Қавлаи таъолӣ : лкли виҷҳаи ҳўи мавлоҳо . . .

قوله تعالی: لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیها...

Алоиаҳ . . . Қиблаҳои халқ панҷаст : яке арш , дувуми курсӣ , сеюм байти алмъмўр , чаҳоруми байти алмуқаддаси панҷуми каъба , арши қибла ҳомилонаст , курсии қибла Каррӯбӣонаст , байти алмъмўри қиблаи рўҳонёнст , байти алмуқаддаси қибла пайғомбаронаст , каъбаи қиблаи мؤмнонст . Арш аз нураст , курсӣ аз зрост , байти алмъмўр аз ёқӯт , байти алмуқаддас аз мармар , каъба аз санг .

الآیة... قبله‌های خلق پنج است: یکی عرش، دوم کرسی، سوم بیت المعمور، چهارم بیت المقدس پنجم کعبه، عرش قبله حاملان است، کرسی قبله کروبیان است، بیت المعمور قبله روحانیانست، بیت المقدس قبله پیغامبران است، کعبه قبله مؤمنانست. عرش از نور است، کرسی از زراست، بیت المعمور از یاقوت، بیت المقدس از مرمر، کعبه از سنگ.

Ишоратаст ба бандаи муъмин ки агар натавонӣ ки бърши ое ва тавоф кунӣ , ё бкрсии шӯй ва зиёрат кунӣ , ё байти алмъмўри шӯй ва ибодат кунӣ , ё байти алмуқаддаси рисӣ ва хизмат кунӣ , борӣ битавонӣ ки андари шбонрўзии панҷ бор рӯй бад-ӣни санги оре ки қибла муъминонаст то савоби он ҳама биёбӣ .

اشارتست به بنده مؤمن که اگر نتوانی که بعرش آیی و طواف کنی، یا بکرسی شوی و زیارت کنی، یا بیت المعمور شوی و عبادت کنی، یا بیت المقدس رسی و خدمت کنی، باری بتوانی که اندر شبانروزی پنج بار روی بدین سنگ آری که قبله مؤمنان است تا ثواب آن همه بیابی.

Лкли виҷҳа . . .

لِکُلٍّ وِجْهَةٌ...

Қоли бъзҳми алошораҳи фӣаи ани кули қавми аштғлўои ънои бшии ءи ҳоли бинҳму бинно , Фкўнўои антми аиҳо алмؤмнўни лноу банно аз рӯй ишорат мегуяд ҳар қавмӣ аз мо рӯй бар тофтанд ва бидӯни мо бо ғайриӣ алиф гирифтанд ,у фурӯд аз мо худро длоромӣ сохтанд , ва бдўстӣ писандиданд . Шумо ки ҷавонмардон тариқатед ,у даъвии дӯстӣ мо кардаед , дидаи худ фурӯ гиред аз ҳар чаҳ дуни мост , вари ҳамаи фирдавс барин бошад то дар мтобъти суннату сирати Мустафо рост бошед ,у ҳақи иқтидои бони меҳтари олам бтмомӣ бигзоред , ки сирати ваии меҳтари анбиёи он буд ки чашми азизи худ аз ҳамаи коинот фурӯ гирифт ,у ҷузи кнФи аҳадяти худро паноҳӣ надиду такя гоҳе напасандед .

قال بعضهم الاشارة فیه انّ کلّ قوم اشتغلوا عنّا بشی‌ء حال بینهم و بیننا، فکونوا انتم ایّها المؤمنون لنا و بنا از روی اشارت میگوید هر قومی از ما روی بر تافتند و بدون ما با غیری الف گرفتند، و فرود از ما خود را دلارامی ساختند، و بدوستی پسندیدند. شما که جوانمردان طریقت‌اید، و دعوی دوستی ما کرده‌اید، دیده خود فرو گیرید از هر چه دون ماست، ور همه فردوس برین باشد تا در متابعت سنت و سیرت مصطفی راست باشید، و حق اقتدا بآن مهتر عالم بتمامی بگذارید، که سیرت وی مهتر انبیا آن بود که چشم عزیز خود از همه کائنات فرو گرفت، و جز کنف احدیت خود را پناهی ندید و تکیه گاهی نپسندید.

Ҳар ки дарин мтобът дуруст ояд шамъи дӯстии ҳақ дар роҳи вай бар афрӯзанд , то ҳаргиз аз ҷода дӯстӣ науфтад ,у илайҳи алошораҳи бқўлаҳи Фотбъўнии иҳббкми аллоҳ ва ҳар равишӣ ки бар ҷодаи дӯстии мустақӣми гашт аз он сӯйҳо ки қибла матарсмонаст эмин шуд , яке шӯрида аз сари ҳол хеш гуяд :

هر که درین متابعت درست آید شمع دوستی حق در راه وی بر افروزند، تا هرگز از جاده دوستی نیفتد، و الیه الاشارة بقوله فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ و هر روشی که بر جاده دوستی مستقیم گشت از آن سویها که قبله مترسّمان است ایمن شد، یکی شوریده از سر حال خویش گوید:

Ҳусайни Мансури қудси аллоҳи рӯҳа ишоратӣ кард бони қибла ҳои матарсмон , ва гуфт силами алмридўни илои кули мо иридўнаҳи мурӣдонро бмродҳои эшон дар расониданд , ва ҳар касро бо маъшӯқи худ бншонднд . Ва ҳақиқати ин кор онаст ки ҳамаи хилоиқи даъвии дӯстӣ ҳақ карданд ва ҳеҷ кас набӯд ки нахост ки бадаргоҳ ӯ касе бошад .

حسین منصور قدس اللَّه روحه اشارتی کرد بآن قبله‌های مترسمان، و گفت سلّم المریدون الی کلّ ما یریدونه مریدان را بمرادهای ایشان در رسانیدند، و هر کس را با معشوق خود بنشاندند. و حقیقت این کار آنست که همه خلایق دعوی دوستی حق کردند و هیچ کس نبود که نخواست که بدرگاه او کسی باشد.

Пас чун ҳамаи даъвии дӯстӣ ҳақ карданд эшонро бар маҳак ибтило зад то эшонро бо эшон намояд , бидӯни худ , чизе даришон андохт ва онро қибла эшон кард то рӯй бон овараданд , дар яке молӣ , дар яке ҷоҳӣ , дар яке ҷуфтӣ , дар яке шоҳидӣ , дар яке тафохурӣ , дар яке илмӣ , дар яке зуҳдӣ , дар яке ибодатӣ , дар яке пиндорӣ . Ин ҳама дар эшон андохт то халқи бон машғӯл шуданд , ва ҳануз каси ҳадис ӯ накарду роҳи талаб ӯ аз халқ холӣ бимонад .

پس چون همه دعوی دوستی حق کردند ایشان را بر محک ابتلا زد تا ایشان را با ایشان نماید، بدون خود، چیزی دریشان انداخت و آن را قبله ایشان کرد تا روی بآن آوردند، در یکی مالی، در یکی جاهی، در یکی جفتی، در یکی شاهدی، در یکی تفاخری، در یکی علمی، در یکی زهدی، در یکی عبادتی، در یکی پنداری. این همه در ایشان انداخت تا خلق بآن مشغول شدند، و هنوز کس حدیث او نکرد و راه طلب او از خلق خالی بماند.

Азинҷо гуфт султони тариқати бӯи язиди бастомии қудси аллоҳи рӯҳаи мррти ило боба Флм ар сами зҳомо , лони аҳли алднёи ҳҷбўои болднё ,у аҳли алохраҳи ҳҷбўои болохраҳ ,у алмдъини ман алсўФиаҳи ҳҷбўои болоклу алшрбу алкдиаҳ , ва ман Фўқҳм манеҳам ҳҷбўои болсмоъу алшўоҳд . Ва аъиммаи алсўФиаҳи лои иҳҷбҳми шайъи ءи ман ҳзаҳи алошёء , Фрأити ҳؤлоءи ҳёрии скорӣ » бар завқи ин калимоти пер тариқат гуфт : машраб мешиносам аммо Фохўрдн наме ёрам , дили ташна ва дар орзӯии қатра май зорам , сқоиаҳи маро сирӣ накунад ки ман дар талаб дарёбам , бҳзори чашмау ҷӯй гузар кардам то бӯ ки дарё дарёбам , дар оташ ғариқӣ дидӣ ман чунонам , дар дарё ташна дидӣ ман ҳамонам , рост монандаи мутаҳайирӣ дар биёбонам , ҳаме гӯям фарёди рас ки аз дасти бедилии бФғонм !

ازینجا گفت سلطان طریقت بو یزید بسطامی قدس اللَّه روحه مررت الی بابه فلم ار ثمّ زحاما، لان اهل الدنیا حجبوا بالدنیا، و اهل الآخرة حجبوا بالآخرة، و المدعین من الصّوفیة حجبوا بالاکل و الشرب و الکدیة، و من فوقهم منهم حجبوا بالسماع و الشواهد. و ائمة الصّوفیة لا یحجبهم شی‌ء من هذه الاشیاء، فرأیت هؤلاء حیاری سکاری» بر ذوق این کلمات پیر طریقت گفت: مشرب می‌شناسم اما فاخوردن نمی‌یارم، دل تشنه و در آرزوی قطره می‌زارم، سقایه مرا سیری نکند که من در طلب دریابم، بهزار چشمه و جوی گذر کردم تا بو که دریا دریابم، در آتش غریقی دیدی من چنانم، در دریا تشنه دیدی من همانم، راست ماننده متحیری در بیابانم، همی گویم فریاد رس که از دست بیدلی بفغانم!