Қавлаи таъолӣ :у лмои ҷоءҳми китоб ва чун боишон омад нома ман ъанд аллоҳ аз наздики худованди Мусаддиқи устувори гиру гувоҳи лмои мъҳми тӯрӣаро ки бо эшонасту конўои ман қабл ва эшон ҷуҳудон аз пеши мо истФтҳўн менусрат хостанд брсўли худои алии аллазӣнаи кФрўо бар душманони хеш ки кофарон буданд Флмои ҷоءҳми мо ърФўо чун боишон омад ончӣ шинохтанд кФрўо ба буи кофар шуданд Флънаҳи аллоҳи алии алкоФрини пас акнӯн лаънати худо бар кофарон .

قوله تعالی: وَ لَمَّا جاءَهُمْ کِتابٌ و چون بایشان آمد نامه مِنْ عِنْدِ اللَّهِ از نزدیک خداوند مُصَدِّقٌ استوار گیر و گواه لِما مَعَهُمْ توریة را که با ایشانست وَ کانُوا مِنْ قَبْلُ و ایشان جهودان از پیش ما یَسْتَفْتِحُونَ می نصرت خواستند برسول خدا عَلَی الَّذِینَ کَفَرُوا بر دشمنان خویش که کافران بودند فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا چون بایشان آمد آنچه شناختند کَفَرُوا بِهِ بوی کافر شدند فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی الْکافِرِینَ پس اکنون لعنت خدا بر کافران.

Бӣсмои аштрўо ба أнФсҳми ббди чизеи хештани бФрўхтнди أни икФрўо ки кофар мешаванд бмои أнзли аллоҳи бончаҳи фурӯи фиристодаи аллоҳ , бғёи ҳасадро أни инзли аллоҳи ман фазла мефурӯ фиристад аз фазли хеши алии ман ишоءи ман ибода бар он ки хоҳад аз рҳигони хеши Фбоؤи бғзби хештанро бахшам худоӣ овараданду бахшами ваии бози гаштанди алии ғазаби хашмӣ бар хашмӣу ллкоФрини азоби маину коФронрости азобии хоркунанда .

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ ببد چیزی خویشتن بفروختند أَنْ یَکْفُرُوا که کافر میشوند بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بآنچه فرو فرستاده اللَّه، بَغْیاً حسد را أَنْ یُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ می فرو فرستد از فضل خویش عَلی‌ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ بر آن که خواهد از رهیگان خویش فَباؤُ بِغَضَبٍ خویشتن را بخشم خدای آوردند و بخشم وی باز گشتند عَلی‌ غَضَبٍ خشمی بر خشمی وَ لِلْکافِرِینَ عَذابٌ مُهِینٌ و کافرانراست عذابی خوار کننده.

Ва إзои қили ?лаам ва чун эшонро гӯйанд . Омнўои бгрўиди бмои أнзли аллоҳи бончаҳи аллоҳ фурӯ фиристод қолўо бҷўоб гуфтанд нؤмни бмои أнзли ълино имон бидон орем ки бар мо фиристоданд ,у икФрўн ва кофар мешаванд бмои вроءаҳи баҳр чаҳ ҷуз зонасту ҳў алҳақу ончии эшонро ва аз он хонданд ростасту дуруст , мсдқои лмои мъҳми устувори гиру гувоҳи ончӣ бо эшонаст аз тӯрӣаи қул расӯли ман гӯии эшонро Флми тқтлўни أнбёءи аллоҳ чаро пайғомбарони аллоҳро мекашид ? ман қабл аз пеши мо إни кантами муъминин агар бФрстодаҳи ман грўидгонид .

وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ و چون ایشان را گویند. آمِنُوا بگروید بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بآنچه اللَّه فرو فرستاد قالُوا بجواب گفتند نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَیْنا ایمان بدان آریم که بر ما فرستادند، وَ یَکْفُرُونَ و کافر میشوند بِما وَراءَهُ بهر چه‌ جز زان است وَ هُوَ الْحَقُّ و آنچه ایشان را و از آن خواندند راست است و درست، مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ استوار گیر و گواه آنچه با ایشان است از توریة قُلْ رسول من گوی ایشان را فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِیاءَ اللَّهِ چرا پیغامبران اللَّه را می‌کشید؟ مِنْ قَبْلُ از پیش ما إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ اگر بفرستاده من گرویدگانید.

Ва лақади ҷоءкми Мӯсои бдрстӣ ки омад бшмои Мӯсои болбинот бо пайғомҳои равшан ва нишонҳои рост , сами атхзтми алъҷли пас он гуҳи гӯсоларо бхдоиӣ гирифтед ман баъдаи пас ғоиб шудани Мӯсо ва рафтани вай ба тавру أнтми золмўну шмооиди бчнони ситам бар худ ситамкорон .

وَ لَقَدْ جاءَکُمْ مُوسی‌ بدرستی که آمد بشما موسی بِالْبَیِّناتِ با پیغامهای روشن و نشانهای راست، ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ پس آن گه گوساله را بخدایی گرفتید مِنْ بَعْدِهِ پس غایب شدن موسی و رفتن وی به طور وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ و شمااید بچنان ستم بر خود ستمکاران.

Ва إзи أхзнои мисоқкм ва паймон ситадем аз шумоу рФънои Фўқкми алтўру кӯҳи зибр шумо бардоштем , хзўои мо отинокм гуфтем бигирӣд ончии шуморо додеми бқўаҳи бъзми росту тасдиқи дуруст ,у асмъўоу пайғоми ниўшид ва пазиред , қолўо смъно гуфтанд шунидему ъсиноу нофармони шудем ,у أшрбўои фии қлўбҳм ва дар дилҳои эшон доранд алъҷли дӯстии гӯсолаи бкФрҳм аз кофари дилии эшон қул расӯли ман гӯии бӣсмои иأмркм ба إимонкм ба бади чизеи миФрмоиди имони шуморо إни кантами муъминин агар бФрстодаҳи мо грўидгонид .

وَ إِذْ أَخَذْنا مِیثاقَکُمْ و پیمان ستدیم از شما وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ و کوه زبر شما برداشتیم، خُذُوا ما آتَیْناکُمْ گفتیم بگیرید آنچه شما را دادیم بِقُوَّةٍ بعزم راست و تصدیق درست، وَ اسْمَعُوا و پیغام نیوشید و پذیرید، قالُوا سَمِعْنا گفتند شنیدیم وَ عَصَیْنا و نافرمان شدیم، وَ أُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ و در دلهای ایشان دارند الْعِجْلَ دوستی گوساله بِکُفْرِهِمْ از کافر دلی ایشان قُلْ رسول من گوی بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمانُکُمْ به بد چیزی میفرماید ایمان شما را إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ اگر بفرستاده ما گرویدگانید.