Қавлаи таъолӣ :у атқўои иўмои трҷъўни фӣаи إлии аллоҳи алоиаҳ . . .
قوله تعالی: وَ اتَّقُوا یَوْماً تُرْجَعُونَ فِیهِ إِلَی اللَّهِ الآیة...
Оҳ аз он рӯзӣ ки бинии халқро ҳайрон шуда
آه از آن روزی که بینی خلق را حیران شده
Ҷонҳо бар лаби расидаи дидҳо гирён шуда
جانها بر لب رسیده دیدها گریان شده
Рӯзӣ ва чаҳ рӯзӣ , корӣ ва чаҳ корӣ , рӯзи бозорӣ ва чаҳ рӯзи бозорӣ , доварӣгоҳи дунёи басии дидае , бош то бдоўригоаҳи қиёмати рисӣ , даргоҳи подшоҳони басии дида Эй бош то даргоҳи иззати зўи алҷлоли бинӣ , девони мазолими салотини басии дида Эй бош то девони мазолими қиёмати бинӣ , саропарда ҳайбат зада , бисоти ҷалоли густардаи айвони кбрёء бар кашида , мизони адл дар овехта , сироти ростӣ боз кашида , Фродиси ҷамоли ороста , дӯзахи ҳайбат бар ошуфта . Раб Алъоламин гуфт битарсед аз чунин рӯз ки ҷаҳонёнро ҳама аз даври одам то мунтаҳии олам аз хоки беруни оранд ва бмҳшр ронанд , фаслу қазороу савобу уқобро . Ҳамонаст ки ҷой дигар гуфт ързўои алии рбки сафо ,у Мустафо ъ гуфт « иързи анноси явми алқимаҳи слоси арзоти Фомои арзатони Фҷдолу мъозир , ва аммо алързаҳи алсолсаҳи Фънди злки ттоири алсҳФи фии алоидӣ , Фохзи биминаҳу охзи бшмолаҳ »
روزی و چه روزی، کاری و چه کاری، روز بازاری و چه روز بازاری، داوریگاه دنیا بسی دیدهای، باش تا بداوریگاه قیامت رسی، درگاه پادشاهان بسی دیدهای باش تا درگاه عزت ذو الجلال بینی، دیوان مظالم سلاطین بسی دیدهای باش تا دیوان مظالم قیامت بینی، سراپرده هیبت زده، بساط جلال گسترده ایوان کبریاء بر کشیده، میزان عدل در آویخته، صراط راستی باز کشیده، فرادیس جمال آراسته، دوزخ هیبت بر آشفته. رب العالمین گفت بترسید از چنین روز که جهانیان را همه از دور آدم تا منتهی عالم از خاک بیرون آرند و بمحشر رانند، فصل و قضا را و ثواب و عقاب را. همانست که جای دیگر گفت عُرِضُوا عَلی رَبِّکَ صَفًّا، و مصطفی ع گفت «یعرض الناس یوم القیمة ثلاث عرضات فاما عرضتان فجدال و معاذیر، و اما العرضة الثالثة فعند ذلک تطایر الصحف فی الایدی، فآخذ بیمینه و آخذ بشماله»
Якеро бинӣ аз хок бар омада ва чун хокистар аз миёни оташ , яке чун дар шоҳвор аз миёни садаф . Бузургон дайн гуфтаанд ки фардои ин рӯйҳо ҳамаи ранг дилҳо гирад , ҳар крои имрӯзи дил сиёҳаст , фардо рӯй ваии сиёҳ буд ва ман кони фии ҳзаҳи أъмӣ , Фҳўи фии алохраҳи أъмӣ
یکی را بینی از خاک بر آمده و چون خاکستر از میان آتش، یکی چون در شاهوار از میان صدف. بزرگان دین گفتهاند که فردا این رویها همه رنگ دلها گیرد، هر کرا امروز دل سیاه است، فردا روی وی سیاه بود وَ مَنْ کانَ فِی هذِهِ أَعْمی، فَهُوَ فِی الْآخِرَةِ أَعْمی
Ва ҳар крои имрӯзи дил равшанасту бнўри маърифати ороста , фардои он равшаноӣ бар зоҳир уфтаду ранги рӯйиши офтоби вор дар арса кубро битобад , ҷамол рӯй балол дар он олами чунон тобад ки ҷамол рӯй Юсуфи дарин олам , чаҳ зиён агар зоҳири сиёҳ май намояд , дилӣ ҳаст чун шамъи рахшону хуршеди тобон , чаҳ бошад агар кӣсаи тиҳӣ буду ватани хароб , сиррӣ дорад ободон ,у аллоҳи буии нигарон . Периро пурседанд ки фардои даравишони бмҳшр чигуна шаванд ? гуфт пешравон бошанд . Мондагон лашкар набинӣ ки чун корвон рӯй Фопс кунад ҳар чаҳ хари ланг буд ҳама дар пеш уфтад .
و هر کرا امروز دل روشن است و بنور معرفت آراسته، فردا آن روشنایی بر ظاهر افتد و رنگ رویش آفتاب وار در عرصه کبری بتابد، جمال روی بلال در آن عالم چنان تابد که جمال روی یوسف درین عالم، چه زیان اگر ظاهر سیاه مینماید، دلی هست چون شمع رخشان و خورشید تابان، چه باشد اگر کیسه تهی بود و وطن خراب، سری دارد آبادان، و اللَّه بوی نگران. پیری را پرسیدند که فردا درویشان بمحشر چگونه شوند؟ گفت پیشروان باشند. ماندگان لشکر نبینی که چون کاروان روی فاپس کند هر چه خر لنگ بود همه در پیش افتد.
ё أиҳои аллазӣнаи омнўои إзои тдоинтми бад-ӣни إлии أҷли мсмии Фоктбўаҳ агар дар муомилот дарӣ бибаст яке бар кушод , агар дар рбўои фурӯи баст чаҳ зиён ки дар силам бар кушод . Чунинаст суннати худованди ъзу ҷл , агар роҳӣ бар бандади сад майдон дар пеш наад , агар аз як луқма боз занад сад нўолаҳ дар печид .
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا تَدایَنْتُمْ بِدَیْنٍ إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی فَاکْتُبُوهُ اگر در معاملات دری ببست یکی بر گشاد، اگر در ربوا فرو بست چه زیان که در سلم بر گشاد. چنین است سنت خداوند عز و جل، اگر راهی بر بندد صد میدان در پیش نهد، اگر از یک لقمه باز زند صد نواله در پیچید.
Гар дар мастӣ ҳамоилат бишикастам
گر در مستی حمایلت بشکستم
Сад гӯии заррини бадал хуррам бифиристам
صد گوی زرین بدل خرم بفرستم
Некбахт ӯст ки кори худ бо худоӣ гузорад , ва аз ҳавлу қӯти хеш берун ояд то кор вай бисозад , чунонк бояд бандаи худро нишоед ва бакор наёяд , чунонк худои вайро шояд ва бакор ояд , набинӣ ки бардошти хусуматроу салоҳи маоши бандагонро кайфияти муомилоти эшонро дар омухт ,у роҳи эҳтиёту астзҳор боишон намӯд ,у дабиронроу гувоҳони адлро бар исбот ҳуқуқ багумошт , то хусумат аз миёни бандагон мунқатиъ шаваду бародарвор бо якдигар зиндагонӣ кунанд . Ин бишоратӣ азимасту ишорати бонки фардо дар қиёмат раҳмат кунад бар бандагон ва ҳамин карами намояд ,у хусумат аз миён эшон бардорад . Ва злки Фимо
نیکبخت اوست که کار خود با خدای گذارد، و از حول و قوت خویش بیرون آید تا کار وی بسازد، چنانک باید بنده خود را نشاید و بکار نیاید، چنانک خدای وی را شاید و بکار آید، نبینی که برداشت خصومت را و صلاح معاش بندگان را کیفیت معاملات ایشان را در آموخت، و راه احتیاط و استظهار بایشان نمود، و دبیران را و گواهان عدل را بر اثبات حقوق بگماشت، تا خصومت از میان بندگان منقطع شود و برادروار با یکدیگر زندگانی کنند. این بشارتی عظیم است و اشارت بآنک فردا در قیامت رحمت کند بر بندگان و همین کرم نماید، و خصومت از میان ایشان بردارد. و ذلک فیما
Рӯй ан алнабӣ слии аллоҳи алайҳу ?алау силами ҳикояи ани аллоҳи ъзу ҷл « тўоҳбўои Фимои бинкми Фқди вҳбти мнкми молии алайкум » .
روی عن النبی صلّی اللَّه علیه و آله و سلم حکایة عن اللَّه عز و جل «تواهبوا فیما بینکم فقد وهبت منکم مالی علیکم».