Қавлаи таъолӣу إзи абтлии إброҳими биомузади иброҳӣмро рабаи худованд ӯ бклмоти бсхнонӣ чанду фурмоне чанд Фأтмҳни онро басари бараду Фрўнгзошт , қол гуфт худои ъзу ҷли إнии ҷоълки ман туро хоҳам кард ллноси мари мардумонро إмомои пешвое дар дайн қол гуфт ва ман зритӣ

قوله تعالی وَ إِذِ ابْتَلی‌ إِبْراهِیمَ بیاموزد ابراهیم را رَبُّهُ خداوند او بِکَلِماتٍ بسخنانی چند و فرمانی چند فَأَتَمَّهُنَّ آن را بسر برد و فرونگذاشت، قالَ گفت خدای عز و جل إِنِّی جاعِلُکَ من ترا خواهم کرد لِلنَّاسِ مر مردمان را إِماماً پیشوایی در دین قالَ گفت وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی‌

Ва аз фарзандони ман ҳам қол гуфт худованди ло инол нарасад аҳдии алзолмини писанди ману некбахтӣ дар дайни ман ба бегонагон .

و از فرزندان من هم قالَ گفت خداوند لا یَنالُ نرسد عَهْدِی الظَّالِمِینَ پسند من و نیکبختی در دین من به بیگانگان.

Ва إзи ҷълнои албит ва кардем ин хонаро масобаи ллноси бози гаштан гоҳе мардумонроу أмноу ҷои амни эшон ,у атхзўо ва аллоҳ фармуд ки гиред ман мақоми إброҳими истодани гоҳи иброҳӣму хонгаҳи ваии мусаллои қиблау намозгоҳу ъҳднои إлии إброҳиму إсмоъил ва фармудем иброҳӣму Исмоилро أни тҳрои байтӣ ки пок дореду бузурги хонаи ман ллтоӣФини тавофкунандагонро гирди он ,у алъокФину ншинндгон дар ону алркъи алсҷўду намозгарони басӯии он .

وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ و کردیم این خانه را مَثابَةً لِلنَّاسِ باز گشتن گاهی مردمان را وَ أَمْناً و جای امن ایشان، وَ اتَّخِذُوا و اللَّه فرمود که گیرید مِنْ مَقامِ إِبْراهِیمَ ایستادن گاه ابراهیم و خانگه وی مُصَلًّی قبله و نمازگاه وَ عَهِدْنا إِلی‌ إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ و فرمودیم ابراهیم و اسماعیل را أَنْ طَهِّرا بَیْتِیَ که پاک دارید و بزرگ خانه من لِلطَّائِفِینَ طواف کنندگان را گرد آن، وَ الْعاکِفِینَ و نشینندگان در آن وَ الرُّکَّعِ السُّجُودِ و نمازگران بسوی آن.