Қавлаи таъолӣ :у إз қтлтм наФасо ва шумо онед ки якеро бикуштед , Фодорأтми фӣҳо ва дар он куштаи пайкор дар гирифтед ,у аллоҳи махраҷу аллоҳи берун орандаасту ошкорокунанда мо кантами тктмўни ончии шумо пинҳон медоред ки кушанда вай кист .

قوله تعالی: وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً و شما آنید که یکی را بکشتید، فَادَّارَأْتُمْ فِیها و در آن کشته پیکار در گرفتید، وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ و اللَّه بیرون آرنده است و آشکارا کننده ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ آنچه شما پنهان میدارید که کشنده وی کیست.

Фқлнои азрбўаҳ

فَقُلْنا اضْرِبُوهُ‌

Гуфтем бизанед ин куштаро ббъзҳои бчизӣ аз гӯшти он гов , кзлки чунин ки дидед иҳии аллоҳи аламутии мурдагонро зинда кунад ,у ирикми оёта ва май намояди шуморо нишонҳои тавоноӣу неки худои хеши лълкми тъқлўн то дар ёбед шумо .

گفتیم بزنید این کشته را بِبَعْضِها بچیزی از گوشت آن گاو، کَذلِکَ‌ چنین که دیدید یُحْیِ اللَّهُ الْمَوْتی‌ مردگان را زنده کند، وَ یُرِیکُمْ آیاتِهِ‌ و می‌نماید شما را نشانهای توانایی و نیک خدایی خویش لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ‌ تا در یابید شما.

Сами қсти қлўбкми пас сахти гашти дилҳои шумо , ман баъди злки пас он нишонҳои меҳрбонӣу неки худоӣ ки аз ман дидед , Фҳии колҳҷораҳ то гӯйӣ ки он дилҳо аз сахтӣ чун сангаст أўи أшди қсўаҳи бал ки сахттар аз сангу إни ман алҳҷораҳ ва аз сангҳо сангаст лмо итФҷр манеҳ алأнҳор ки аз он ҷӯйҳо меравад ,у إни минҳои лмои ишққ аз он сангаст ки май шикофад , Фихрҷ манеҳ алмоءу об аз он берун меояд ,у إни минҳои лмои иҳбти ман хшиаҳи аллоҳ ва аз он ҳаст ки аз боло бҳомўн меуфтад аз тарси худованд , ва мо аллоҳи бғоФли ъмои тъмлўну худо аз кард шумо ноогоҳ нест .

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ پس سخت گشت دلهای شما، مِنْ بَعْدِ ذلِکَ پس آن نشانهای مهربانی و نیک خدایی که از من دیدید، فَهِیَ کَالْحِجارَةِ تا گویی که آن دلها از سختی چون سنگ است أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً بل که سخت‌تر از سنگ وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ و از سنگها سنگ است لَما یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ که از آن جویها میرود، وَ إِنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ از آن سنگ است که می‌شکافد، فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ و آب از آن بیرون میآید، وَ إِنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ و از آن هست که از بالا بهامون می‌افتد از ترس خداوند، وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ و خدا از کرد شما ناآگاه نیست.

أи Фттмъўн май пиўсид ва тамаъ медоред , أни иؤмнўои лакам ки шуморо устувор гиранду қади кон Фриқ манеҳаму гуруҳе азишон буданд исмъўни каломи аллоҳ ки сухани худои ъз ва ҷл мешуниданд сами иҳрФўнаҳи пас он май бгрдониднд , ман баъди мо ъқлўаҳи пас аз онк дониста буданду шинохта ва ҳам иълмўн ва эшон мидонстнд ки бончаҳи мигўинди дурӯғ занонанду гуноҳкор .

أَ فَتَطْمَعُونَ می‌پیوسید و طمع میدارید، أَنْ یُؤْمِنُوا لَکُمْ که شما را استوار گیرند وَ قَدْ کانَ فَرِیقٌ مِنْهُمْ و گروهی ازیشان بودند یَسْمَعُونَ کَلامَ اللَّهِ که سخن خدای عز و جل می‌شنیدند ثُمَّ یُحَرِّفُونَهُ پس آن می‌بگردانیدند، مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ پس از آنک دانسته بودند و شناخته وَ هُمْ یَعْلَمُونَ و ایشان میدانستند که بآنچه میگویند دروغ زنان‌اند و گناهکار.

Ва إзои лқўои аллазӣнаи омнўо ва чун гиравидагонро бенанди қолўо омно гӯйанд мо гаравидем ва устувор доштем ,у إзои халои бъзҳми إлии баъз ва он гуҳ ки бо якдигар уфтанд бе шумо ва холӣ уфтанд аз шумо , қолўои якдигарро гӯйанд أи тҳдсўнҳми эшонро месухан мегуед ( аз тӯрӣа ) ва меогоҳ кунед бмои фатҳи аллоҳи алайкум аз ончии аллоҳи кушод бар шумо лиҳоҷўкм . Ба то фардо бар шумо ҳуҷҷати оранд бон ъанд рбкми наздики худованди шумо , أи Флои тъқлўн медар наёбед ?

وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا و چون گرویدگان را بینند قالُوا آمَنَّا گویند ما گرویدیم و استوار داشتیم، وَ إِذا خَلا بَعْضُهُمْ إِلی‌ بَعْضٍ و آن گه که با یکدیگر افتند بی شما و خالی افتند از شما، قالُوا یکدیگر را گویند أَ تُحَدِّثُونَهُمْ ایشان را می سخن می‌گویید (از توریة) و می‌آگاه کنید بِما فَتَحَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ از آنچه اللَّه گشاد بر شما لِیُحَاجُّوکُمْ. بِهِ تا فردا بر شما حجت آرند بآن عِنْدَ رَبِّکُمْ نزدیک خداوند شما، أَ فَلا تَعْقِلُونَ می در نیابید؟