Қавлаи таъолӣ : ллаҳи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрзи худои рост ҳар чаҳ дар осмонҳост ва ҳар чаҳ дар замину إни тбдўои мо фии أнФскм ва агар пайдо кунед ончӣ дар дилҳо дореду бози нмоӣиди бикрдор , أўи тхФўаҳ ё ниҳон доред дар дил ва пайдо накунед бикради иҳосбкм ба аллоҳ шумор кунад аллоҳ бо шумо бони ФиғФри лмни ишоء то биёмурзад анро ки хоҳаду иъзби ман ишоء ва азоб кунад онро ки хоҳаду аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 284 )у худоӣ бар ҳама чиз тавоност .

قوله تعالی: لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ خدای راست هر چه در آسمانهاست و هر چه در زمین وَ إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ و اگر پیدا کنید آنچه در دلها دارید و باز نمائید بکردار، أَوْ تُخْفُوهُ یا نهان دارید در دل و پیدا نکنید بکرد یُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ شمار کند اللَّه با شما بآن فَیَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ تا بیامرزد ان را که خواهد وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ و عذاب کند آن را که خواهد وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۲۸۴) و خدای بر همه چیز تواناست.

Омн алрасул устувор гирифт ва гаравид пайғомбари бмои أнзли إлиаҳи бончаҳ фурӯ фиристоданд буии ман раба аз худованди вайу алмؤмнўну гиравидагони ҳамаи кули омни биллоҳ ҳар яке бгрўиди бхдоӣу млоӣктаҳу Фриштгони вайу кутуба ва номҳои вайу русулау фиристодагони вай ло нафарқ байни أҳди ман русула ҷудо накунем миёни яке аз пайғомбарони вайу миёни дигарону қолўо ва гуфт расӯлу муъминони ҳамаи смъно ва أтъно бишунидему фармонбардори омадеми ғФронки рбнои омурзиши ту хоҳем аз ту худованди моу إлики алмсир ( 285 )у бозгашт бо тўоаст .

آمَنَ الرَّسُولُ استوار گرفت و گروید پیغامبر بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ بآنچه فرو فرستادند بوی مِنْ رَبِّهِ از خداوند وی وَ الْمُؤْمِنُونَ و گرویدگان همه کُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ هر یکی بگروید بخدای وَ مَلائِکَتِهِ و فریشتگان وی وَ کُتُبِهِ و نامهای وی وَ رُسُلِهِ و فرستادگان وی لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ جدا نکنیم میان یکی از پیغامبران وی و میان دیگران وَ قالُوا و گفت رسول و مؤمنان همه سَمِعْنا وَ أَطَعْنا بشنیدیم و فرمانبردار آمدیم غُفْرانَکَ رَبَّنا آمرزش تو خواهیم از تو خداوند ما وَ إِلَیْکَ الْمَصِیرُ (۲۸۵) و بازگشت با توا است.

Лои иклФ аллоҳ наФасо إлои вусъҳо бар наниҳад худоӣ бар ҳеҷ тани магари тавон он лҳои мо касбат ҳар тани рости ончӣ бикрдор кунад аз некӣу алайҳои мо актсбт ва бар ҳар танаст аз бадӣ ончӣ кунад рбно расӯл гуфту муъминони худованди мо лои тؤохзнои мгири моро إн насино агар фаромӯш кунем أўи أхтأно ё беқасд хатое кунем рбнои худованди моу лои таҳаммули ълинои إсро бар мо манеҳ гронборӣ дар фармон ва дар паймони комаи ҳмлтаҳи алии аллазӣнаи ман қблнои чунончӣ баришон наҳодӣ ки пеш аз мо буданд рбнои худованди моу лои тҳмлно бар мо манеҳ мо лои тоқаи лно ба чизе ки тоўстн нест моро ва аз ону аъФи ъноу фарохи фарои гузор аз моу ағФри лно ва биёмурз мороу арҳмно ва бибахшоӣ бар мо أнти мавлонои ту худои мое ёру меҳрбонии Фонсрнои алии алқўми алкоФрин ( 286 ) ёрии даҳ моро бар гуруҳи кофарон .

لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها بر ننهد خدای بر هیچ تن مگر توان آن لَها ما کَسَبَتْ هر تن راست آنچه بکردار کند از نیکی وَ عَلَیْها مَا اکْتَسَبَتْ و بر هر تن است از بدی آنچه کند رَبَّنا رسول گفت و مؤمنان خداوند ما لا تُؤاخِذْنا مگیر ما را إِنْ نَسِینا اگر فراموش کنیم أَوْ أَخْطَأْنا یا بی قصد خطایی کنیم رَبَّنا خداوند ما وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إِصْراً بر ما منه گرانباری در فرمان و در پیمان کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنا چنانچه بریشان نهادی که پیش از ما بودند رَبَّنا خداوند ما وَ لا تُحَمِّلْنا بر ما منه ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ چیزی که تاوستن نیست ما را و از آن وَ اعْفُ عَنَّا و فراخ فرا گذار از ما وَ اغْفِرْ لَنا و بیامرز ما را وَ ارْحَمْنا و ببخشای بر ما أَنْتَ مَوْلانا تو خدای مایی یار و مهربانی فَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ (۲۸۶) یاری ده ما را بر گروه کافران.