Қавлаи таъолӣ : إзи қоли ?лаи рабаи ёдгир ва ёд кун ё Муҳамади он гуҳ ки аллоҳи иброҳӣмро гуфт « аслм » гардан нау кор бмн сипору хештани фарои ман даҳ қол ҷавоб дод иброҳӣм ва гуфт أслмти гардани ниҳодаму хештан фаро додам ва худро биўкндми лрби Алъоламин худованди ҷаҳонёнро .

قوله تعالی: إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ یادگیر و یاد کن یا محمد آن گه که اللَّه ابراهیم را گفت «اسلم» گردن نه و کار بمن سپار و خویشتن فرا من ده قالَ جواب داد ابراهیم و گفت أَسْلَمْتُ گردن نهادم و خویشتن فرا دادم و خود را بیوکندم لِرَبِّ الْعالَمِینَ خداوند جهانیان را.

Ва васӣ ва андарз кард баҳои бад-ӣни ислому бойени сухан ки аслмт , إброҳими бунияи иброҳӣми писарони худроу ёқӯбу ёқӯб ҳамчунин писарони худро васият кард ё банӣ гуфт эй писарони ман إни аллоҳи астФии лаками аддӣни аллоҳи баргузеди шуморо ин дайни Флои тмўтни мимириди إлоу أнтми мслмўни магари шумо мусулмонони гардани ниҳодагони хештани Фрмонро ӯ кандагон .

وَ وَصَّی و اندرز کرد بِها بدین اسلام و باین سخن که اسلمت، إِبْراهِیمُ بَنِیهِ ابراهیم پسران خود را وَ یَعْقُوبُ و یعقوب همچنین پسران خود را وصیت کرد یا بَنِیَّ گفت ای پسران من إِنَّ اللَّهَ اصْطَفی‌ لَکُمُ الدِّینَ اللَّه برگزید شما را این دین فَلا تَمُوتُنَّ میمیرید إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ مگر شما مسلمانان گردن نهادگان خویشتن فرمانرا او کندگان.

أми кантами шуҳадоъ ҳозир будед шумо إзи ҳзри ёқӯби аламути он гуҳ ки марг омад ба ёқӯби إзи қоли лабанӣаи он гуҳ ки писарони худро гуфт мо тъбдўн бар чаҳед ки парастед ман баъдӣ аз пас марги ман қолўо писарон гуфтанд наабд إлҳки худоӣ туро парастему إлаҳи обоӣку худои падарони ту إброҳиму إсмоъилу إсҳоқи إлҳои воҳдои худои якто бар ягонагӣу нҳни ?лаи мслмўн ва мо вайро гардани нҳодгоним .

أَمْ کُنْتُمْ شُهَداءَ حاضر بودید شما إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ آن گه که مرگ آمد به یعقوب إِذْ قالَ لِبَنِیهِ آن گه که پسران خود را گفت ما تَعْبُدُونَ بر چه‌اید که پرستید مِنْ بَعْدِی از پس مرگ من قالُوا پسران گفتند نَعْبُدُ إِلهَکَ خدای ترا پرستیم وَ إِلهَ آبائِکَ و خدای پدران تو إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً خدای یکتا بر یگانگی وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ و ما وی را گردن نهادگانیم.

Тлки أмаҳи қади хулати эшон гуруҳеанд ки рафтанди лҳои мо касбати аишонрост ончӣ карданду лаками мо ксбтм ва шумо рост ончӣ кунеду лои тсӣлўн ва шуморо напурсанд ъмои конўои иъмлўн ки эшон чаҳ карданд .

تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ایشان گروهی‌اند که رفتند لَها ما کَسَبَتْ ایشانراست آنچه کردند وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ و شما راست آنچه کنید وَ لا تُسْئَلُونَ و شما را نپرسند عَمَّا کانُوا یَعْمَلُونَ که ایشان چه کردند.

Ва қолўо ҷуҳудон гуфтанд кўнўои ҳўдои ҷуҳудяти أўи насоро ва тарсоён гуфтанд ки трсобиди тҳтдўо то бар роҳи рости беди қул пайғомбари ман гӯии бали млаҳи إброҳим

وَ قالُوا جهودان گفتند کُونُوا هُوداً جهودیت أَوْ نَصاری‌ و ترسایان گفتند که ترسابید تَهْتَدُوا تا بر راه راست بید قُلْ پیغامبر من گوی بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِیمَ‌

На ҷуҳуд ва на тарсои бал ки миллат иброҳӣм гузинед « ҳниФо » он поки муваҳҳид ва мо кони ман алмшркину ҳаргиз бо худои анбоз гир набӯд .

نه جهود و نه ترسا بل که ملت ابراهیم گزینید «حَنِیفاً» آن پاک موحّد وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ و هرگز با خدا انباز گیر نبود.