Қавлаи таъолии إни аллазӣнаи омнўои эшон ки бгрўиднду фиристодаро устувор гирифтанду аллазӣнаи ҳодўо ва эшон ки аз роҳи бгштнд ва ҷуҳуд шуданду алнсорӣу тарсоён ки дар исо ғулув карданду алсобӣин ва эшон ки збўр дар даст доранду миёни ду дайн сдигр гузинанд , ман омни биллоҳ ҳар ки аз ҳамагони бхдои бгрўиду алиўми алохру бурузи растохезу амали солҳоу кор нек кард , фалаами أҷрҳми аишонрости музд эшон ъанд рбҳми бнздики худованди эшону лои хавфи алайҳим ва нест баришон бимии фардоу лои ҳам иҳзнўн ва на ҳаргиз андўҳгн бошанд
قوله تعالی إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا ایشان که بگرویدند و فرستاده را استوار گرفتند وَ الَّذِینَ هادُوا و ایشان که از راه بگشتند و جهود شدند وَ النَّصاری و ترسایان که در عیسی غلوّ کردند وَ الصَّابِئِینَ و ایشان که زبور در دست دارند و میان دو دین سدیگر گزینند، مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ هر که از همگان بخدای بگروید وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ و بروز رستاخیز وَ عَمِلَ صالِحاً و کار نیک کرد، فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ ایشانراست مزد ایشان عِنْدَ رَبِّهِمْ بنزدیک خداوند ایشان وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ و نیست بریشان بیمی فردا وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ و نه هرگز اندوهگن باشند
Ва إзи أхзнои мисоқкм ва чун паймон ситадем аз шумоу аҳди гирифтем бар шумоу рФънои Фўқкми алтўр ва фармудем то кӯҳи тавр бар сари шумо боз доштанд , хзўои мо отинокми бқўаҳ ва шуморо гуфтанд боўоз аз боло гиред ин китоб ки шуморо додеми бқўти яқину тасдиқу ҷаду азкрўои мо фӣа ва ёд доред ончӣ дар он шуморо васият карданд ва фармуданд лълкми ттқўн то магар аз азобу хашми худои прҳизидаҳи оӣид .
وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ و چون پیمان ستدیم از شما و عهد گرفتیم بر شما وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ و فرمودیم تا کوه طور بر سر شما باز داشتند، خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ و شما را گفتند بآواز از بالا گیرید این کتاب که شما را دادیم بقوت یقین و تصدیق و جدّ وَ اذْکُرُوا ما فِیهِ و یاد دارید آنچه در آن شما را وصیت کردند و فرمودند لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ تا مگر از عذاب و خشم خدا پرهیزیده آئید.
Сами тавлиятами ман баъди злки пас аз фармон баргаштед , Флўи лои фазли аллоҳи алайкуму раҳмата агар на фазли худо будӣ бар шумоу меҳрбонӣ ӯ шуморо лукнатами ман алхосрин аз зиёнкорон ва навмедон будед шумо .
ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ پس از فرمان برگشتید، فَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ اگر نه فضل خدا بودی بر شما و مهربانی او شما را لَکُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرِینَ از زیانکاران و نومیدان بودید شما.