Қавлаи таъолӣ :у қолўои атхзи аллоҳ влдо гуфтанд ки аллоҳ фарзандӣ гирифт субҳонаи покӣ ва бе айбии вайро , бали ?лаи мо фии алсмоўот ва алأрз нест фарзанди бал ки раҳеаст ва банда ӯст ҳар чаҳ дар осмонҳоу замин касасту чизи кули ?лаи қонтўни ҳамаи вайро прстгоронд ва ба бандагии мақар .

قوله تعالی: وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً گفتند که اللَّه فرزندی گرفت سُبْحانَهُ پاکی و بی‌عیبی وی را، بَلْ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ نیست فرزند بل که رهی است و بنده اوست هر چه در آسمانها و زمین کس است و چیز کُلٌّ لَهُ قانِتُونَ همه وی را پرستگاراند و به بندگی مقر.

Бадеъи алсмоўоту алأрз нав корасту нави созу нави орандаи осмону заминро аз нест ,у إзои қзии أмро ва чун корӣ хоҳад ки ронад Фإнмои иқўл ?ла кун Фикўни он буд ки гуядаш . Бош томӣ буд .

بَدِیعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ نو کارست و نو ساز و نو آرنده آسمان و زمین را از نیست، وَ إِذا قَضی‌ أَمْراً و چون کاری خواهد که راند فَإِنَّما یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ آن بود که گویدش. باش تامی بود.

Ва қоли аллазӣнаи лои иълмўн ва гуфтанд эшон ки худоиро нмидоннди луи лои иклмнои аллоҳ чаро худо бо мо сухани нмигўиди أўи тأтинои оя ё бар яке аз мо бзбони мо пайғомӣ намеояд ? кзлки қол ҳамчунин гуфтанд аллазӣнаи ман қиблаами эшон ки нодонон пешин буданд , мисли қўлҳми гуфтанӣ ҳамчун гуфт эшон ташобуҳати қлўбҳми дил бадал монаст то гуфт бигуфт монаст . Қади бинои алоёт пайдо кардем нишонҳои хеш ва равшан фиристодем суханони хеши лқўми иўқнўни қавмиро ки бегмононнд .

وَ قالَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ و گفتند ایشان که خدای را نمیدانند لَوْ لا یُکَلِّمُنَا اللَّهُ چرا خدا با ما سخن نمیگوید أَوْ تَأْتِینا آیَةٌ یا بر یکی از ما بزبان ما پیغامی نمی‌آید؟ کَذلِکَ قالَ همچنین گفتند الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ ایشان که نادانان پیشین بودند، مِثْلَ قَوْلِهِمْ گفتنی همچون گفت ایشان تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ دل بدل مانست تا گفت بگفت مانست. قَدْ بَیَّنَّا الْآیاتِ پیدا کردیم نشانهای خویش و روشن فرستادیم سخنان خویش لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ قومی را که بی‌گمانانند.

إнои أрслноки мо туро фиристодем болҳқ бар сазоворӣу баростии бшироу нзирои шодкунандау бими намоянда ,у лои тсӣли ани أсҳоби алҷҳим ва мапурс аз ҳоли дӯзахён аз сахтӣу зорӣу расвоӣ .

إِنَّا أَرْسَلْناکَ ما ترا فرستادیم بِالْحَقِّ بر سزاواری و براستی بَشِیراً وَ نَذِیراً شاد کننده و بیم نماینده، وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِیمِ و مپرس از حال دوزخیان از سختی و زاری و رسوایی.

Ва лни трзии ънки алиҳўд ва хушнӯд нигараданд аз ту ҷуҳудону лои алнсорӣ ва на тарсоён ҳатто татаббуъи млтҳм то он гуҳ ки пас кеши эшон шӯй , қул гӯии إни ҳудои аллоҳи ҳўи алҳдии роҳи нмўнии аллоҳи роҳ нмўнӣ онасту лӣни атбъти أҳўоءҳм ва агар бхўш омад эшон паии барӣ ва бар писанди эшон рӯй баъди алзии ҷоءки ман алълми пас он донишу пайғом ки аз худоӣ омад бтўи мо лак туро нест аз худои пас он ман валеу лои насир на раҳонанда ва на биравӣ ёридиҳанда .

وَ لَنْ تَرْضی‌ عَنْکَ الْیَهُودُ و خشنود نگردند از تو جهودان وَ لَا النَّصاری‌ و نه ترسایان حَتَّی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ تا آن گه که پس کیش ایشان شوی، قُلْ گوی إِنَّ هُدَی اللَّهِ هُوَ الْهُدی‌ راه نمونی اللَّه راه نمونی آنست وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ و اگر بخوش آمد ایشان پی بری و بر پسند ایشان روی بَعْدَ الَّذِی جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ پس آن دانش و پیغام که از خدای آمد بتو ما لَکَ ترا نیست از خدای پس آن مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ نه رهاننده و نه بروی یاری دهنده.

Аллазӣнаи отиноҳми алкитоби эшон ки номаи додеми эшонро итлўнаҳи ҳақи таловата

الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ ایشان که نامه دادیم ایشان را یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ‌

Пай мебаранд бони паии бурдани бсзо , أўлӣки иؤмнўн ба эшонанд ки гиравидаанд баномаи хеш , ва ман икФр ба ҳар ки кофар гардад бони Фأўлӣки ҳам алхосрўн эшонанд ки зиён коронанду навмедон .

پی می‌برند بآن پی بردن بسزا، أُولئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ ایشانند که گرویده‌اند بنامه خویش، وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ هر که کافر گردد بآن فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ ایشانند که زیان کارانند و نومیدان.

ё банӣ إсроӣил эй фарзандони ёқӯби азкрўои неъматӣ ёд кунед ва ёд доред неъмати ман алтии أнъмти алайкуми он некӯи корӣ ва навохт ки ман бар шумо кардаму أнии Фзлткми алии Алъоламин ва шуморо афзӯнӣ додаму беҳтарӣ бар ҷаҳонёни рӯзгори шумо .

یا بَنِی إِسْرائِیلَ ای فرزندان یعقوب اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ یاد کنید و یاد دارید نعمت من الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ آن نیکو کاری و نواخت که من بر شما کردم وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ و شما را افزونی دادم و بهتری بر جهانیان روزگار شما.

Ва атқўои иўмо ва ба парҳезед аз рӯзии лои тҷзии нафаси ани нафаси шиӣо ки басанда набӯд ва ба кор наёяд каси касроу лои иқбли минҳои адл ва аз ваии бози харидӣ на пазиранд ,у лои тнФъҳои шФоъаҳ ва бакор наёяд вайро ки касе ояду вайро хоҳиш гарӣ кунад ,у лои ҳам инсрўн ва на эшонро касе фарёд расад ё ёрӣ диҳад .

وَ اتَّقُوا یَوْماً و به پرهیزید از روزی لا تَجْزِی نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئاً که بسنده نبود و به کار نیاید کس کس را وَ لا یُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ و از وی باز خریدی نه پذیرند، وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ و بکار نیاید وی را که کسی آید و وی را خواهش گری کند، وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ و نه ایشان را کسی فریاد رسد یا یاری دهد.