфаам ,у أни тсдқўо ва агар ончӣ бар он нотавон доред буи бахшед , хайри лаками худ ба буд шуморо إни кантами тълмўн ( 280 ) агар донед

وَ إِنْ کانَ ذُو عُسْرَةٍ و اگر افام داری بود یا ناتوانی و دژوار حالی و تنگ دستی فَنَظِرَةٌ إِلی‌ مَیْسَرَةٍ درنگ باید داد وی را، تا تواند که آسان باز دهد افام، وَ أَنْ تَصَدَّقُوا و اگر آنچه بر آن ناتوان دارید بوی بخشید، خَیْرٌ لَکُمْ خود به بود شما را إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (۲۸۰) اگر دانید